Η "Ορέστεια" του Θεόδωρου Τερζόπουλου περιοδεύει σε Αθήνα, Επίδαυρο, περιφέρεια και εξωτερικό

Η πρώτη συνεργασία του διεθνώς καταξιωμένου 'Έλληνα σκηνοθέτη και δασκάλου Θεόδωρου Τερζόπουλου με το Εθνικό Θέατρο, η εμβληματική "Ορέστεια" του Αισχύλου, η οποία αναδείχθηκε σε μία από τις σπουδαιότερες στιγμές στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου, επιστρέφει και το καλοκαίρι του 2025. Συνεχίζοντας τη θριαμβευτική της πορεία, η παράσταση ταξιδεύει την Παρασκευή 9 Μαΐου στη Βουδαπέστη και το Εθνικό Θέατρο της Ουγγαρίας (MITEM - Madách International Theatre Meeting), στις 31 Μαΐου και την 1η Ιουνίου στην Κίνα (Huichang Theatre Village), ενώ στις 29 και 30 Αυγούστου, θα ολοκληρώσει τη διεθνή της περιοδεία, στο πλαίσιο του διεθνούς θεατρικού φεστιβάλ Art Carnuntum, στην Αυστρία. 

Η περιοδεία της παράστασης στην Ελλάδα περιλαμβάνει το θέατρο Βράχων στον Βύρωνα (11-12/6) το Δίον στις 5 Ιουλίου, την Αρχαία Ολυμπία  στις 10 Ιουλίου, τη Θεσσαλονίκη στις 17 & 18 Ιουλίου, τους Δελφούς στις 25 & 26 Ιουλίου και την Καβάλα στις 2 & 3 Αυγούστου. Στις 22 και στις 23 Αυγούστου, η "Ορέστεια" θα κλείσει τον φετινό κύκλο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2025 στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. 

Η "Ορέστεια" του Τερζόπουλου (που υπογράφει τη σκηνοθεσία, τη δραματουργική επεξεργασία, τα σκηνικά, τα κοστούμια, τους φωτισμούς) συνιστά ένα έργο διανοητικού και φιλοσοφικού βάθους, που κατορθώνει με τη συνταρακτική του ενέργεια να διευρύνει τα όρια της τέχνης, και να αφηγηθεί, εν τέλει, την ιστορία της ίδιας της ανθρωπότητας. Ως πράξη αδιαμφισβήτητα πολιτική και εμπειρία πολυδιάστατα πνευματική, η παράσταση έτυχε διθυραμβικής υποδοχής τόσο από τους χιλιάδες θεατές που την παρακολούθησαν όσο και από τα εγχώρια και διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης. 

Παίζουν (αλφαβητικά): Μπάμπης Αλεφάντης (Πυλάδης), 'Έβελυν Ασουάντ (Κασσάνδρα), Τάσος Δήμας (Φύλακας / Κορυφαίος / Προπομπός), Κωνσταντίνος Ζωγράφος (Ορέστης), 'Έλλη Ιγγλίζ (Τροφός), Δαυίδ Μαλτέζε (Αίγισθος), 'Άννα Μαρκά Μπονισέλ (Προφήτις), Νίκος Ντάσης (Απόλλων), Ντίνος Παπαγεωργίου (Κήρυκας), Αγλαΐα Παππά (Αθηνά), Μυρτώ Ροζάκη (Ηλέκτρα), Σάββας Στρούμπος (Αγαμέμνων), Αλέξανδρος Τούντας (Οικέτης), Σοφία Χιλλ (Κλυταιμνήστρα / Το Είδωλον της Κλυταιμνήστρας). 

Συνεργάτης σκηνοθέτης είναι ο Σάββας Στρούμπος. Η μετάφραση έγινε από την Ελένη Βαροπούλου, ενώ η πρωτότυπη μουσική σύνθεση είναι του Παναγιώτη Βελιανίτη.

Πρόγραμμα περιοδείας

Τετάρτη 11 & Πέμπτη 12 Ιουνίου: Βύρωνας, Θέατρο Βράχων
Σάββατο 5 Ιουλίου: Κατερίνη, Αρχαίο Θέατρο Δίον
Πέμπτη 10 Ιουλίου: Αρχαία Ολυμπία, Θέατρο Αρχαίας Ολυμπίας
Πέμπτη 17 & Παρασκευή 18 Ιουλίου: Θεσσαλονίκη, θέατρο Δάσους
Παρασκευή 25 & Σάββατο 26 Ιουλίου: Δελφοί, Θέατρο Φρυνίχου
Σάββατο 2 & Κυριακή 3 Αυγούστου: Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
Παρασκευή 22 & Σάββατο 23 Αυγούστου, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Προπώληση εισιτηρίων για το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου από το more.com

Το σκηνοθετικό σημείωμα του Θεόδωρου Τερζόπουλου

Γιατί η "Ορέστεια" συνεχίζει να ασκεί τρομακτική έλξη; Μια πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι επειδή στον άνθρωπο υπάρχει η ανάγκη για μια βαθύτερη σχέση με τον Μύθο. Ο μύθος της "Ορέστειας" είναι επικίνδυνος, ανήκει στον κόσμο του ανοίκειου και του παράξενου, προκαλεί τον τρόμο, επειδή αποκαλύπτει το ατίθασο, το βίαιο και τους νόμους του βάθους που δεν μπορούν να δαμαστούν. Η Κλυταιμνήστρα μας καλεί να σπάσουμε μαζί τον καθρέφτη, για να γεννηθεί από τα θραύσματά του μια νέα εφιαλτική εικόνα, που ωστόσο θα διατηρεί τις σκοτεινές ρίζες του μύθου. 

