Είναι δύσκολο να ξεπροβοδίζεις καλλιτέχνες, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν καλλιτέχνη της γενιάς σου που φεύγει πρόωρα από τη ζωή. Γεννημένος το 1973 ο Απόστολος Καραστεργίου μας συστήθηκε από την γκαλερί Els Hanappe στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και έκτοτε έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε ατομικές εκθέσεις στη γκαλερί Elika και πιο πρόσφατα στην Eleftheria Tseliou, οπου έδειξε και την τελευταία δουλειά του το περασμένο φθινόπωρο και σε ομαδικές εκθέσεις όπως η «Επιλεκτική Γνώση», στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, που οργανώθηκε από το Ίδρυμα Σύγχρονης Τέχνης και Σκέψης (ITYS) και οι «Διευρυμένες Οικολογίες» του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης σε επιμέλεια της Δάφνης Βιτάλη. Τον τελευταίο χρόνο δούλεψε στη Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαίων και Νεότερων Μνημείων.
Συνδυάζοντας ερευνητικές μεθόδους και χειρονακτική πρακτική, το εικαστικό έργο του εστιάζει στον φυσικό κόσμο, την ιστορία της τέχνης και τον θεσμό του μουσείου. Προθήκες, τροποιημένοι χάρτες, γραμματόσημα και συλλεκτικά βιβλία, ψευδομουσειακές μέθοδοι παρουσίασης έχουν κατά καιρούς συνυπάρξει με σχέδια, κατασκευές και εγκαταστάσεις, σε ένα επίμονο σχόλιο πάνω στην καλλιτεχνική δημιουργία και την επιστήμη αλλά και τη διαφύλαξη, συντήρηση, και έκθεση των δημιουργιών και ευρημάτων τους. Ένα σχόλιο όπου τα όρια μεταξύ αληθινού και κατασκευασμένου, ντοκουμέντου και έργου τέχνης μοιάζουν να αποτελούν κεντρικό άξονα της αφήγησης.
Τα συλλυπητήρια μας στους δικούς του και ελπίζουμε το έργο του να βρει τη θέση που του αναλογεί στο δύσκολο να συντηρηθεί και να ταξινομηθεί κόσμο της σύγχρονης τοπικής παραγωγής.
