Η ιδέα του "ψεύτικου κλάματος” βασίζεται σε μια προβληματική υπόθεση ότι εμείς οι γονείς ξέρουμε καλύτερα για το τι συμβαίνει μέσα σε ένα παιδί από το ίδιο το παιδί. Η έννοια του "ψεύτικου κλάματος” μας ενθαρρύνει να εξετάσουμε τη συμπεριφορά ενός παιδιού και να την επικρίνουμε αντί να εκδηλώσουμε περιέργεια για την συμπεριφορά. Άποψη κλειδί για να επαναπροσδιορίσουμε την πεποίθηση αυτή: Δεν υπάρχει ψεύτικο δάκρυ. Όταν το σκέφτομαι έτσι, βλέπω το παιδί μου ως εχθρό και υποθέτω ότι ξέρω τι συμβαίνει στο σώμα του παιδιού μου καλύτερα από εκείνο.
Μια εσωτερική βοηθητική ερώτηση θα ήταν:Μήπως όταν υπήρξα παιδί οι ενήλικες στη ζωή μου μού φέρονταν με ακριβώς τη ίδια πεποίθηση; Έκαναν συχνά σαν να γνώριζαν τη συναισθηματική μου πραγματικότητα καλύτερα από μένα, σαν να ήταν η λογική τους ανώτερη από το συναίσθημά μου.
Διαβάστε περισσότερα στο themamagers.gr
