Πάτροκλος Σκαφίδας©
Μιούζικαλ και κωμωδία την ίδια στιγμή είναι το "Μπα-Μπαμπά” με τον πρωτότυπο τίτλο που έρχεται στο θέατρο Ήβη από 3 Οκτωβρίου. Ο λόγος για το έργο των Φωτεινής Αθερίδου (κείμενο) και Θέμη Καραμουρατίδη (μουσική) που σκηνοθετεί ο Γιάννης Κακλέας, σε μία παράσταση που εξελίσσεται σε οικογενειακή υπόθεση. Κι αυτό γιατί Φωτεινή Αθερίδου και Θοδωρής Αθερίδης θα μοιραστούν τη σκηνή σε ένα σύγχρονο θεατρικό έργο που ρίχνει μια κωμικοτραγική μουσική ματιά στα προβλήματα μιας οικογένειας.
Στην υπόθεση ένας πατέρας που φταίει - όσο φταίει - και δε φταίει και λίγο, παιδιά και σύζυγος που τον κατηγορούν και που όμως, κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη του εαυτού του.
Με σατιρικό στίχο και με μια "σκηνική πλάκα", το μιούζικαλ αυτό ήρθε για να μας πει αυτό που όλοι ξέρουμε, αλλά ελπίζουμε να μην ισχύει: "αλλάζει ο άνθρωπος;". Επειδή δεν αλλάζει, ας το διασκεδάσουμε.
Το ρόλο του φταίχτη πατέρα ερμηνεύει ο Θοδωρής Αθερίδης, την πρώην σύζυγο η Άννα Κουτσαφτίκη. Στο πλευρό τους θα δούμε τους υπόλοιπους πληγωμένους ήρωες, Πάρι Θωμόπουλο, Αθηνά Μουστάκα, Κώστα Μαγκλάρα, Χρήστο Τσάβο, Γιώργο Τριανταφύλλου, Φωτεινή Αθερίδου.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Ηλένιας Δουλαδίρη, οι φωτισμοί της Στέλλας Κάλτσου, η κίνηση της Στεφανίας Σωτηροπούλου. Την ορχήστρα διευθύνει ο Αντώνης Παλαμάρης που είναι και στα πλήκτρα. Παίζουν οι μουσικοί Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος (ηλεκτρικό μπάσο), Δημήτρης Τσόλης (ντραμς), Κώστας Πυρένης (μπάσο).
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Μπα-Μπαμπά
Μια μουσική σατιρική κωμικοτραγική ματιά πάνω σε μία σύγχρονη οικογένεια που στοχάζεται γύρω από το ερώτημα «αλλάζει ο άνθρωπος;». Πρωταγωνιστούν ένας πατέρας, μία πρώην σύζυγος και τα παιδιά τους. Όλοι κατηγορούν τον πατέρα, κανένας όμως δεν αναλαμβάνει την ευθύνη του εαυτού του. Το έργο ξεκινά με την “κηδεία” του μπαμπά - την οποία οργανώνει ο ίδιος για να βιώσει πώς είναι όλη αυτή η κατάσταση «πριν φύγει»! Πρόκειται για έναν ηθοποιό που έπαιζε τρίτους και τέταρτους ρόλους. Σίγουρα ένας όχι και τόσο καλός συνδυασμός με τον ναρκισσισμό που τον διακατέχει. Έτσι, προσκαλεί όλη την οικογένεια στην κηδεία, ενώ περιμένει να τον κλάψουν κιόλας. Από εκεί αρχίζουν να ξεδιπλώνονται διαφορετικές στιγμές της οικογένειας μέσα στο χρόνο, που μας πηγαίνουν από το χιούμορ στη συγκίνηση.
