Ο Τάκης Τζαμαργιάς μας δίνει 7 λόγους για να δούμε τον "Μεγάλο περίπατο του Πέτρου"

#1 Πρόκειται για μια παράσταση καταξιωμένη στη συνείδηση της εκπαιδευτικής κοινότητας, βασισμένη στο σημαντικότερο έργο της Άλκης Ζέη, που αποτελεί σταθμό στην ιστορία της παιδικής λογοτεχνίας. Αυτό επιβεβαιώνεται αφού φέτος παίζεται για όγδοη χρονιά συνολικά στο θέατρο, ύστερα από δύο χρόνια στο Εθνικό Θέατρο, όπου και πρωτοανέβηκε, στον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, στο ΚΘΒΕ και την περσινή χρονιά στο Νέο Θέατρο "Κατερίνα Βασιλάκου”, όπου και επαναλαμβάνεται με εξ ολοκλήρου καινούργια διανομή.

#2 Τίποτα δεν είναι δεδομένο, όλα αλλάζουν. "Τίποτα δεν αφήνει ίδιο ο πόλεμος”. Η τελευταία φράση αποτελεί και το θεματικό άξονα γύρω από τον οποίον εξελίσσεται το έργο. Ο Πέτρος διένυσε ένα μεγάλο περίπατο γεμάτο κακουχίες και τραγικά γεγονότα σε μία από τις πιο δυσμενείς περιόδους της ανθρωπότητας που τον οδήγησε στην ωριμότητα και την κατανόηση της σκληρότητας του πολέμου. Ο περίπατος του σημερινού "Πέτρου” πως είναι και τι θα του αφήσει στο τέλος;

#3 Τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων ολοένα και επιβεβαιώνουν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως συνεχώς ελλοχεύει η αβεβαιότητα για έναν κόσμο ειρηνικό. Τα παιδιά και οι νέοι ολοένα και περισσότερο καλούνται να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς αλλαγές που προκύπτουν και απαιτούν εγρήγορση, τόλμη και αποφασιστικότητα. Ο αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς βία, ρατσισμό και καταπάτηση των δικαιωμάτων των παιδιών δεν σταματάει.

#4 Αυτή καθαυτή η παράσταση δεν αντιμετωπίζει τον ανήλικο θεατή ως παθητικό δέκτη, τον θέλει ώριμο και ερωτώμενο. Αναρωτιέται και συνειδητοποιεί πως είναι δυνατόν να υπάρχουν και "…Έλληνες φασίστες που συνεργάζονται με τον κατακτητή”.

#5 Η παράσταση διοχετεύει και αναπτύσσει αξιακά πρότυπα και τρόπους συμπεριφοράς κοινών πολιτισμικών δεδομένων, χωρίς να διαγράφει τις όποιες πολιτισμικές σταθερές της κοινωνίας μας, συνεισφέροντας έτσι στη δημιουργία μιας ενιαίας πολιτισμικής ταυτότητας για τις νέες γενιές. 

#6 Η παράσταση παρότι μένει πιστή στο ιστορικό πλαίσιο του βιβλίου, δεν κάνει μάθημα ιστορίας, αλλά ζωντανεύει στη σκηνή πώς ένα εννιάχρονο αγόρι βιώνει ζοφερές στιγμές μιας δύσκολης ιστορικής περιόδου, όπως αυτή της Κατοχής στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Πώς η μεγάλη ιστορία απορρυθμίζει την κοινωνική ζωή, επιδρά στην ιστορία της οικογένειας κάθε παιδιού και το αναγκάζει να ωριμάσει βίαια, δίνοντας του ταυτόχρονα δύναμη και πίστη στη ζωή. Ελπίζει στο μέλλον και διατηρεί την ουτοπία των οραμάτων για έναν καλύτερο κόσμο.

#7 Πρόκειται για μια παράσταση που οι σκληρές στιγμές και κυρίως οι απώλειες αγαπημένων προσώπων και ζώων -χωρίς να ωραιοποιούνται ή να αποκρύπτονται- εναλλάσσονται με σκηνές παιχνιδιού και ονείρου, δίνοντας πολλαπλές ευκαιρίες στους ανήλικους θεατές να ταυτιστούν με τους συνομηλίκους ήρωες τους.

Προπώληση μέσω viva.gr