Ο Χρήστος Παπαδόπουλος υπήρξε μέλος της χορογραφικής ομάδας των τελετών έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 και των τελετών έναρξης των Πανευρωπαϊκών Αγώνων στο Μπακού το 2015. Σπούδασε χορό και χορογραφία στο School for New Dance Development του Άμστερνταμ, Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Είναι ο χορογράφος που μας συντόνισε με την κίνηση των ιόντων στην παράσταση "Ιon" και με την κίνηση των κυμάτων στο "Εlvedon", ένα έργο για έξι χορευτές με αφετηρία "Τα κύματα" της Βιρτζίνια Γουλφ. Και οι δύο χορογραφίες μάς εντυπωσίασαν για τις ιδέες και για τον τρόπο με τον οποίο δούλεψε τις κινήσεις του συνόλου.
Ο Χρήστος Παπαδόπουλος ακούει, παρατηρεί, έλκεται και εμπνέεται από τη φύση, καταγράφοντας, κινησιολογικά, τροχιές που ακολουθούν τους μηχανισμούς της. Στην καρδιά της νέας του παράστασης "Larsen C", που έχει ήδη παιχτεί στο εξωτερικό και τώρα έρχεται στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, από 30/3 έως 3/4, βρίσκεται η απόφασή του να δημιουργήσει κάτι μοναδικό, μια εμπειρία που "αφουγκράζεται τον παγετώνα της Ανταρκτικής Larsen C να λιώνει σταδιακα. Το έργο εμπνέεται από μια άχρονη και απόκοσμη κατάσταση, ισορροπεί σε ένα μείγμα ελαφρότητας και βαρύτητας, με ένα ενδιαφέρον ανσάμπλ που αποτελείται από τους Αντώνη Βάη, Χαρά Κότσαλη, Γεώργιο Κοτσιφάκη, Σωτηρία Κουτσοπέτρου, Μαρία Μπρέγιαννη, Αλέξανδρο Νούσκα Βαρελά και Ιωάννα Παρασκευοπούλου. Κάπως έτσι, η παράσταση λειτουργεί σαν μια μικροφυσική της κίνησης και θέλει να καθηλώσει το βλέμμα στις λεπτομέρειες που μπορούν να προκύψουν από ένα κινητικό μοτίβο.
Όπως σχολιάζει ο ίδιος, "αφετηρία μου και έμπνευση είναι συνήθως μια στιγμή. Μια φευγαλέα εντύπωση που κράτησε ελάχιστα. Κάτι μικρό, μάλλον ασήμαντο, που δεν είμαι σίγουρος αν όντως έχει υπάρξει ή το έχω φανταστεί. Μένει όμως μέσα μου και επιμένει. Μετά ξεκινάει ο αγώνας στην πρόβα να εμπιστευτώ αυτό το μικρό και να το πω σημαντικό. Να το υπερασπιστώ και να του δώσω χρόνο. Να επιχειρήσω να του δώσω μορφή χωρίς να το παραβιάσω· και μετά να περιμένω. Να εμπιστευτώ, τέλος, τη διαδικασία μέχρι να ξαναεμφανιστεί μπροστά μου πιο ολοκληρωμένο, φιλτραρισμένο από τη φαντασία των άλλων. Είναι μια αναμονή για μια στιγμή που ελπίζεις πως θα έρθει. Όπως γίνεται και με τη ζωή".
Περισσότερες πληροφορίες
Larsen C
Στην παράσταση που κατέκτησε τις μεγαλύτερες σκηνές της Ευρώπης, τα σώματα συντονίζονται με την ανεπαίσθητα αργή κίνηση του ομώνυμου παγόβουνου, σε μια ονειρική ακολουθία εξίσου απόκοσμη με το πολικό τοπίο.
