Το Umami είναι η 5η βασική γεύση μετά το ξινό, το γλυκό, το πικρό και το αλμυρό. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γιαπωνέζο χημικό Kikunae Ikeda και οι ειδικοί κάλυκες που την ανιχνεύουν, εντοπίστηκαν πάνω στη γλώσσα το 2000 μετά από βιολογικές έρευνες. Σαν έννοια μπορούμε να πούμε ότι είναι συγγενική με το "osmazome" που χρησιμοποίησε ο Brillat Savarin για να χαρακτηρίσει το μόριο που ευθύνεται για τα αρώματα του κρέατος. Στο χώρο των ανθρώπων της γεύσης το "Umami" εκφράζει την ουσία της νοστιμιάς και την έντονη συμπυκνωμένη γευστική πληρότητα. Το "Umami" μυρίζει συναίσθημα, βίωμα, ανθρώπινη επαφή. Tο αθηνόραμαUmami.gr εκφράζει ακόμα την ιδιαίτερη απόλαυση που μπορεί κάποιος να αντλήσει από τα πάσης φύσεως διατροφικά αγαθά. Άλλωστε αυτός είναι και ο στόχος του site. Να προσφέρει τη μέγιστη απόλαυση και τη γνώση που είναι απαραίτητη για να την αντλήσουμε.
Το επιτελείο του αθηνόραμαUmami.gr
Διεύθυνση
Διονύσης Κούκης
Φυσικός, ηλεκτρολόγος μηχανικός και πανεπιστημιακός δάσκαλος. Ταυτόχρονα όμως και αδιαμφισβήτητος «γκουρού» της γαστρονομίας και της γευσιγνωστικής τέχνης στην Ελλάδα, απόλυτος γνώστης του παγκόσμιου αμπελώνα και μέλος του «Τάγματος του Bontemps, του Médoc και της Graves», που μάχεται για τη διάδοση του καλού κρασιού. Δημιουργός του Αθηνοράματος και ιδρυτής της Ελληνικής Ακαδημίας Οίνου, έχει δοκιμάσει και βαθμολογήσει όλα τα ελληνικά κρασιά.
Συνεργάτες
Άρτεμις Τζίτζη
Κάποτε θα αποδειχθεί πως σε μια προηγούμενη ζωή ήταν αλχημιστής στη δυτική Ευρώπη του 14ου αιώνα. Για την ώρα ξέρουμε πως είναι ειδήμων στην ιστορία της διατροφής και στην κοινωνιολογία των γευστικών συνηθειών, ότι λατρεύει τους έρημους τόπους και το χιπ χοπ, ενώ είναι ικανότατη μαγείρισσα με έφεση στις συνταγές που περιέχουν αρχαία δημητριακά, όσπρια και αρωματικά χόρτα. Τα υπόλοιπα είναι ένα παγανιστικό, πολύχρωμο αίνιγμα.
Ντένη Καλλιβωκά
Εντελώς φευγάτη, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Που σημαίνει ότι λατρεύει τα ταξίδια και ειδικά όσα εμπεριέχουν τη σωστή δοσολογία γαστρονομικού κοσμοπολιτισμού. Περίεργη μέχρι λαιμαργίας για νέες γεύσεις, πιστεύει ότι η γαστρονομία είναι ένα κυνήγι θησαυρού, ένα σαφάρι εμπειριών, και επιδίδεται σε αυτό με την επιμονή και τη μεθοδικότητα εντομολόγου. Για να καταλάβετε, ήδη αναζητά την έκτη γεύση.
Αργύρης Τσακίρης
Μετρ της αισιοδοξίας, άρχοντας του χιούμορ και παράλληλα απόλυτος γνώστης του κρασιού, συντάκτης του «αθηνοράματος», συγγραφέας (και του «Alpha Wine Guide» κατά το ήμισυ). Εκτός από το να δοκιμάζει και να βαθμολογεί κρασιά, κάνει ακριβώς το ίδιο και στους σπουδαστές Οινολογίας.
