Ο Ηλίας Καρελλάς ετοιμάζει την "Οδύσσεια" για παιδιά – Μια φιλόδοξη νέα παραγωγή στο θέατρο Κάππα

Ταλαντούχος, ανήσυχος και αδιάκοπα παραγωγικός, ο Ηλίας Καρελλάς συνεχίζει να ανανεώνει το θέατρο σκιών και το παιδικό θέατρο με πρωτότυπες ιδέες, σύγχρονες θεματικές και δυνατές συνεργασίες. Μιλήσαμε μαζί του για τις τρέχουσες παραστάσεις και τα επόμενα σημαντικά σχέδιά του.

Ολα κυλούν καλά με τις παραστάσεις σας φέτος;

Όλα πάνε πολύ καλά! Παίζεται για δεύτερο χρόνο ο "Δον Κιχώτης” του Θερβάντες στο θέατρο Κάππα, που είναι μια πολύ ωραία δουλειά,  μια σύγχρονη διασκευή για παιδιά και εφήβους από τον Μάικ Κένι, με ηθοποιούς, θέατρο σκιών και τους String Demons ζωντανά επί σκηνής. Φτιάχτηκε με αγάπη όπως η καινούρια παράσταση που παίζεται στο Μέγαρο Μουσικής με τους Burger Project και δύο – τρεις ηθοποιούς, το "Καρα-Cartoon”, μια νέα πρόταση πάνω στο θέατρο σκιών σε σχέση με τον Καραγκιόζη, την τεχνολογία και τα συναισθήματα. Στην παράσταση συμμετέχουν οι Ερατώ Καραθανάση (Μάγισσα Πίξελ), Ίλια Γιακουμάκη (κορίτσι θεατής), Νικόλας Τζιβελέκης (σκιοπαίκτης). 

Με τους Burger Project έχετε μια σταθερή συνεργασία.

Ναι, έχουμε συνεργαστεί σε παραστάσεις μου, αλλά και με πολλούς μουσικούς και τραγουδιστές, όπως είναι οι String Demons στο "Δον Κιχώτη”. Η μουσική οδηγεί το έργο και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης.

Ξεκινήσατε κάπως ερευνητικά το θέατρο σκιών;

Ναι, ξεκίνησε πειραματικά πριν περίπου 28 χρόνια. Στην πορεία οι παραστάσεις μου αγκαλιάστηκαν από ένα ευρύ κοινό. Δημιούργησα έτσι ένα νέο είδος θεάτρου για παιδιά και νέους, συνδυάζοντας την παράδοση με σύγχρονες τεχνικές και θεματικές.

Πώς συνδέεται το θέατρο σκιών με τις σύγχρονες παραστάσεις σας;

Οι παραστάσεις μου με τον Καραγκιόζη συνδέουν την παράδοση με τη σύγχρονη εξέλιξη. Σε άλλες παραστάσεις, χωρίς τον Καραγκιόζη, αξιοποιούμε τον κόσμο των σκιών συμβολικά και δραματουργικά, όπως στο "Αγόρι με τη βαλίτσα”, όπου η περιπέτεια του μικρού Νάζ δίνεται μέσω θεάτρου σκιών, αντικειμένων και γιγαντοφιγούρων. Το θέατρο σκιών είναι καταπληκτικό εργαλείο εκπαίδευσης και το φέρνω στο σήμερα, απαλλαγμένο από φολκλόρ, σε διάλογο με άλλα είδη θεάματος.

Πέρα από την τεχνική είναι σημαντικό να περάσετε κοινωνικά μηνύματα;

Στόχος μου είναι να μιλήσω στα παιδιά και στους γονείς τους χωρίς διδακτισμό, μέσα από την ίδια την παράσταση. Παραστάσεις όπως το "Ραπουνζέλ χωρίς παραμύθι” και το "Αγόρι με τη βαλίτσα” θίγουν θέματα όπως απομόνωση, ρατσισμό και αλληλεγγύη με γλυκό ύφος.

