Η έκθεση σύγχρονης τέχνης «Rooms2017» καταλαμβάνει τα δωμάτια ενός ορόφου του ξενοδοχείου στο St George Lycabettus από τις 19/1 ως τις 5/2.
Στην ιστορική αυτή έκθεση - πρωτοβουλία της Αίθουσας Τέχνης Καππάτος που διοργανώνεται για 17η συνεχή χρονιά, 20 Επιμελητές Εκθέσεων, Ιστορικοί και Θεωρητικοί της Τέχνης, επιλέγουν από έναν πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη ή ομάδα καλλιτεχνών και τους παρουσιάζουν στα δωμάτια ενός ορόφου του ξενοδοχείου.
21 είναι οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν με εικαστικές, ηχητικές, φωτογραφικές εγκαταστάσεις, ζωγραφικά έργα, γλυπτά, projects, performances και ταινίες. Η έκθεση ROOMS καταλαμβάνει έναν ολόκληρο όροφο του ξενοδοχείου και κάθε καλλιτέχνης ή ομάδα παρουσιάζεται σε ένα δωμάτιο το περιβάλλον του οποίου μεταμορφώνεται καταλλήλως. Στο πλαίσιο της έκθεσης οι χώροι του ξενοδοχείου χρησιμοποιούνται με έναν τρόπο διαφορετικό απ’ ότι συνήθως αλλά και ο χώρος δίνει μια άλλη διάσταση στην έκθεση καθώς, τα δωμάτια ως «μέρη» προσφέρουν στους καλλιτέχνες ιδιοτικότητα ενώ παράλληλα το ξενοδοχείο ως «όλον» δίνει μια γενική θεώρηση της έκθεσης.
Τα έργα της Βάλιας Παπαστάμου (επιμέλεια Εμμανουέλα Ανδριανάκη) επικοινωνούν την έννοια της αποτυχίας, ενώ οι κατασκευές του Κωνσταντίνου Κωτσή (επ. Εύα Βασλαματζή) είναι εμπνευσμένες από τα προπαγανδιστικά μνημεία της ρωσικής επανάστασης είναι φτιαγμένες από ευτελή υλικά. Η Κατερίνα Βέλλιου δημιουργεί με βαλίτσες έναν ιδιόμορφο γεωγραφικό χάρτη (επ. Δόμνα Γούναρη), ενώ η Ελίζα Μοσχοπούλου, σε μια προσπάθεια να απομονωθεί από τα προβλήματα της καθημερινότητας έχει μετατρέψει το δωμάτιο σεμια εγκατάσταση-τεράστιο μητρικό φουστάνι, που ο θεατής μπορεί να το κατοικήσει (επ. Δηώ Καγγελάρη).
Η Μαίρη Θηβαίου κάνει μία παρουσίαση βίντεο με κάποιο συμβάν που παρουσιάζεται αποσπασματικά στο δωμάτιο (επ. Νάσια Καλαμάκη), η Αγγελική Μπόζου μετατρέπει σε εικόνες τα όνειρα των επισκεπτών με μουσική συνοδεία (επ. Ισαβέλλα Κλαδάκη), η Ειρήνη Γεωργοπούλου διερευνά τη σχέση του πραγματικού και του φανταστικού (επ. Πέτρος Κοσμάς) και η Μαρίνα Γκενάντιεβα συνθέτει, με μια ποικίλα μέσα, μια τέχνη που εστιάζει κυρίως στην γυναικεία ταυτότητα (επ. Γιώτα Κωνσταντάτου).
Ο Nicolas Paradiselo σχεδιάζει ρεαλιστικά την πραγματικότητα και, ως εκ τούτου, αφήνει κάθε πιθανό σχολιασμό της να προκύψει ελεύθερα (επ. Αρετή Λεοπούλου), η Νίκη Γκουλέμα ζωγραφίζει με είκοσι, το πολύ εικοσιπέντε κινήσεις, γεμίζοντας τον μουσαμά σχεδόν χωρίς να τον αγγίζει (επ. Χριστόφορος Μαρίνος) και Αθανάσιος Γάτος προωθεί την ιδέα των διακοπών ως ένα προϊόν έτοιμο προς κατανάλωση (επ. Κυβέλη Μαυροκορδοπούλου).
Το έργο της Θάλειας Γκατζούλη προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα Βίος ή βιός (επ. Θούλη Μισιρλόγλου), το έργο της Μαρίας Αρβανίτη αποτελεί μια έμμεση αλλά ηχηρή κριτική διαφόρων παραμέτρων της σύγχρονης ζωής (επ. Eύη Μπανιωτοπούλου), ενώ το έργο της Αμαλίας Βεκρή ταυτίζει την Αθήνα με την Ασθένεια παρουσιάζοντας την πιο underground πλευρά της πρώτης και δίνοντας παράδοξα με θετική διάσταση στην δεύτερη (επ. Αλέξιος Παπαζαχαρίας).
Η Μαρία Ζαχαρογιάννη «σκηνοθετεί» την εμπειρία του έρωτα και τα συντρίμμια του (επ. Αντιγόνη Πογιατζή), ενώ η Lea Culettο, μια νέα εικαστικός από τη Σλοβενία, κεντάει αντί να ζωγραφίζει (επ. Χάρης Σαββόπουλος). Το έργο της Χαράς Πρωτόπαπα αποτελεί μία έκφανση πόθου χωρίς πεπερασμένα όρια (επ. Φαίη Τζανετουλάκου), ενώ η Έρη Δημητριάδη και Ρενάτα Μεθενίτη έχουν ως κοινό στοιχείο την επεξεργασία της ιδέας του χώρου του ξενοδοχείου και της προσωρινής παραμονής ανθρώπων σε ένα συγκεκριμένο χώρο (επ. Λίνα Τσίκουτα).
Το έργο της Μυρτώς Κόλλια επικεντρώνεται στις έννοιες της δημιουργίας και της γένεσης, της καταστροφής και της αποσύνθεσης μέσα από την τέχνη της κεραμικής (επ. Ελένη Τσοποτού) και το έργο της Μαρίας Τζανάκου παρουσιάζει την υποκειμενική λειτουργία της ανθρώπινης ύπαρξης στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ γέννησης και θανάτου και ταυτόχρονα όλη η ουσία της ζωής που βίωσε κάποιος (επ. Σοφία Χρυσαφοπούλου)
Εγκαίνια: 19/1, 8μ.μ
Ώρες Λειτουργίας: 4μ.μ – 10μ.μ καθημερινές, 12μ. – 10μ.μ Σάββατο και Κυριακή.
St George Lycabettus Hotel Κλεομένους 2, Αθήνα
