Η είδηση του θανάτου της Μαριάννας Τόλη με βρήκε εκτός πόλης κι απεγνωσμένα έψαξα να βρω ίντερνετ για να μάθω αν είναι αλήθεια.... Την γνώρισα μέσα από τις συναντήσεις μας για τις παραστάσεις της και από την αρχή μου έδωσε την εντύπωση ότι την χαρακτήριζε μια τέτοια καλοσύνη που θα μου ήταν αγαπητή ακόμη κι αν δεν συμφωνούσα με κάποιες δουλειές. Η Μαριάνα Τόλη ήταν μορφωμένη γυναίκα, ευαίσθητη, φύση ευγενής, καλόκαρδη, γελαστός άνθρωπος, που μπόρεσε να επιβάλει τους όρους της στο χώρο του θεάματος. Ήξερε να δίνει μάχες με το ρίσκο του κέρδους ή της χασούρας. Την τελευταία μάχη που έδωσε την έχασε...
Δεν θα ξεχάσω τα λόγια της: «Ένα παραμύθι για να γίνει παραμύθι, πρέπει να έχει περάσει από το κουκί και το ρεβίθι που λένε. Έτσι και η ζωή μας πρέπει να έχει περάσει από γήινα απλά πράγματα που δεν λάμπουν. Πρέπει να μετουσιώνονται οι εγωισμοί και οι υπερφίαλες καταστάσεις, οι υπερβολικές φιλοδοξίες και να μένει η πραγματική ουσία μας. Τότε σαν ένας καλός αλχημιστής ο άνθρωπος εισάγει τη μαγεία στην ζωή του. Και τότε γεννιέται το παραμύθι. Δε αφορά όμως παλάτια, πρίγκιπες και πριγκίπισσες. Αφορά πρίγκιπες και πριγκίπισσες που κάποια στιγμή τα χάνουν όλα και επειδή πιστεύουν στην ίδια την ζωή τα ξανακερδίζουν και το κάνουν αυτό ξανά και ξανά. Και κάθε φορά που ξανασηκώνονται, άφωνοι ανακαλύπτουν πως ζούνε άλλο ένα παραμύθι».
Η ίδια έζησε το δικό της παραμύθι μέσα από ποικιλότροπες εμπειρίες στην επαγγελματική της πορεία. Θα σταθούμε στην εκπομπή Μουσικές Μεταμφιέσεις στην ΥΕΝΕΔ όπου με την βοήθεια του Μεγακλή Βιντιάδη μετέδωσαν το μιούζικαλ στην Ελλάδα. Τη διαφήμιση του Αιγαίου, τη Γιουροβίζιον, τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε γνωστά μιούζικαλ. Ήταν βαθιά ευγνώμων στον Νίκο Κούρκουλο που της εμπιστεύτηκε το Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου χαράζοντας έτσι μια πορεία αγάπης προς τα παιδιά που είχε ξεκινήσει χρόνια πριν αλλά φούντωσε με αυτή την εμπειρία.
Το καλλιτεχνικό της σπίτι, το θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου» έγινε η αφετηρία για θεατρικά ταξίδια στον κόσμο της «Παπλωματούς», του «Μικρού Πρίγκιπα», του «Μολυβένιου στρατιώτη», της «Πεντάμορφης και του τέρατος»...Αυτό το τελευταίο συνεχίζει τη διαδρομή του χωρίς εκείνη στα παρασκήνια. Ξεκίνησε άλλη διαδρομή. Καλό ταξίδι Μαριάννα...
