©Karol Jarek
Στις 19 και 20 Ιουλίου θα κάνουν πρεμιέρα τα αριστοφανικά "Βατράχια" στο ανοιχτό θέατρο Συκεών "Μάνος Κατράκης", λίγο πριν παρουσιαστούν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, στις 28 και 29 του μήνα. Πρόκειται για μια σύγχρονη διασκευή της αγαπημένης κωμωδίας, η οποία πραγματεύεται την αξία της ποίησης και της τέχνης στην κοινωνία μας, με την υπογραφή της Έφης Μπίρμπα και του Άρη Σερβετάλη, που έχουν συνδημιουργήσει ιδιαίτερα ατμοσφαιρικές παραστάσεις.
Στο επιδαύριο σκηνοθετικό της βάπτισμα η Έφη Μπίρμπα παραδίδει μια κωμωδία με DNA τραγωδίας σε μετάφραση του Κωνσταντίνου Μπλάθρα, διασκευή σε συνεργασία με τους Κωνσταντίνο Μπλάθρα και Άρη Σερβετάλη και μουσική του Constantine Skourlis. Τη διανομή συμπληρώνει μια εξαιρετική ομάδα ερμηνευτών: Άρης Σερβετάλης, Μιχάλης Σαράντης, Αργύρης Ξάφης, Ηλέκτρα Νικολούζου, Μαίρη Μηνά, Έκτορας Λιάτσος, Μιχάλης Θεοφάνους, Αλεξάνδρα Καζάζου, Νάνσυ Μπούκλη και Κυριάκος Σαλής.
Τα "Βατράχια” πρόκειται να μας μεταφέρουν στην αρχαία Αθήνα, που διανύει μια βαθιά πολιτική και πνευματική κρίση, κρίση θεσμών και αξιών. Στην άνυδρη και δυσοίωνη πραγματικότητα της πόλης, ο Διόνυσος, πατέρας κι εμπνευστής του θεάτρου, ξεκινά το ταξίδι στον Κάτω Κόσμο, για να φέρει πίσω τον σπόρο της αναγέννησης, την ποίηση, ώστε να σώσει τον κόσμο που καταρρέει. Με συνοδοιπόρους τον Ξανθία και τον θόρυβο των βατράχων, μέσα από αλλεπάλληλες κωμικές και παράδοξες συναντήσεις φτάνει στον Άδη για να αναστήσει τον Ποιητή. Εκείνον που μπορεί ν’ αναμετρηθεί με την επερχόμενη καταστροφή. Από τις ρωγμές της ατόφιας κωμικότητας του έργου εκφύονται αδυναμίες ζώντων και τεθνεώτων και ανακινούνται τα δύσοσμα νερά της πραγματικότητας.
Στην κωμωδία που διδάχθηκε το 405 π.Χ., λίγο πριν το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου, μια περίοδο βαθιάς κρίσης αξιών, ο θεός Διόνυσος επιθυμεί να φέρει στον κόσμο των ζωντανών έναν μεγάλο τραγικό ποιητή για να σώσει τον κόσμο από την καταστροφή. Η επιλογή ενός σπουδαίου ποιητή κι όχι πολιτικού καταδεικνύει τη σημασία της πνευματικής καλλιέργειας για το μέλλον μιας κοινωνίας που πάσχει. Κάτω από τη λεπτή φάρσα αποκαλύπτεται ένα δεύτερο επίπεδο, καθώς ακολουθούμε το "αρχετυπικό" ντουέτο του Διονύσου (Άρης Σερβετάλης) και του Ξανθία (Μιχάλης Σαράντης) σε μια σχεδόν "μπεκετική” κατάβαση στον Άδη. Με όραμα την μεγάλη ιδέα της σωτηρίας της κόσμου, αυτή η κάθοδος γίνεται ταυτόχρονα κατάβαση στον ίδιο τον μηχανισμό του θεάτρου. Στα ίχνη του Διονύσου, η παράσταση ζητά να φτάσει στον πυρήνα της θεατρικής δημιουργίας με οδοδείκτη τον υπέροχο αριστοφανικό εξπρεσιονισμό.
Προπώληση μέσω viva.gr
