Απόστολος Φανακίδης: Μεταξύ Φωτός και Ύλης

Επιτοίχια γλυπτά από άνθρακα και φως συγκροτούν τον βασικό άξονα της έκθεσης εμβληματοποιώντας την πολυετή ενασχόληση του Φανακίδη με τις άμορφες γλυπτικές ιδιότητες της πρωτογενούς ύλης και του τεχνητού φωτός. Τόσο στα Διαστημικά τοπία, όσο και στις Συμπαντικές μνήμες, ο καλλιτέχνης διερευνά συστηματικά τις ιδιόμορφες ιδιότητες της μορφής, της ύλης και του φωτός. Η πρακτική του εκκινεί από μία ιλιγγιώδη κατάδυση στο εσωτερικό της γης, απ’ όπου αντλεί το κάρβουνο, και εκτινάσσεται στον συμπαντικό μακρόκοσμο τον οποίο και αποδίδει μέσω σχισμών μπλε και κόκκινου φωτός πάνω στη μαύρη επιφάνεια. Κάθετες ή οριζόντιες, οι φωτοβόλες ρηγματώσεις μετατρέπουν τα επιτοίχια γλυπτά σε υλικά εγγεγραμμένα φαινομενολογικά πεδία που διαμορφώνουν την εμπειρία του θεατή μέσω σωματικών, χωρικών και περιβαλλοντικών παραμέτρων. Ανάλογα με την κίνηση ή εγγύτητα του θεατή στο έργο, αναδύεται μια διαφορετική οπτική συνθήκη.