Ανδρέας Σιμόπουλος©
Αντλώντας έμπνευση από προσωπικά βιώματα, ο 26χρονος αλβανικής καταγωγής Μάριο Μπανούσι, δημιουργός μιας ολότελα δικής του σκηνικής γλώσσας, μας χαρίζει μια αξιομνημόνευτη περιπλάνηση στην πηγή της ζωής. Πρόκειται για την παράσταση "Μami", που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στη Στέγη και θα παίζεται έως 22 Μαρτίου προτού ξεκινήσει το διεθνές ταξίδι της. Στο μεταξύ, στις 6, 7 και 8 Μαρτίου, η παράσταση θα παρουσιαστεί σε συνθήκες καθολικής προσβασιμότητας με υπερτιτλισμό για κωφά και βαρήκοα άτομα, απτική ξενάγηση στον σκηνικό χώρο και ακουστική περιγραφή για άτομα με οπτική αναπηρία.
Στην προσωπική μυθολογία του Μπανούσι, οι λέξεις "μάμι" και "μαμ" γίνονται ταυτόσημες: μάμι, όπως μητέρα μαμ, όπως φαΐ, και στην παράσταση, η Κεντρική Σκηνή της Στέγης μετατρέπεται σε ένα τοπίο μνήμης, οικείο και, συνάμα, απόκοσμο. Οι ερμηνευτές, βυθισμένοι στη σιωπή, πλάθουν συμβάντα βαθιάς συγκίνησης και μας παρακινούν να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας μνήμες, τις δικές μας σχέσεις και τη συναισθηματική κληρονομιά που κουβαλάμε. Ο ίδιος εξομολογείται για την παράσταση: "Μεγάλωσα με πολλές γυναίκες. Μεγάλωσα με νέες και ηλικιωμένες γυναίκες. Μεγάλωσα με περισσότερες από μία μητέρες. Αυτή η παράσταση είναι για εκείνες: μια ευχή, μια προσευχή στο βάρος που κουβαλάει η λέξη "μαμά", τόσο για εκείνη που το ακούει όσο και για εκείνον που το λέει. Ποιος φροντίζει ποιον – δεν κατάλαβα ποτέ αυτήν την περίπλοκη σχέση. Κι ούτε θα την καταλάβω. Αλλά προσπαθώ να την ξετυλίξω σαν έναν ομφάλιο λώρο, σαν το σπλάχνο που συνδέει τη ζωή με τις ρίζες της".
Ο Μάριο Μπανούσι περιοδεύει ήδη ανά τον κόσμο με τα πρώτα έργα του, "Goodbye, Lindita" (2023) και "Taverna Miresia – Mario, Bella, Anastasia" (2023), και χαιρετίζεται διεθνώς ως το παιδί-θαύμα του ελληνικού θεάτρου. Κι ενώ το θέμα στις προηγούμενες παραστάσεις του ήταν το πένθος, στην τωρινή στήνει ένα ανίερο ιερό στη σχέση μητέρας και παιδιού. Η νέα δημιουργία από τον σκηνοθέτη-αποκάλυψη είναι ένα οπτικό ποίημα για τη σχέση μητέρας και παιδιού, μια παράσταση-αντίδωρο στις γυναίκες που μας έθρεψαν.
Η σύλληψη & η σκηνοθεσία είναι του Μάριο Μπανούσι, η σκηνογραφία & η ενδυματολογία του Σωτήρη Μελανού, η μουσική σύνθεση και ο ηχητικός σχεδιασμός του Jeph Vanger, o σχεδιασμός των φωτισμών του Στέφανου Δρουσιώτη. Ερμηνεύουν: Παναγιώτα Γιαγλή, Βασιλική Δρίβα / Κατερίνα Κρίστο, Δημήτρης Λαγός, Αγγελική Στελλάτου, Ευτυχία Στεφάνου / ΉλιαΚουκουζέλη και Φώτης Στρατηγός.
Περισσότερες πληροφορίες
Mami
Μια παράσταση-ύμνος για τις γυναίκες που μας μεγάλωσαν, όπου ο δημιουργός με την χαρακτηριστική σκηνική γλώσσα που βρίθει συναισθήματος και τρυφερότητας, αντλεί από προσωπικά βιώματα. Η Κεντρική Σκηνή της Στέγης μετατρέπεται σε ένα τοπίο μνήμης - οικείο και, συνάμα, απόκοσμο. Οι ερμηνευτές, βυθισμένοι στη σιωπή, πλάθουν συμβάντα βαθιάς συγκίνησης και μας παρακινούν να αναγνωρίσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις δικές μας μνήμες, τις δικές μας σχέσεις και τη συναισθηματική κληρονομιά που κουβαλάμε. Ένα οπτικό ποίημα για τη σχέση μητέρας και παιδιού, που λειτουργεί ως αντίδωρο στις γυναίκες που μας έθρεψαν.
