Η Σοφία Σπυράτου γράφει για τον δικό της «Τρελαντώνη»

Ο «Τρελαντώνης», το βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα, στάθηκε πάντα μια μυστική πόρτα που με οδηγεί στην παιδική μου ηλικία. Αυτός ο ύμνος στις σκανταλιές, ο ύμνος της συντροφικότητας, της αθωότητας και της ξενοιασιάς...Τέσσερα παιδάκια ξεκαλοκαίριαζουν στην Καστέλλα. To ένα από αυτά τα παιδάκια είναι η Πηνελόπη Δέλτα, η συγγραφέας των παιδικών αναγνωσμάτων που σφράγισαν γενιές και γενιές. Γράφει το βιβλίο αυτό για τον αδερφό της, τον Αντώνη Μπενάκη. Και παράλληλα γράφει ένα βιβλίο, που νομίζω είναι το πιο αγαπημένο ανάγνωσμα όλων των Ελληνόπουλων, από τότε μέχρι τώρα.

Δημιουργήσαμε με τον Στρατή Πασχάλη, την παράσταση του «Τρελαντώνη», για πρώτη φορά πριν από 7 χρόνια και πραγματικά, δεν έβλεπα την ώρα να μπορέσω να την ξανακάνω. Θέλεις οι αντιδράσεις των παιδιών, που ήταν απολαυστικές, θέλεις η ενασχόληση με τον Τρελαντώνη, που μου βγάζει πάντα αυτό το γλυκόπικρο συναίσθημα της μνήμης; Δεν ξέρω τι από όλα αυτά... Πάντως τα καταφέραμε!

Ο Τρελαντώνης ξετυλίγει και πάλι τις σκανταλιές του, αυτή τη φορά στο Θέατρο Βέμπο, με νέους συνεργάτες, που φέρνουν την ορμή και την τρέλα τους στην καινούργια παράσταση. Θα ήθελα αυτή την παράσταση να την ονομάσω «Τρελαντώνης 2018». Την έχω γεμίσει με αναφορές στο σήμερα! Με τις εξαιρετικές μουσικές του Μίλτου Παπαστάμου, που κινούνται από τους ρυθμούς του hip hop, μέχρι τις καντάδες, την οπερέτα αλλά και τη ροκ. Η κόρη του Μίλτου, 7 χρόνων, που ήρθε στην πρόβα, ξέρει το έργο απ' έξω. Περιμένει συγκεκριμένες ατάκες για να γελάσει, ανυπομονεί να δει ποιος είναι ο ωραίος εξάδελφος Γιάννης, απογοητεύεται όταν σταματάμε για διάλειμμα, εντυπωσιάζεται με τα κοστούμια εποχής του Γιάννη Μετζικώφ...

Με το Στρατή σκεφτήκαμε από την πρώτη φορά που δουλέψαμε το κείμενο, να το μπλέξουμε με τις «Ενθυμήσεις» της Πηνελόπης Δέλτα: «Όσο μακριά πηγαίνει η ενθύμηση μου θυμάμαι...». Και για μένα, αυτή η διαδικασία της μνήμης είναι φοβερά σημαντική, για τα παιδιά αλλά και για όλους μας. Εκεί, πάντα βρίσκεις τα κλειδιά, τις αιτίες, τα στηρίγματα, την τρυφερότητα που σου χρειάζεται για να αντιμετωπίσεις τη ζωή.

Η Πηνελόπη Δέλτα δεν μελαγχολεί όταν θυμάται αυτό το καλοκαίρι. Και εμείς αντλήσαμε την χαρά, την ζωντάνια και την τρέλα αυτού του αφηγήματος και προσπαθούμε να την φέρουμε πάνω στη σκηνή, σαν μεγάλοι που θυμόμαστε το πώς ήμασταν παιδιά! Πάντα μου αρέσει να διηγούμαι στα παιδιά μου ιστορίες από την παιδική τους ηλικία. Αλλά και από τη δική μου παιδική ηλικία ακόμα.

Αυτή η παράσταση προσκαλεί τους γονείς να μιλήσουν στα παιδιά τους, για το πώς ήταν αυτοί παιδιά... να μοιραστούν την τρέλα και την ξενοιασιά του δικού τους χτες, που έγινε το τώρα των παιδιών τους και που θα συνεχίσει να εναλλάσσεται από γενιά σε γενιά. ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ για πάντα!