Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε μια ιδιαίτερη συνεργασία με την Ομάδα Χρώμα, φέρνει στη σκηνή του Θεάτρου Ιλίσια την performance "Μη με λησμόνει". Από τις 24 Απριλίου έως και τις 3 Μαΐου, το κοινό της Αθήνας θα έχει την ευκαιρία να βιώσει μια φωνητική παρτιτούρα λόγου και μουσικής, μια ωδή που δικαίως χαρακτηρίζεται ως "το τραγούδι των χαμένων παιδιών".
Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Κωνσταντίνου Χατζή, η παράσταση αποτελεί μια βαθιά μελέτη πάνω στη φρίκη του πολέμου, την προσφυγιά και τη γενοκτονία. Με όχημα τον λόγο του Ευριπίδη και του Σοφοκλή, το έργο επικεντρώνεται στις θυσίες των παιδιών που σημάδεψαν την αρχαία γραμματεία και συνεχίζουν να στοιχειώνουν το σήμερα. Η Ιφιγένεια, η Πολυξένη, ο Αστυάνακτας και ο Πολύδωρος δεν είναι απλώς πρόσωπα του μύθου· είναι σύμβολα κάθε αθώας ζωής που συνθλίβεται στην αέναη δίψα του ανθρώπου για εξουσία.
Η performance ξεδιπλώνεται ως ένα σπαρακτικό πορτρέτο του σύγχρονου κόσμου. Οι κατακερματισμένοι ψίθυροι και οι ανάσες αυτών των παιδιών, που χάθηκαν χωρίς ποτέ να καταλάβουν το "γιατί" της θυσίας τους, ζητούν τώρα να ακουστούν. Επί σκηνής, ο Κωνσταντίνος Χατζής και ο μουσικός Γεράσιμος Παπαδόπουλος (ούτι, φωνή) συνδιαλέγονται μέσα από μια μοναδική μουσική ανασύνθεση. Το ηχητικό τοπίο περιλαμβάνει έργα κορυφαίων δημιουργών όπως οι Γιώργος Κουμεντάκης, Γιάννης Ξενάκης, Γιάννης Χρήστος και György Ligeti, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που κινείται ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μη με λησμόνει
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει, σε συνεργασία με την ομάδα Χρώμα, μια φωνητική παρτιτούρα λόγου και μουσικής για δύο πρόσωπα ή αλλιώς το «το τραγούδι των χαμένων παιδιών», σε μουσική των Γιώργου Κουμεντάκη, Γιάννη Ξενάκη, Γιάννη Χρήστου, György Ligeti, Γεράσιμου Παπαδόπουλου. Η ιστορία του ανθρώπου, η αέναη δίψα του για εξουσία, καταστροφή και πόλεμο, ως σπαρακτικό πορτρέτο του σύγχρονου κόσμου, με όχημα τις θυσίες παιδιών μέσα από τον λόγο του Ευριπίδη και του Σοφοκλή. Μια μελέτη πάνω στον πόλεμο, την προσφυγιά, την γενοκτονία, την ελπίδα, το όνειρο, τον εφιάλτη το σκοτάδι και πάνω απ’ όλα την θυσία. Τα πρόσωπα της Ιφιγένειας, της Πολυξένης, του Αστυάνακτα και του Πολύδωρου διασχίζουν τον χρόνο σαν κυρτό βέλος. Οι άδικοι θάνατοί τους περιπλανιούνται αιώνες τώρα στο μεγάλο «χρόνο» της ιστορίας στον μεγάλο «χρόνο» του κόσμου.
