Το "Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" με τη Νένα Μεντή συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαΐων

Με μεγάλη επιτυχία συνεχίζονται οι παραστάσεις του θεατρικού έργου του Γρηγορίου Ξενόπουλου "Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας" στο Θέατρον του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", με τη Νένα Μεντή στον ομώνυμο ρόλο, σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια. Η παράσταση θέτει σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από ζητήματα ηθικής φύσεως, μεταλαμπαδεύοντας στους θεατές τον σπουδαίο ρόλο της ύψιστης αξίας της τιμής. 

Με κεντρικό θέμα το ηθικό δίλημμα που ταλανίζει την Κοντέσσα Βαλέραινα, ο Πέτρος Ζούλιας ταξιδεύει τους θεατές στη ζακυνθινή κοινωνία του Ξενόπουλου. Οι θεατές που άλλοτε ταυτίζονται με την Κοντέσσα Βαλέραινα και άλλοτε με τους υπόλοιπους ήρωες, στο τέλος της παράστασης, φεύγουν γεμάτοι έντονα συναισθήματα και σκέψεις για αξίες που διαρκώς δοκιμάζονται, ανεξαρτήτως εποχής και συνθηκών. 

Η Μαρία Κανελλοπούλου υποδύεται τον ρόλο της οικονόμου, ο Νίκος Νίκας τον γιο Κόντε Βαλέρη, ενώ η Άννα-Μαρία Κατσουλάκη ερμηνεύει τον ρόλο της νεαρής νύφης (σε αντικατάσταση της Βασιλικής Τρουφάκου). Μαζί τους, οι ηθοποιοί: Δημήτρης Καπετανάκος, Δημήτρης Αριανούτσος, Μαριάννα Τουντασάκη, Γιώργος Λόξας, Φαίη Φραγκαλιώτη.

Το έργο διαδραματίζεται στη Ζάκυνθο και αποτελεί τη θεατρική διασκευή ενός μικρού θεατρικού διηγήματος, με τον ομώνυμο τίτλο. Στην άλλοτε αρχοντική οικογένεια των Βαλέρηδων, μόνο η γριά Βαλέραινα γνωρίζει τη συνταγή που γιατρεύει μια αρρώστια των ματιών. Έχει ορκιστεί, ότι θα την κρατήσει μυστική και θα παρέχει το φάρμακο αφιλοκερδώς, σε όποιον το έχει ανάγκη. Μόνο από Βαλέραινα σε Βαλέραινα μπορεί να κληρονομηθεί το γιατρικό, η παράδοση του οποίου κρατάει πάνω από διακόσια πενήντα χρόνια και για να τεθεί σε ισχύ θα πρέπει να δοθεί πριν πεθάνει η Βαλέραινα. Η φτώχεια όμως έρχεται να κλονίσει την οικογένεια και να δοκιμάσει τη στάση των ηρώων απέναντι στο χρήμα και τις ηθικές αξίες. 

Η στάση των ηρώων απέναντι στα ηθικά ιδεώδη αποτελεί τον κεντρικό άξονα του ζακυνθινού, γεμάτου σασπένς και με ανατροπές, αστικού δράματος. Το ζήτημα που θίγει ο Ξενόπουλος στο έργο του παραμένει επίκαιρο, με την αρετή της αξιοπρέπειας από τη μία πλευρά και τη διαφθορά του χρήματος από την άλλη να βρίσκονται στο επίκεντρο του έργου.

Στον πρόλογο του έργου το 1918 ο Ξενόπουλος γράφει: "…”Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας” το συνέλαβα νέος, το έγραψα άντρας, το ξανάγραψα μεσόκοπος, το τελείωσα σχεδόν γέρος. Είναι το έργο όλης μου της ζωής. Ό,τι μ’ αρέσει προπάντων σ’ αυτό, είναι η ευγένεια κι η πρωτοτυπία του μύθου, -ποτέ μου δεν ξαναβρήκα θέμα παρόμοιο ούτε στη Φιλολογία μας υπάρχει, ούτε στο ξένο Θέατρο θα μπορούσε κανείς να βρει εύκολα κάτι που να του μοιάζη- κι η αυστηρότης, η συμμετρία της δραματικής μορφής. Είναι κάτι βαθιά Ζακυνθινό, μα συγχρόνως και βαθιά Ελληνικό. Και μπόρεσα να το σφικτοδέσω, να το βάλω όλο σε μιά μεγάλη πράξη, χωρισμένη απλά και φυσικά σε τρία μικρά μέρη, γιατί το δράμα αρχίζει το πρωΐ, στον ίδιο πάντα τόπο, τελειώνει το βράδυ. Εκείνο που λέμε "σκηνική οικονομία" σε κανένα μου έργο δε φαίνεται τελειότερο· και μπορεί κανείς να προσέξη μόνο στα μπαινοβγάλματα των προσώπων στη σκηνή που είναι ο σκόπελος όχι μόνο των αρχαρίων…
Έπειτα δεν έχει ούτε μια λέξη παραπάνω, που να μη χρειάζεται δηλαδή απολύτως στην εξέλιξη του μύθου, στην πρόοδο του δράματος και συγχρόνως στο χαρακτηρισμό των προσώπων. Όλ’ αυτά χωρίς περιττό στολίδι, χωρίς θεατρικό κόλπο κανένα. "Με τα λιτότερα δραματικά μέσα", παρατηρεί ένας κριτικός…".