Ο πιο διεθνής Έλληνας καλλιτέχνης και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ζωγράφους της χώρας έφυγαν από τη ζωή.
Γιάννης Κουνέλης, 1937-2017
Ίσως ο πιο διεθνώς αναγνωρισμένος ελληνικής καταγωγής εικαστικός, ο Γιάννης Κουνέλης, ήδη από τη δεκαετία του ’60 ανέπτυξε πλούσια εκθεσιακή δραστηριότητα στο εξωτερικό, ιδίως στην Ιταλία, συμμετέχοντας από κοντά στη γέννηση της arte povera. O Κουνέλλης γεννήθηκε στον Πειραιά αλλά πολύ νέος, στην ηλικία των είκοσι ετών, έφυγε για τη Ρώμη όπου ζούσε μέχρι σήμερα.
Βαθιά επηρεασμένος από το Lucio Fontana και τον Alberto Burri, από νωρίς επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει το ζωγραφικό χώρο. Στα τέλη της δεκαετίας του '60 λοιπόν τολμά να "εγκαταστήσει" έντεκα ζωντανά άλογα στο εκθεσιακό χώρο, ενώ τα έργα του της ίδιας εποχής περιλαμβάνουν υλικά όπως χώμα, φωτιά, ξύλο, σίδερο, σακιά, πλαίσια κρεβατιών, πόρτες, παράθυρα, ακόμη και ανθρώπους. Είναι η περίοδος που μαζί με τους Ιταλούς Boetti, Fabro, Paolini, Pascali, and Prini λαβαίνει μέρος στην έκθεση-μανιφέστο Arte Povera e im spazio (1967) την γκαλερί Betesca και αποτελεί την αρχή για το ομώνυμο κίνημα.
Στην Ελλάδα η πρώτη του ατομική παρουσίαση έγινε τo 1977 από την γκαλερί Bernier, ενώ χρειάστηκαν ακόμη δεκαεπτά χρόνια για την επόμενη ατομική και πρώτη κατ' ουσία μεγάλη αναδρομική έκθεση της δουλειάς του καλλιτέχνη, από το Ιδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου. Την τελευταία δεκαετία είχε παρουσιάσει μεγάλες εγκαταστάσεις στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Δημήτρης Μυταράς, 1934-2017
Από τους πιο αναγνωρίσιμους Έλληνες ζωγράφους, ξεκινώντας από το φωτογραφικό ρεαλισμό, δέχτηκε στη συνέχεια την επιρροή της αφαίρεσης, για να καταλήξει σε μια εξπρεσιονιστική ανθρωποκεντρική ζωγραφική. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (1953-1957), με δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη και τον Σπύρο Παπαλουκά. Την περίοδο 1961-1964, με υποτροφία του Ι.Κ.Υ., συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα σκηνογραφίας στην Ecole Nationale des Arts Decoratifs κοντά στους Labisse και J.L. Barreau και διακόσμησης εσωτερικών χώρων στην Metiers d' Arts.
Από το 1964 ως το 1972 ήταν υπεύθυνος του εργαστηρίου Εσωτερικής Διακόσμησης στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο, ενώ το 1975 εξελέγη καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών. Το 1978, με τη βοήθεια του Δήμου, ίδρυσε με τη σύζυγό του Χαρίκλεια σχολή ζωγραφικής στη Χαλκίδα.
Εκτός από τη ζωγραφική έχει ασχοληθεί εκτεταμένα και με τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Εθνικό, το Θέατρο Τέχνης, το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου, καθώς και με πολλούς σημαντικούς ελληνικούς θιάσους. Έχει επίσης διακοσμήσει με τοιχογραφίες ξενοδοχεία, εργοστάσια και υποκαταστήματα τραπεζών στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
