Sketches, tags, masterpieces, character design, style, crew. Πειραματισμοί με μαρκαδόρους για τους εκολλαπτόμενους δημιουργικούς χρήστες της πόλης. Με αφορμή τον δεύτερο κύκλο σεμιναρίων Graffiti για παιδιά 8 – 12 ετών που διδάσκει στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, ο Μανώλης Ηλιόπουλος, illustrator και graffiti artist μιλά στο «α».
Το graffiti διδάσκεται; Και αν ναι πως;
Το graffiti δεν διδάσκεται γιατί είναι μια do it yourself κουλτούρα. Η δραστηριότητα αυτή εμπεριέχει την αυτοεκπαίδευση και στοιχεία αλληλοδιδακτικής εκπαίδευσης. Πάντα στα crew, τις ομάδες δηλαδή που δημιουργούν οι γκραφίστες, αυτοί με τα περισσότερα καλλιτεχνικά skills μεταδίδουν τις γνώσεις τους στους υπόλοιπους. Είναι κάτι που το κάνουμε μέσω του workshop. Εγώ θεωρώ ότι ανήκω στο ίδιο crew με τους υπόλοιπους και προσπαθώ να μεταδώσω πρακτικά τις εμπειρίες μου. Από κει και πέρα, είναι στο χέρι του κάθε παιδιού να το εξελίξει και να συνεχίσει την πορεία του.
«Το graffiti δεν διδάσκεται γιατί είναι μια do it yourself κουλτούρα. Εγώ θεωρώ ότι ανήκω στο ίδιο crew με τους υπόλοιπους και προσπαθώ να μεταδώσω πρακτικά τις εμπειρίες μου. Από κει και πέρα, είναι στο χέρι του κάθε παιδιού να το εξελίξει.»
Ποια είναι η ιστορία του graffiti στην Ελλάδα;
Στην Ελλάδα ξεκίνησε την δεκαετία του ’80 σποραδικά, καθώς τα παιδιά επηρεάστηκαν από ξένες ταινίες που είχαν θέμα breakdance. Τη δεκαετία του ΄90 έγινε το μεγάλο <<μπαμ>> με την ανάπτυξη της hip-hop μουσικής που βοήθησε στην διάδοση της αστικής κουλτούρας. Το TXC δημιούργησε πρώτο στρατιές γκραφιτάδων που εξάπλωναν το χρώμα στους τοίχους.
Τα παιδιά τι καλούνται να μάθουν στα σεμινάρια;
Καλούνται να μάθουν να μην φοβούνται τα λάθη τους, να συνεργάζονται, να πειραματίζονται και να χρησιμοποιούν τεχνικές graffiti που έχουν σχέση με το lettering και το character design.
Γιατί οι νέοι αγαπούν τόσο το graffiti;
Το graffiti είναι η ενστικτώδης απάντηση των νέων στο τσιμέντο που τους επιτίθεται. Η δραστηριότητα αυτή αντικαθιστά τον αυθορμητισμό και την ενέργεια της ανύπαρκτης πια αλάνας. Το αστικό περιβάλλον έχει κατακλύσει τον πλανήτη και είναι φυσικό να είναι το μεγαλύτερο καλλιτεχνικό ρεύμα παγκοσμίως.
Πολλοί πιστεύουν ότι τα graffiti δεν είναι τέχνη αλλά βανδαλισμός. Τι απαντάτε εσείς σε αυτό;
Αιώνες τώρα δεν υπάρχει σαφής ορισμός για το τι είναι τέχνη κι έτσι τα δυσδιάκριτα όρια της μπορούν να εμπεριέχουν διάφορες πρακτικές "καταστροφής". Ένα μαρμάρινο γλυπτό είναι έργο τέχνης ή βάρβαρη καταστροφή ενός φυσικού υλικού με τέλεια σμιλευμένο από τη φύση σχήμα; Στρώσεις μπογιάς πάνω σε μία επιθετική πολυκατοικία είναι καταστροφή άραγε; Εγώ το εκλαμβάνω σαν σήμανση που υποδεικνύει τους αστικούς ιούς που έχουν υπερκαλύψει το άλλοτε καταπράσινο φυσικό περιβάλλον.
INFO
Για παιδιά 8 - 12 ετών:
ΚΥΚΛΟΣ 2
11, 18, 25 Ιανουαρίου, 1, 8 Φεβρουαρίου 2018
Πέμπτη, 19:00 - 20:30
Στις 5 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί δωρεάν εργαστήριο γνωριμίας στις 17:00. Υποχρεωτική δήλωση συμμετοχής.
Για παιδιά 13 - 15 ετών:
ΚΥΚΛΟΣ 2
20, 27 Ιανουαρίου, 3, 10,24 Φεβρουαρίου 2018
Σάββατο, 17:30 - 19:00
Στις 5 Ιανουαρίου θα πραγματοποιηθεί δωρεάν εργαστήριο γνωριμίας στις 18:00. Υποχρεωτική δήλωση συμμετοχής.
Συνολικό κόστος συμμετοχής ανά κύκλο: 100€ Οι θέσεις είναι περιορισμένες.
Πληροφορίες 2103611206 http://thf.gr
