Αν είχα ένα ευρώ για κάθε φορά που ένας άγνωστος στο πάρκο δείχνει να με κατακρίνει με το βλέμμα του, απλά και μόνο επειδή η κόρη μου αρχίζει να κλαίει, θα ετοίμαζα τώρα καλοκαιρινή απόδραση στις Μπαχάμες για να περάσω τις διακοπές μου! Χμ, εντάξει, όχι στις Μπαχάμες ακριβώς, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Η κόρη μου, όπως και οι περισσότεροι συνομήλικοί της, μερικές φορές αρχίζει και κλαίει (και πολύ δυνατά) εκεί που δεν το περιμένει κανείς. Μπορεί να είναι είτε γιατί πονάει πέφτοντας κάτω την ώρα του παιχνιδιού στην παιδική χαρά, είτε γιατί της είπα όχι επειδή μου ζήτησε κάτι που δε βρήκα σωστό να κάνει, είτε για κάποιο λόγο εντελώς ανεξήγητο (για εμάς), δάκρυα θα αρχίζουν να τρέχουν στο πρόσωπο της. Κάθε φορά που’χει ένα τέτοιο ξέσπασμα, και ειδικά όταν βρισκόμαστε σε δημόσιο χώρο, αγχώνομαι αρκετά.
Διαβάστε περισσότερα στο themamagers.gr