Δημήτρης Αντωνόπουλος
Πολλά εστιατόρια έχουν τη φωτογραφία του στην κουζίνα, για να προσέχουν οι σεφ και να παίζουν βελάκια οι βοηθοί τους. Ορισμένες ρεστο-κριτικές του θα μπορούσαν να μπουν σε ανθολόγιο μοντέρνας ποίησης. Λάτρης της ζωηρής πολυχρωμίας, μέλος της επαναστατικής γαστρονομικής οργάνωσης Slow Food, θαυμαστής του Φεράν Αντριά, έχει εφαρμόσει τη μοριακή αναδόμηση και στη ζωή του: Τώρα είναι εδώ και αν γυρίσεις αλλού το βλέμμα βρίσκεται κάπου στο Μαρόκο.
Άντζελα Σταματιάδου
Είναι το νεότερο μέλος της γευσιγνωστικής επιτροπής των «Χρυσών Σκούφων» και, λόγω ταμπεραμέντου αλλά και θεωρητικών σπουδών, αρέσκεται στο να δίνει μια ενδιαφέρουσα σοφιστικέ διάσταση σε αυτό που οποιοσδήποτε άλλος θα ορκιζόταν ότι είναι μια απλή σούπα με σπαράγγια. Πάντα κομψή ως παρουσία και χαμηλών τόνων, αλλά όταν τοποθετείται είναι απόλυτα straight to the point.
Θάλεια Τσιχλάκη
Θεωρείται η κινητή εγκυκλοπαίδεια της γαστρονομίας και έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι ξέρει περισσότερα από τους ίδιους τους σεφ για τα υλικά των πιάτων τους. Άλλωστε, είναι και η ίδια επιδέξια μαγείρισσα. Ιδιαίτερα αλέγκρος τύπος, πιστεύει ακράδαντα πως οι κανόνες υπάρχουν για να τους ανατρέπουμε. Επίσης είμαστε σίγουροι πως ξέρει τη μοναδική γαλλική λέξη που δεν τονίζεται στη λήγουσα.
Αλέξανδρος Σακκάς
Αν και οι φήμες που θέλουν τον Πάτρικ Ζίσκιντ, να έγραψε το «Άρωμα» μετά από μια συνάντηση μαζί του είναι μάλλον ανυπόστατες, η αλήθεια είναι πως στο πεδίο του κρασιού και σε διεθνές επίπεδο διαθέτει μία από τις πιο δυνατές «μύτες». Να μη μιλήσουμε για την απίστευτη μνήμη του, η οποία τον καθιστά μια ζωντανή wine data base. Το ότι το κρασί είναι γι’ αυτόν τρόπος ζωής θεωρείται, λοιπόν, αυτονόητο.
Δημήτρης Τσίτσος
Όταν είσαι πολίστας πρέπει να διαθέτεις εγρήγορση, αντανακλαστικά, ευστοχία και ικανότητα στην εστίαση. Όταν όμως είσαι πρώην πολίστας, και νυν φωτογράφος, μπορείς κάλλιστα να εφαρμόζεις όλες αυτές τις τεχνικές, έχοντας να κάνεις με φακούς, τρίποδα, φώτα και studios. Κατά μια άλλη εκδοχή, το «πολίστας» βγαίνει από το «πόλη», οπότε δικαίως έχει επιλεγεί από το «αθηνόραμα» ως βασικός του φωτορεπόρτερ.
Παύλος Τσοκούνογλου
Είναι ο άνθρωπος που παθιάζεται τόσο με το αντικείμενο της δουλειάς του, που μπορεί να μιλάει, να μιλάει, με τις ώρες με έναν σεφ (προφανώς με θέμα «φακοί και φακή») και στη συνέχεια να χωρίσουν ξεχνώντας να φωτογραφίσει το εστιατόριο (και ο σεφ να μαγειρέψει). Προσθέτουμε την ιδιότητα του χαζομπαμπά και του απόλυτου πολυτεχνίτη.
