Ας υποθέσουμε το εξής σενάριο:
Επιστρέφουμε από μια κακή μέρα σπίτι μας και χτυπάμε τις πόρτες από τα ντουλάπια ψάχνοντας να βρούμε τι θα μαγειρέψουμε.Τι θα θέλαμε να κάνει ή να πει το άτομο με το οποίο συνδεόμαστε συντροφικά / ερωτικά; Πιθανώς κάτι σαν: "Μου φαίνεται να νιώθεις αναστάτωση για κάτι. Θέλεις να μιλήσεις γι’ αυτό; Είμαι εδώ για σένα.”
Τι θα συνέβαινε αν αντ’ αυτού έλεγε: "Ε! Αυτό που κάνεις δεν είναι εντάξει. Σταμάτα το τώρα.” Αυτή η αντίδραση ΔΕΝ θα λειτουργούσε καλά σε κανένα οικογενειακό πλαίσιο. Όσον αφορά τα παιδιά απαντάμε συχνά στη συμπεριφορά τους και αγνοούμε τα συναισθήματα.
Το παιδί μας ήδη γνωρίζει ότι το να χτυπάει / βροντάει τις πόρτες δεν είναι εντάξει. Ή ότι οι φωνές δεν είναι ένας καλός τρόπος να ανταποκρινόμαστε σε κάτι που μας ενοχλεί. Δεν χρειάζεται να το ακούσει ξανά.
Διαβάστε περισσότερα στο themamagers.gr
