Είναι μια σκηνή βουβή που η ιστορία της δεν έχει αρχή ούτε και τέλος. Τα χαρτογλυπτά παρατάσσονται ρυθμικά και παρελαύνουν στον χώρο. Είναι συναρμολογημένα από διάφορα είδη σκληρών χαρτονιών και άλλων υλικών μοντελισμού. Το υλικό που παραθέτει ο καλλιτέχνης, εξιστορεί την μακροχρόνια σχέση του με την σκηνογραφία. Είναι τα δραματικά "υπολείμματα-τεκμήρια", αποκόμματα που προκύπτουν την ώρα που σχεδιάζεται και κατασκευάζεται η μακέτα ενός θεατρικού σκηνικού. Από την "επανα-συναρμολόγησή"των διάφορων υπολειμμάτων προκύπτει η διαδικασία μετασχηματισμού η οποία αποδίδει απίθανα περιστατικά. Αυτά ψάχνουν να βρουν μια προσωπική σχέση με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ενώ αντιστέκονται στην ακαδημαϊκή ηθική του συμβατικού και προτρέπουν τον θεατή να ορίσει ο ίδιος τον τρόπο που θα δει το αντικείμενο-γλυπτό και τις σκιές.
Το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026 και ώρα 12:30 μ.μ. εγκαινιάζεται στην Πινακοθήκη του Μουσείου Βορρέ, στο πλαίσιο του προγράμματος με τίτλο "The 365 Project", η έκθεση "Ατέρμονα Τοπία με Ιστορίες από χάρτινες Φιγούρες" του Απόστολου Φωκίωνα Βέττα.
Το πρόγραμμα με τίτλο "The 365 Project", όπου κάθε δύο μήνες καλείται ένας καλλιτέχνης να παρουσιάσει, ανάμεσα στα έργα της Πινακοθήκης του Μουσείου, ένα καινούργιο έργο, οργανώνει και επιμελείται η Όλγα Δανιηλοπούλου.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Απόστολος Φ. Βέττας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Εδιμβούργο της Σκωτίας (College of Art, School of Αrchitecture, Herriot-Watt University). Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι ομότιμος καθηγητής σκηνογραφίας του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). Ως αρχιτέκτων ασχολείται με θέματα που έχουν σχέση με την όψη του θεατρικού χώρου, τα τεχνικά του χαρακτηριστικά, τη μορφή και τη λειτουργία του. Από το 1981 ως σκηνογράφος έχει συνεργαστεί με θεατρικούς οργανισμούς και επιχορηγούμενα σχήματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σκηνογραφίες του έχουν παρουσιαστεί στα φεστιβάλ Επιδαύρου, Αθηνών, Δημητρίων κ.α. Έχει συνεργαστεί με τις σκηνές του Εθνικού Θεάτρου, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, με τα ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, Πάτρας, Λάρισας, Βόλου, Καβάλας και Βέροιας, με το Θέατρο Κάρολος Κουν, την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης στη Θεσσαλονίκη και άλλους θιάσους της περιφέρειας, καθώς και με ιδιωτικούς θιάσους της Αθήνας. Το 2003 ήταν ο επιμελητής της ελληνικής συμμετοχής στη Prague Quadrennial, η οποία απέσπασε ειδική τιμητική διάκριση "Για την ποιότητα της παρουσίασης". Για το έργο του απέσπασε κατά καιρούς αρκετές διακρίσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Για το συνολικό του έργου τιμήθηκε από το κέντρο μελέτης και έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου και το Θεατρικό Μουσείο με το βραβείο Πάνου Αραβαντινού. Έχει κατά καιρούς διατελέσει πρόεδρος του ΚΘΒΕ (1995-97), πρόεδρος του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (1997-99 και 2003-05). Κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (2000-03), και πρόεδρος του Τμήματος Κινηματογράφου (2006-07). Διετέλεσε μέλος των γνωμοδοτικών Επιτροπών του ΥΠΠΟ (Υπουργείο Πολιτισμού) για θέματα επιχορηγήσεων του ελεύθερου θεάτρου. Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΕΚΕΘΕΧ (Ελληνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού) που ασχολήθηκε με τη λειτουργία των ΔΗΠΕΘΕ.
Πληροφορίες Επίσκεψης
Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 14 Μαρτίου - Κυριακή, 26 Απριλίου
Ωράριο: Σάββατο & Κυριακή στις 10-2 μ.μ.
Ώρες Λειτουργίας Μουσείου
Σάββατο και Κυριακή: 10-2 μ.μ.
Καθημερινές: με ραντεβού, για οργανωμένες ομάδες άνω των 20 ατόμων.
Το μουσείο παραμένει κλειστό τον Αύγουστο.
Tocafé
Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή: 4-1 π.μ.
Σάββατο και Κυριακή: 10-4 μ.μ.
Δευτέρα και Τετάρτη: Κλειστό
Διεύθυνση
Μουσείο Βορρέ (Πάροδος Διαδόχου Κωνσταντίνου 1, Παιανία, Αττική 19002)
Εισιτήρια
Γενική είσοδος: €5
Μειωμένο εισιτήριο: €3 (Μαθητές, φοιτητές, άτομα άνω των 65 ετών)
Περισσότερες πληροφορίες
Απόστολος Φωκίων Βέττας: Ατέρμονα Τοπία με Ιστορίες από χάρτινες Φιγούρες
Μια "παρέλαση" από μικρά χαρτογλυπτά, συναρμολογημένα από σκληρό χαρτί. Τα χαρτογλυπτά παρατάσσονται ρυθμικά και παρελαύνουν στον χώρο, υο υλικό που παραθέτει ο καλλιτέχνης, εξιστορεί την μακροχρόνια σχέση του με την σκηνογραφία. Είναι τα δραματικά «υπολείμματα-τεκμήρια», αποκόμματα που προκύπτουν την ώρα που σχεδιάζεται και κατασκευάζεται η μακέτα ενός θεατρικού σκηνικού. Από την «επανα-συναρμολόγησή»των διάφορων υπολειμμάτων προκύπτει η διαδικασία μετασχηματισμού η οποία αποδίδει απίθανα περιστατικά. Αυτά ψάχνουν να βρουν μια προσωπική σχέση με την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ενώ αντιστέκονται στην ακαδημαϊκή ηθική του συμβατικού και προτρέπουν τον θεατή να ορίσει ο ίδιος τον τρόπο που θα δει το αντικείμενο-γλυπτό και τις σκιές.