Πώς αντιδρούν τα παιδιά;

Τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά, με διάδραση και αυτοσχεδιασμό. Μου έχουν πει ατάκες που με έχουν συγκινήσει ή με έχουν κάνει να γελάσω, όπως "Ωραία, αλλάζει η πίστα!" όταν αλλάζει μαγικά ένα σκηνικό. Πολλές φορές οι γονείς στέλνουν βίντεο με τα παιδιά να ζωγραφίζουν τους χαρακτήρες των παραστάσεων. Οι εικόνες και οι στιγμές αυτές μένουν χαραγμένες στη μνήμη τους.

Ετοιμάζετε κάτι νέο για το θέατρο Κάππα;

Ναι, ετοιμάζουμε την "Οδύσσεια”, τη δική μας εκδοχή για παιδιά. Η ιστορία του Οδυσσέα, η επιστροφή μετά τον πόλεμο, το τραύμα που αφήνει ο πόλεμος, όλα αυτά είναι η κινητήρια δύναμη. Θέλουμε το κοινό να αναγνωρίσει μέσα στον Οδυσσέα τον ίδιο του τον εαυτό. Η παράσταση θα δείξει τον Οδυσσέα ήρωα και άνθρωπο, με διασκευή που βασίζεται στον Όμηρο, αλλά προσθέτει ένα δεύτερο επίπεδο νοήματος. Η παράσταση θα έχει μεγάλη ομάδα ηθοποιών και μουσικών, τεχνικές καινοτομίες, ανθρώπινες σκιές, σκιές αντικειμένων και σκηνές με έντονη μυθολογική διάσταση. Θα χρησιμοποιήσουμε βίντεο με αντανακλάσεις, φωτισμούς, σκηνικά σε ασημί και χρυσό, και ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο πολυδιάστατο σκηνικό. Θα υπάρχει χιούμορ, κομικές πινελιές και αναστοχασμός πάνω στον πόλεμο και την επιστροφή.

Ποιος θα αναλάβει το κείμενο και τη μουσική;

Το κείμενο θα το στήσω μόνος μου, προσαρμοσμένο στους συντελεστές – μουσικούς, τραγουδιστές, ηθοποιούς – ώστε να υπηρετεί την ομάδα και τη σκηνική ιδέα. Η Πηνελόπη θα έχει σημαντική παρουσία, ως αναφορά στις γυναίκες μέσα σε πόλεμο ή κρίση. Η μουσική θα είναι ζωντανή στη σκηνή, με τρία ονόματα που θα ανακοινωθούν σύντομα.

Υπάρχει διάθεση για παρουσία στο εξωτερικό;

Παλιότερα κάποιες παραστάσεις ταξίδεψαν στο εξωτερικό. Ωστόσο, οι μεγαλύτερες παραγωγές είναι δύσκολο να μεταφερθούν τεχνικά λόγω των πολλών στοιχείων στη σκηνή και του βαρύ σκηνικού. Με μικρότερες παραστάσεις συμμετέχουμε σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ, όπου το θέατρο σκιών και οι κούκλες γίνονται αντικείμενο έμπνευσης και ενδιαφέροντος.

Το όραμά σας για το μέλλον του Θεάτρου Σκιών στην Ελλάδα;

Να μην υπάρχει προχειρότητα, ούτε στο θέατρο σκιών ούτε στο παιδικό θέατρο. Κάθε παράσταση πρέπει να κρύβει προσωπική δουλειά, πρόβα και αγάπη για τα παιδιά. Ακόμη και αν ζούμε από το θέατρο, όταν πρόκειται για παιδιά απαιτείται μεγαλύτερη φροντίδα και μεγαλύτερο δόσιμο. Το θέατρο σκιών πρέπει να συνεχίσει να εμπνέει, να διατηρεί την ποιότητά του και να δημιουργεί σοβαρές, προσεγμένες παραγωγές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Πάντως, όλο και ανεβαίνει ο πήχης. Η "Οδύσσεια” φαίνεται ένα μεγάλο και απαιτητικό εγχείρημα.

Είναι δύσκολο, αλλά και απολαυστικό. Μελετάμε συνεχώς το αρχαίο κείμενο και την περιπέτεια του Οδυσσέα. Θα είναι μια καθαρή, δική μου πρόταση για ένα έργο ξακουστό, με συνδυασμό σκιών, μουσικής και εικόνων, μια παράσταση που θα δουλέψουμε πολύ καιρό ώστε να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό για τα παιδιά.