"Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι": Είδαμε την πρεμιέρα της διεθνούς παραγωγής στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

Χαραμάδες στη μαύρη άβυσσο της ανθρώπινης επιθυμίας άνοιξε με την παράστασή του ο σπουδαίος Τιμοφέι Κουλιάμπιν, στήνοντας μία υπαρξιακή πάλη την οποία έφεραν εις πέρας με ερμηνείες ακριβείας ο Τζον Μάλκοβιτς και η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε.

Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι Māris_Morkāns©

Αρκετό μελάνι έχει χυθεί προκειμένου να αναλυθεί τι εκπροσωπούν οι δύο ρόλοι του έργου του αινιγματικού έργου του Κολτές, δηλαδή ο Ντίλερ κι ο Πελάτης, που συναντιούνται σε ένα απροσδιόριστο μέρος και συνδιαλλέγονται πάνω σε ένα διακύβευμα υψηλού κόστους το οποίο ποτέ δεν αποσαφηνίζεται. Οι απόψεις ποικίλλουν καθώς έχει διατυπωθεί ότι επί σκηνής μπορεί να συγκρούονται ιδεολογίες, έθνη, οικονομικά συστήματα ή η ίδια η ζωή και ο θάνατος - όμως μάλλον (όπως ισχύει και στην περίπτωση του Μπέκετ και του "Περιμένοντας τον Γκοντό") αν ο συγγραφέας ήθελε να αποσαφηνίσει επακριβώς τι αφορούν τα πρόσωπα και το δραματικό διακύβευμα θα το είχε κάνει. Η ουσία είναι, πάντως, ότι ο αινιγματικός χαρακτήρας της "Μοναξιάς των κάμπων με βαμβάκι" την καθιστά ανοιχτή σε ερμηνείες - κάτι που στην προκειμένη περίπτωση μεταφράστηκε σε μία καταβύθιση στις σκοτεινές διακλαδώσεις της ανθρώπινης φύσης.

Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι
Māris_Morkāns©

Διαβάστε Επίσης

Έχοντας στο δυναμικό του δύο εξαιρετικούς ηθοποιούς, ο Κουλιάμπιν διάβασε αυτό το έργο για δύο πρόσωπα ως μία αναμέτρηση του ανθρώπου με τον εαυτό του: με το ασυνείδητο, το υποσυνείδητο, τη συνείδηση, την ύπαρξή του. Ο Μάλκοβιτς και η Νταπκουνάιτε παρουσιάζονται ως πανομοιότυπες σχεδόν φιγούρες, αυστηρά ντυμένες με κοστούμια: ο πρώτος είναι ο Πελάτης και η δεύτερη η Ντίλερ, όμως στην πορεία αλλάζουν ρόλους, σαν το ίδιο πρόσωπο να βρίσκεται σε μία διαρκή εναλλαγή θέσης και κατάστασης, τα όρια είναι ρευστά. Η δράση τοποθετείται σε ένα μαύρο υπόγειο και οι προθήκες που κρύβουν κάποιες νύξεις για το διακύβευμα της ανταλλαγής μοιάζουν σαν καλά κλεισμένα κουτάκια του μυαλού, όπου έχει θάψει ο Πελάτης τις ανείπωτες επιθυμίες του, ή και τα βαθιά του τραύματα. Όταν ανοίξουν, το τίμημα θα αποδειχθεί μεγάλο.

Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι
Māris_Morkāns©

Η χρήση των καμερών καθιστά τη σωματική σχέση και διάδραση μεταξύ των ηθοποιών πολυδιάστατη και η εικόνα τους "ξεγελάει" τον θεατή, καθώς οι δύο ήρωες κοιτιούνται και δεν κοιτιούνται, πλησιάζονται ή απομακρύνονται, αναλόγως πού στρέφεται το δικό μας βλέμμα: στη φυσική συνθήκη ή στην προβολή της; Πρόκειται για μια επιλογή που ενισχύει τη σκηνοθετική ιδέα πως οι δύο ηθοποιοί ερμηνεύουν στην πραγματικότητα έναν χαρακτήρα, έναν άνθρωπο που βυθίζεται και συγκρούεται με τα βαθύτερα σκοτάδια του. Στην ερμηνεία αυτού του ανθρώπου, ο Τζον Μάλκοβιτς και η Ινγκεμπόργκα Νταπκουνάιτε είναι συναρπαστικοί, καθώς αποδίδουν -με λιτότητα, σχεδόν "γυμνά", χωρίς εξωστρέφεια και υπερβολική επίδειξη συναισθημάτων- την ειρωνεία, το σαρκασμό, την οδύνη και την απόγνωση που ξεχειλίζει από το κείμενο του Κολτές.

Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι
Māris_Morkāns©

Διαβάστε Επίσης

Κατά καιρούς έχει επισημανθεί η "φλυαρία" του έργου ως σκηνικό εμπόδιο, ειδικά καθώς απομακρυνόμαστε από την παράδοση του λογοκρατούμενου θεάτρου. Πράγματι, η "Μοναξιά των κάμπων" από γραφής ξεδιπλώνεται ώς μία λεκτική αψιμαχία, που επιζητάει να σκάψεις μέσα της. Κρύβει όμως πολλή βία και μεγάλη υπαρξιακή μοναξιά, όπως τη μεταφέρει ο Κολτές σε δύο ήρωες που παραδέχονται πως ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσουν δεν είναι το άγγιμα αλλά τα όπλα. Στην εκδοχή του Κουλιάμπιν αυτή η παραδοχή μεταφράζεται σε αυτοτιμωρία: η παράσταση κλείνει με μια αυτοκτονία.

Περισσότερες πληροφορίες

Στη μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 70 '

Ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους σκηνοθέτες καθοδηγεί δύο πολυβραβευμένους ηθοποιούς στο μυστηριώδες παιχνίδι ενός ντίλερ με τον πελάτη του, υπό το άγρυπνο βλέμμα της κάμερας.

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Λεωφ. Συγγρού 107, Νέος Κόσμος
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ένα γερό "MindFAQ" μάς ετοιμάζει ο Γιάννης Σαρακατσάνης στο "Τζένη Καρέζη"

Ο content creator φέρνει το YouTube υλικό του στο θέατρο και εξερευνά, μαζί με το κοινό, τη δύναμη, τα όρια και τα βραχυκυκλώματα της σκέψης, σε μία διαδραστική παράσταση γεμάτη χιούμορ.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
12/06/2024

Οι πρεμιέρες του Φεστιβάλ Αθηνών για την εβδομάδα 13-19/6

Με τέσσερις νέες παραγωγές και μία σε επανάληψη συνεχίζεται η δεύτερη εβδομάδα του φεστιβάλ στην Πειραιώς 260.

"Τότε, τώρα, πάντα": Ο Σταμάτης Φασουλής μιλάει για την επιθεώρηση του καλοκαιριού στο θέατρο Άλσος

Μιλήσαμε με τον καλλιτέχνη που ενορχηστρώνει σκηνοθετικά, συνυπογράφει και πρωταγωνιστεί με all star θίασο στη νέα επιθεώρηση του θεάτρου Άλσος (από 14/6), ένα είδος που γνωρίζει όσο λίγοι.

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου συμπράττει με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό

Νέο μνημόνιο συνεργασίας υπέγραψαν οι δύο φορείς ανανεώνοντας τη συνεργασία τους για όλους τους χώρους λειτουργίας και εκδηλώσεων του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Οι αστέρες των μπαλέτων Μπολσόι χορεύουν σε ένα Grand Gala μπαλέτου χωρίς σύνορα

Δώδεκα κορυφαίοι χορευτές έρχονται στο Λυκαβηττό τον Οκτώβριο για να παρουσιάσουν τις καλύτερες στιγμές από σπουδαία έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου.

Αντωνία Οικονόμου, πώς χορεύουν μέσα σε λευκό καμβά;

Η ανερχόμενη χορογράφος, σκηνοθέτης και performer μιλάει στο "α" με αφορμή τη νέα της δουλειά "Άτιτλον", μια αλληγορία για τον έρωτα, τη σύγκρουση, την μνήμη και το τραύμα με επιρροές από τη ζωγραφική και τη γλυπτική που τοποθετεί το γυναικείο σώμα στο επίκεντρο, η οποία θα παρουσιαστεί στο Σύγχρονο Θέατρο (11-13/6).

"Kill the movement": Η Ίρις Καραγιάν δημιουργεί μια χορογραφία-απάντηση στα βιώματα της εποχής

Για λίγες παραστάσεις θα δούμε στο Palm Tree-MCA τη νέα δουλειά της χορογράφου, η οποία θέτει τους δύο χορευτές της σε ένα φανταστικό περιβάλλον που θυμίζει εικονικό παιχνίδι.