Η Μπιενάλε της Αθήνας ΟΜΟΝΟΙΑ παρουσιάζει το διεθνές συμμετοχικό project της εικαστικού Τζένης Μαρκέτου Πώς οι Συνελεύσεις επανακτούν τη σημασία τους;, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στις 21-22/10.
Το project Πώς οι Συνελεύσεις επανακτούν τη σημασία τους; διερευνά έννοιες σχετικές με τον μηχανισμό της «Συνέλευσης», μια πρακτική τόσο αρχαία, όσο και σύγχρονη και ταυτόχρονα καίρια υπό από το τρέχον πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο. Το project ξεκίνησε το 2014 από την Τζένη Μαρκέτου υπό τη γενικότερη θεματική Συνελεύσεις: Δράσεις Επιτακτικής Κοινωνικής Ανάγκης και Φαντασίας και είναι ένα εν εξελίξει ανοιχτό project σχεδιασμένο ως ενα κοινωνικό γλυπτό και αποτελεί ένα καλλιτεχικό πείραμα το οποίο βασίζεται στη συμμετοχική δράση και έρευνα. Το ερευνητικό τμήμα του, το οποίο παρουσιάζεται στην Αθήνα, πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον καλλιτέχνη Ζάφο Ξαγοράρη. Ο πρωταρχικός διάλογος των δυο καλλιτεχνών εκφράστηκε μέσω της βίντεο-εγκατάστασης The Assembly in NO Particular Order, (2016) της Μαρκέτου και μέσα από τη σειρά σχεδίων του Ξαγοράρη που παρουσιάστηκαν στην περιοδεύουσα έκθεση με τίτλο PIGS, (2016), η οποία εγκαινιάστηκε στο ARTIUM Museum, Vitoria-Gasteiz στην Ισπανία.
Στο Πως οι Συνελεύσεις επανακτούν τη σημασία τους; η Τζένη Μαρκέτου αντλεί έμπνευση από μοντέλα δημόσιων συνελεύσεων. Η Μαρκέτου αναφέρεται σε αυτό το project ως μια καλλιτεχνική δράση, η οποία εκτυλίσσεται ως μια διήμερη εκδήλωση, μια «Συνέλευση των Συνελεύσεων». Σκοπός του project είναι να διασκεδάσει, προκαλέσει ή ακόμη και να ενοχλήσει, ενώ ταυτόχρονα στοχεύει να ασχοληθεί με φλέγοντα ζητήματα της εποχής μας. Το αμφιθέατρα Μ.Α.Χ. και Αβέρωφ του ιστορικού κτηρίου του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών, επιλέχθηκαν από τη Τζένη Μαρκέτου με στόχο να ενταθεί ο αντίκτυπος της εκδήλωσης.
Με αφετηρία μια σειρά ερωτήσεων που θέτει η Μαρκέτου, οι 50 διεθνείς συμμετέχοντες, ερμηνεύουν μια σειρά δημόσιων «συνελεύσεων» και αναδυόμενων δράσεων. Αναπαριστούν πραγματικές συνελεύσεις ενώ ταυτόχρονα πραγματεύονται καίρια ζητήματα που προκύπτουν από την καθημερινότητα και τον πολιτισμό. Κάθε συνέλευση ή επιτέλεση οραματίζεται μια διαφορετική δομή και μια ελαφρώς διαστρεβλωμένη και παράλογη αναπαράσταση των πολιτικών και κοινωνικών μας συνελεύσεων.
Χρησιμοποιούν ως εργαλεία διαφορετικές παραστατικές μεθοδολογίες, ψηφιακά μέσα και σενάρια που διαφεύγουν των νέων συνηθειών της «Συνέλευσης». Μοιράζονται εμπειρίες από πραγματικά δημοκρατικά κινήματα και καλλιτεχνικούς πειραματισμούς και εξερευνούν νέους τρόπους συνάθροισης: συλλογικές γνώσεις σχετικά με την υλικότητα, το χρόνο, το πρόγραμμα, το χώρο, τις επιθυμίες και τις καταστροφές των ανθρώπων που παίρνουν μέρος σε μια συνέλευση.
Το project στοχεύει στο να πραγματοποιηθεί σε διαφορετικές χώρες, ενεργοποιώντας τοπικές συνεργασίες. Οι συζητήσεις, εμπειρίες, παραστάσεις και δράσεις θα τεκμηριώνονται και θα αναρτώνται καθημερινά σε ένα ιστολόγιο (blog) και τελικά σε μια εγκατάσταση-φιλμ και μια έκδοση από τους Naked Punch, εξερευνώντας την έννοια της «Συνέλευσης» ως μια μορφή καλλιτεχνικής εμπλοκής.
Το project πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Μπιενάλε της Αθήνας ΟΜΟΝΟΙΑ.
Συμμετέχοντες: Αθηνά Αθανασίου, Γιώργος Αναστασόπουλος, Άντζελα Δημητρακάκη, Θέατρο του Καταπιεσμένου, Βάνα Κωσταγιόλα, Τζένη Μαρκέτου, Γιάννης Μήτσης, Μπάμπης Μπαλτάς, Ζάφος Ξαγοράρης, Νένη Πανουργιά, Μάκης Παπαδημητράτος, Γιώργος Παπαδόπουλος, Σταύρος Σταυρίδης, Συνήγορος του Πολίτη και του Παιδιού, Μιράντα Τερζοπούλου, Πέννυ Τραβλού, Θεόδωρος Χιώτης, Πέτρος Χρηστίδης, Stephanie Bailey, Foundland Collective, geheimagentur (i.e. the secret agency), Frederikke Hansen, Carima Neusser, Nuno Rodrigues, STEPS Collective, Kuba Szreder, Gracia Trujillo, μεταξύ άλλων που αναμένεται να ανακοινωθούν.
Συμμετέχοντες εκπαιδευτικοί οργανισμοί: Φοιτητές και Καθηγητές από τη Σχολή Καλών Τεχνών και Design του Κάσσελ, το Πανεπιστήμιο Τεχνών της Ζυρίχης (ZHdK), το Βασιλικό Ινστιτούτο Τέχνης της Στοκχόλμης, την Ανωτάτη Καλλιτεχνική Σχολή του Πόρτο (ESAP) και την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Η πρόσβαση στο κοινό είναι ελεύθερη.
