Γιώργος Τσακίρης. Iστορίες από το Πάικο

Mια καινούρια ενότητα έργων που έχουν δημιουργηθεί από το 2016 έως σήμερα, αναδιαπραγματεύονται σταθερά ενδιαφέροντα του καλλιτέχνη Γιώργου Τσακίρη. Βελέντζες, μάλλινα δηλαδή χειροποίητα από μαλλί προβάτου φτιαγμένα σε παραδοσιακούς αργαλειούς, τα οποία χρησίμευαν ως κλινοσκεπάσματα, μετατρέπονται με μικρές, διαφορετικές χειρονομίες, σε πεδίο καλλιτεχνικής δράσης. Η προέλευσή τους είναι σημαντική: χαρισμένες με εμπιστοσύνη από τις γυναίκες τόπων κάτω από το Πάικο, δουλεμένες από τις προγιαγιάδες τους, ακόμη κι αν σήμερα έχουν πέσει σε αχρηστία, διατηρούν τη μνήμη του πλούτου που σήμαιναν, μνήμη την οποία ο Τσακίρης ανανεώνει με τιμή. Ο Γιούκος επίσης δεν είναι μόνο ένα αντικείμενο: πρόκειται για ένα έθιμο, που έρχεται από πολύ παλιά, και αφορά την έκθεση των προικιών πριν το γάμο. Ενώ ο καλλιτέχνης επιμένει στη ανάκληση μιας ισχυρής μνήμης, κατορθώνει και κάτι άλλο: με την προσήλωσή του στα συγκεκριμένα αντικείμενα, επιβεβαιώνει τις μεταστροφές στη μελέτη του υλικού πολιτισμού, η οποία τάχθηκε προ πολλού ενάντια στη δυτικότροπη συνήθεια που κατηγοριοποιεί αντιστικτικά τους ανθρώπους ως υποκείμενα, ζώντα και ενεργητικά, και τα πράγματα (τον υλικό κόσμο) ως αδρανή και παθητικά. Το έργο του Τσακίρη, με το ενδιαφέρον για τη βελέντζα ή τον Γιούκο, γεφυρώνει παλαιότερες διχοτομήσεις, φωτίζοντας διαρκώς τη διαλεκτική σχέση μεταξύ υποκειμένων και αντικειμένων, συμβάλλοντας έτσι σε μια γενικότερη θεωρητική αναζήτηση όσον αφορά τη σχέση μας με την ύλη, τα όρια ανάμεσα στα υποκείμενα και τα αντικείμενα και τα νοήματα γύρω από τα αντικείμενα που μεταβάλλονται όταν κυκλοφορούν μέσα σε διαφορετικά κοινωνικά, πολιτισμικά, χρονικά πλαίσια και καθεστώτα αξιών. Μέσα από τη δουλειά του ανακαλεί διαρκώς τα μέλη μιας κοινότητας που συγκεντρώνονται στον οίκο (στενότερο ή ευρύτερο).

Επιμέλεια: Θούλη Μισιρλόγλου