Ύστερα από μια δεκαετία σιγής, το θέατρο που προσγειώθηκε με αρχιτεκτονική μαεστρία από τον Τάκη Ζενέτο στο λόφο του Λυκαβηττού το ’60 και πέρασε στη συλλογική μνήμη ως λύχνος πολιτισμού και κόμβος δημόσιας σφαίρας με αμέτρητα θεάματα να έχουν αφήσει ιστορία στο πάλκο του, το θέατρο Λυκαβηττού, έρχεται ξανά στη ζωή. Με αυτήν την πληροφορία κατά νου (και αμέτρητες μνήμες να ξεπηδούν ατίθασα), βρεθήκαμε να ανηφορίζουμε τον κεντρικό αθηναϊκό λόφο για τη συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης (22/11), στο χώρο «Ορίζοντες» – παρουσία της Περιφέρειας Αττικής, και της Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.
«Στο πλαίσιο αξιοποίησης και ενεργοποίησης κτιρίων-τοπόσημων όπου οι πολιτιστικές δράσεις έχουν ισχυρό αντίκτυπο τόσο στον κοινωνικό και τον οικονομικό όσο και τον αρχιτεκτονικό ιστό της πόλης, εγγράφουμε και την παρέμβαση στο Λυκαβηττό», προλόγισε η περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, μιλώντας συνολικά για ένα νέο «μητροπολιτικό κόμβο πολιτισμού». Η συζήτηση που είχε ξεκινήσει στη δημόσια σφαίρα πριν από περίπου ένα μήνα με την ανακοίνωση ενός μεγάλου master plan από πλευράς του Δήμου Αθηναίων για το λόφο (σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ), έρχεται σήμερα πιο έντονα με το οριστικό χρονοδιάγραμμα για τη γεωγραφική και σημασιολογική κορωνίδα του λόφου: τη συνολική έκταση 36 στρεμμάτων στην κορυφή που μεταμορφώνεται σε ένα «Παν-Όραμα για το αθηναϊκό πολιτιστικό και φυσικό τοπίο», όπως αναφέρθηκε.
«Στόχος μας είναι η επαναλειτουργία του θεάτρου με σύγχρονες λειτουργικές και τεχνικές προδιαγραφές», συνέχισε η αντιπεριφερειάρχης κεντρικού τομέα Αθηνών Ερμίνα Κυπριανίδου, «είναι κομβική η ανάδειξη της αισθητικής αξίας του ως διατηρητέο μνημείο, η μετατροπή του απαξιωμένου περιβάλλοντος χώρου σε ένα νέο δημόσιο χώρο αναψυχής κεντρικής σημασίας για την Αθήνα αλλά και η προβολή του ως ενότητα φυσικού τοπίου σε συσχετισμό με τη γενικότερη περιβαλλοντική σημασία του αστικού δάσους του Λυκαβηττού». Για να επιτευχθεί αυτό, το πλάνο των παρεμβάσεων αφορά τόσο την αποκατάσταση και επαναλειτουργία του ιστορικού θεάτρου αφαιρώντας όλες τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς στο αρχικό έργο του Ζενέτου, όσο και την αλλαγή του προαύλιου χώρου (τον οποίον μέχρι σήμερα γνωρίζουμε σαν μια μεγάλη τσιμεντένια αλάνα) μέσω ενός νέου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού.
Το σημαντικότερο είναι πως με τη δυναμική ενός αρχιτεκτονικού διαγωνισμού (πράγμα σπάνιο για την Αθήνα) και με όλη την πόλη σε πλάνο τριακοσίων εξήντα μοιρών, η κορυφή του Λυκαβηττού γεννά υψηλές προσδοκίες για το αποτέλεσμα.
Ύστερα από την ένταξη της ζώνης στα εκτελεστέα έργα της Περιφέρειας από τον περασμένο Ιούνιο (προϋπολογισμός ύψους 1.9 εκατ. για το θέατρο και διακοσίων περίπου χιλιάδων για το διαγωνισμό διαμόρφωσης του περιβάλλοντα χώρου του θεάτρου), αυτή τη στιγμή το οργανόγραμμα βρίσκεται στη φάση συγκέντρωσης των αδειών και της απαραίτητης γραφειοκρατίας, προκειμένου η περιοχή να περάσει στα χέρια των μελετητών και των αρχιτεκτόνων. «Δεσμευόμαστε πως μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου θα έχουμε ολοκληρώσει όλες τις απαραίτητες μελέτες για το χώρο (στατικές, ηλεκτρομηχανολογικές κοκ)», ανέφερε με τη σειρά του ο Γιάννης Πολύζος, καθηγητής στο ΕΜΠ και πρόεδρος της ΕΤΑΔ. «Στη συνέχεια μέχρι το Μάιο θα κρατήσει ο ανοιχτός αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την ανάληψη του έργου και ο μελετητής θα εγκατασταθεί στο χώρο, υπολογίζοντας ένα εξάμηνο απαραίτητων εργασιών. Οπότε, το φθινόπωρο του 2019 πρέπει να το έχουμε ολοκληρώσει.»
Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η λειτουργία του νέου χώρου στην κορυφή του σημαντικότατου λόφου θα γίνεται τόσο από τους δημόσιους πολιτιστικούς οργανισμούς αλλά και από ιδιωτικά γραφεία καλλιτεχνικής παραγωγής που έχουν δείξει μέχρι στιγμής τη δυναμική τους. Προτάσσοντας, μάλιστα, την οργανική σύνδεσή του με τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Αθήνας –ένα νέο «δημόσιο σημείο αναφοράς», όπως υπογράμμισε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μυρσίνη Ζορμπά–, η πρόσβαση στο θέατρο, η ανάπτυξη δημόσιας σφαίρας με θεάματα στον περιβάλλοντα χώρο αλλά και η εμπλοκή των νέων τέθηκαν στο τραπέζι χωρίς να διευκρινιστούν περισσότερο. Το σημαντικότερο είναι πως με τη δυναμική ενός αρχιτεκτονικού διαγωνισμού (πράγμα σπάνιο για την Αθήνα) και με όλη την πόλη σε πλάνο τριακοσίων εξήντα μοιρών, η κορυφή του Λυκαβηττού γεννά υψηλές προσδοκίες για το αποτέλεσμα.
