"Ο Πέτρος και ο λύκος" για λίγες ακόμη παραστάσεις

Το διασημότερο μουσικό παραμύθι όλων των εποχών "Ο Πέτρος και ο λύκος" του Σεργκέι Προκόφιεφ συνεχίζεται να παίζεται για λίγο ακόμα, με τον Χρήστο Τριπόδη να αναλαμβάνει τη θεατρική σκηνοθεσία, τη διασκευή αλλά και να πρωταγωνιστεί πλάι σε πέντε μουσικούς (Μάριος Ιβάν Παπούλιας στην ενορχήστρωση και το βιολί, Θοδωρής Πιστόλας στο τενόρο σαξόφωνο, Δέσποινα Σπανού / Φωτεινή Νικολοπούλου στο βιολοντσέλο, 
Δήμητρα Χανιαλάκη / Κωνσταντίνα Βεντούρη Ρούσσου στο φλάουτο και Γιώργος Αιμιλιανός Σταυρινός σε πιάνο, πλήκτρα και κρουστά), δυο χορεύτριες (Χριστίνα Μπίτου και Αριάννα Ζαρμακούπη) και επτά μουσικά όργανα. Όλα αυτά, στην αίθουσα "Ιφιγένεια", στο "Θέατρον" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος" για δύο ακόμη παραστάσεις, τις Κυριακές 10 και 17 Απριλίου στις 11.30 π.μ και 4.30 μ.μ.

Το έργο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μεταγραφή για πιάνο, βιολί, φλάουτο, βιολοντσέλο σαξόφωνο και κρουστά. Τα όργανα βρίσκονται επί σκηνής και η παράσταση "σπάει" την κλασική φόρμα της εκτέλεσης από ορχήστρα με συνοδεία αφήγησης, όπως έχουμε συνηθίσει στις διαφορετικές εκδοχές του, ανά τον κόσμο. Πρόκειται για μια θεατρική προσέγγιση του παραμυθιού, η οποία περιλαμβάνει στοιχεία χοροκίνησης, τραγούδια βασισμένα στις πρωτότυπες μελωδίες, διαδραστικό παιχνίδι με τους μικρούς θεατές, καθώς και θέατρο σκιών. Με τον τρόπο αυτό, τα παιδιά αντιλαμβάνονται ευκολότερα τις έννοιες της μουσικής και των μουσικών οργάνων.

Το μαγευτικό κείμενο του Ρώσου συνθέτη Σεργκέι Προκόφιεφ γράφτηκε το 1936 και θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά μουσικά παραμύθια όλων των εποχών. Το 1936 ο Προκόφιεφ αποδέχεται την πρόταση της διευθύντριας του παιδικού θεάτρου της Μόσχας να συνθέσει ένα μουσικό παραμύθι. "Το έργο θα πρέπει να βοηθήσει τα παιδιά να καταλάβουν και να αγαπήσουν τη μουσική. Το σημαντικότερο απ’ όλα είναι να βρεθεί μια κοινή μουσική γλώσσα με αυτά…" σημειώνει ο Προκόφιεφ. Έτσι, λοιπόν, δεν διστάζει να θέσει τη μουσική του εξ’ ολοκλήρου στην υπηρεσία του κειμένου, ώστε να προκαλέσει τους κατάλληλους συνειρμούς στο παιδικό του ακροατήριο.

Κάθε όργανο της ορχήστρας αντιστοιχεί σε έναν χαρακτήρα του παραμυθιού. Επιδίωξη του συνθέτη είναι να δημιουργήσει μια πραγματική, απλή και κατανοητή μουσική, η οποία δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά, αλλά και σε ενήλικες, διατηρώντας όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μουσικού ύφους του Προκόφιεφ. Η τεράστια δημοτικότητα του έργου σε συνδυασμό με τις μεταφράσεις του παραμυθιού σε πολλές γλώσσες – το κείμενο του οποίου γράφτηκε από τον ίδιο το συνθέτη – σύντομα καθιέρωσαν το έργο στην παγκόσμια μουσική φιλολογία.