Πρόθεσή μας είναι η μελέτη του βάθους του μύθου της "Ορέστειας" και η αναζήτηση του απρόβλεπτου, του ασυνήθιστου, του παράδοξου. Τα πρόσωπα προσφέρουν τα σώματά τους στο θυσιαστήριο του ανοίκειου, θέτουν διαρκή ερωτήματα και διλήμματα. Η αισθητική της παράστασης προκύπτει από τη δυναμική σχέση του Σώματος με τον Μύθο, τον Χρόνο και τη Μνήμη. Θέτουμε ξανά το θεμελιώδες οντολογικό ερώτημα "περί τίνος πρόκειται", ένα ερώτημα που δεν επιδέχεται οριστικές απαντήσεις, αλλά διαρκώς μας ενεργοποιεί προς την κατεύθυνση της ολοένα βαθύτερης έρευνας της ρίζας του ήχου, της λέξης, των πολλαπλών διαστάσεων του ανθρώπινου αινίγματος και της ανακατασκευής ενός νέου Μύθου. 

Τον Χορό απαρτίζουν: Μπάμπης Αλεφάντης, Κατερίνα Αμπλιανίτη, Έβελυν Ασουάντ, Χριστόφορος Βογιατζής, Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Κατερίνα Δημάτη, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Έλλη Ιγγλίζ, Βασιλίνα Κατερίνη, Θάνος Μαγκλάρας, Ελπινίκη Μαραπίδη, Άννα Μαρκά Μπονισέλ, Λυγερή Μητροπούλου, Ρόζυ Μονάκη, Ασπασία Μπατατόλη, Νίκος Ντάσης, Ντίνος Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Παπαγιαννόπουλος, Σταύρος Παπαδόπουλος, Μυρτώ Ροζάκη, Γιάννης Σανιδάς, Αλέξανδρος Τούντας, Κατερίνα Χιλλ, Μιχάλης Ψαλίδας.

Για την "Ορέστεια"

Tο 458 π.Χ., σε μια εποχή βίαιων κοινωνικών και πολιτικών ανατροπών, o Αισχύλος παρουσιάζει στη γιορτή των Διονυσίων την "Ορέστεια" ("Αγαμέμνων", "Χοηφόροι", "Ευμενίδες"), τη μοναδική σωζόμενη τριλογία αρχαίου δράματος και το τελευταίο σωζόμενο έργο του, που ολοκλήρωσε δύο μόλις χρόνια πριν από τον θάνατό του, αντανακλώντας πολλές από τις ραγδαίες μεταβολές της εποχής του. 

Κεντρικός άξονας της τριλογίας είναι η τραγική πορεία της οικογένειας των Ατρειδών, η κατάρα του αίματος που διαχέεται σε όλα τα πρόσωπα του δράματος και του Χορού μέσα από διαδοχικά στάδια, οδηγώντας από την αποσταθεροποίηση στο αδιέξοδο. Την κατάσταση αυτή εκμεταλλεύεται η Αθηνά, για να θεσμοθετήσει μια αμφιλεγόμενη ειρήνη. 

Στα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας, στον "Αγαμέμνονα" και τις "Χοηφόρους", οι δολοφονίες που βάζουν τέλος στις τυραννικές εξουσίες του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας αντίστοιχα αποτελούν την κορύφωση μιας νέας περιόδου κρίσης και αποσταθεροποίησης που αντανακλάται στις "Ευμενίδες". Οι Ερινύες, οι χθόνιες θεότητες, εκπροσωπώντας τα ένστικτα και τις παρορμήσεις διαφυλάσσουν τη μνήμη. Γνωρίζοντας ότι κάθε διαμάχη με τους θεούς είναι προδιαγεγραμμένη ήττα, εξεγείρονται και απειλούν την ευταξία της πόλης. Ο Ορέστης πρέπει να πληρώσει για να τιμωρηθεί όχι μόνο το έγκλημα, αλλά και η επανάληψή του, και να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη της σύγκρουσης. 

Η Αθηνά προσπαθεί με κάθε τίμημα να συνάψει "σύμφωνο ειρήνης" ανάμεσα στους θεούς και τις Ερινύες, προσφέροντας ανταλλάγματα και προνόμια. Για να πετύχει τη συνθηκολόγηση, μεταφέρει τη βία στο πεδίο της γλώσσας. Ο λόγος της εισάγει τη δόλια πειθώ, το ψέμα και την παραπλάνηση στην πολιτική σφαίρα. Οι Ερινύες υποκύπτουν με τη θέλησή τους. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει εγκαθιδρυθεί. 'Όχι όμως ανώδυνα. 'Ό,τι είναι ασύμβατο με το νέο καθεστώς –το μέρος του ζωντανού σώματος που συνδέεται με τη μνήμη, τα ένστικτα, τη ζωική ορμή– έχει εξοριστεί. Η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλλεται από τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς με τρόπο τέτοιο, ώστε αυτές οι ζωτικές δυνάμεις μοιάζει σαν να μην υπήρξαν ποτέ. 

Η "Ορέστεια" από το Εθνικό Θέατρο 

Η "Ορέστεια" έχει παρουσιαστεί από το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο πέντε φορές μέχρι σήμερα: το 1954 και το 1959 σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, το 1972 σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, το 2001 σε σκηνοθεσία Γιάννη Κόκκου και το 2019 με την Ιώ Βουλγαράκη, τη Λίλλυ Μελεμέ και τη Γεωργία Μαυραγάνη, που σκηνοθέτησαν τα έργα "Αγαμέμνων", "Χοηφόροι" και "Ευμενίδες" αντίστοιχα, στην πρώτη τους σκηνοθετική παρουσία στην Επίδαυρο.