Studio Panoulis
Μπορεί η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς των Θεατρικών Βραβείων Κοινού 2024 να ήταν όταν ανέβηκε στο πόντιουμ ο μεγάλος Γιώργος Κωνσταντίνου για να απονείμει τα βραβεία ανδρικού ρόλου, με το κοινό να τον χειροκροτεί όρθιο για πολλά λεπτά και τους βραβευόμενους Άρη Σερβετάλη, Μιχάλη Σαράντη και Ορφέα Αυγουστίδη να τον αγκαλιάζουν συγκινημένοι, αλλά ιδιαίτερα φορτισμένοι ήταν και οι λόγοι των ηθοποιών που πήραν τα βραβεία γυναικείου ρόλου, της Νένας Μεντή, της Στεφανίας Γουλιώτη και της Πέγκυς Τρικαλιώτη.
Σε μια από τις κορυφαίες στιγμές της βραδιάς, η τελευταία μας θύμισε τη σημασία της συγγραφικής ματιάς του Φλομπέρ σχετικά με τη θέση της γυναίκας στη "Μαντάμ Μποβαρί", σε αντίστιξη με τις γυναικοκτονίες που συνεχίζονται ακάθεκτες στις μέρες μας και την υποχώρηση δικαιωμάτων των γυναικών, με ορισμένες χώρες να κατεβάζουν το όριο που μπορούν να παντρευτούν τα νεαρά κορίτσια στα 9 χρόνια…
Ανεβαίνοντας συγκινημένη στο πόντιουμ σχολίασε: "Είμαι πολύ χαρούμενη που παίρνω αυτό το βραβείο από τα χέρια της Μίρκας Παπακωνσταντίνου. Ο Φλομπέρ σύστησε την Έμα Μποβαρί στον κόσμο το 1857, μιλώντας για μια ηρωίδα η οποία προσπαθεί να σπάσει το ταβάνι του τι πρέπει και τι δεν πρέπει για τις γυναίκες. Βρισκόμαστε το 2024 σε μία δυτική κοινωνία, όπου κακοποιούνται οι γυναίκες και ανατολικά μπορούν πια να παντρευτούν από τα εννιά τους χρόνια. Δεν ξέρω κατά πόσο έχουμε προχωρήσει αλλά τουλάχιστον όσο υπάρχει η τέχνη και μας το δείχνει μπροστά στα πρόσωπά μας, θεωρώ ότι υπάρχει ελπίδα".
Και η Στεφανία Γουλιώτη αναφέρθηκε στη δύναμη που έχει η τέχνη να μας κάνει να ακούμε ο ένας τον άλλον και να μετακινούμαστε, με αφορμή την ηρωίδα που ερμηνεύει στο "The Doctor". "(Το έργο του Ρόμπερτ Άικ) στέκεται απέναντι σε κάθε διάκριση και μετακινεί συνειδήσεις, αυτό δηλαδή που πρέπει να κάνει η Τέχνη. Για μένα το βραβείο αυτό είναι για όλες τις Ρουθ Γουλφ που παλεύουν για το αυτονόητο στη ζωή. Την ανθρώπινη ύπαρξη και έναν κόσμο καλύτερο και πιο δίκαιο".
Το γυναικείο βίωμα πρωταγωνιστεί, διόλου τυχαία, στη δραματουργία της φετινής θεατρικής σεζόν, όπως θα διαβάσετε στο σχετικό θέμα που περιλαμβάνεται στην ετήσια έκδοση "αθηνόραμα Θέατρο", που κυκλοφορεί μαζί με το "αθηνόραμα" αυτή την εβδομάδα. Εκεί, ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα που προαναγγέλλουν μια δυναμική χρονιά, η Τώνια Καράογλου γράφει για μια σειρά έργων που ανεβαίνουν φέτος στη σκηνή και αφορούν τη σεξουαλική κακοποίηση και την προβληματική νομική αντιμετώπισή της, την έμφυλη βία και τις γυναικοκτονίες, την καταπίεση που έχει υποστεί το γυναικείο σώμα και την ανάγκη για αυτοδιάθεση, τους έμφυλους ρόλους.
Διαβάστε Επίσης
