Ο Δήμος της Αθήνας πριν από κάποια χρόνια ανάστησε το καρναβάλι της πόλης, το εμπλούτισε με δρώμενα, εκδηλώσεις, συναυλίες και πάρτι και το διέσπειρε εύστοχα στις γειτονιές του κέντρου
Σήμερα μου ήρθε μια πρόσκληση σε πάρτι μασκέ. Νομίζω ότι είχε χρόνια να συμβεί κάτι τέτοιο. Όχι να με καλέσουν σε πάρτι. Να είναι μασκέ. Κάνοντας μια δεύτερη σκέψη, αντιλήφθηκα ότι αυτή η πρόσκληση είχε λογική, αφού είναι Απόκριες. Και αυτομάτως συνειδητοποίησα ότι έφτασε επιτέλους το πρώτο ανοιξιάτικο τριήμερο του χρόνου. Οι μεταμφιέσεις πάντως ανέκαθεν μου προκαλούσαν ταραχή. Για να είμαι πιο ακριβής, όχι ακριβώς οι μεταμφιέσεις αλλά οι μάσκες. Οι άνθρωποι χωρίς χαρακτηριστικά προσώπου, χαμόγελα, γκριμάτσες κ.λπ. με έφερναν (και με φέρνουν) σε τρομερή αμηχανία, χώρια που πάντα βαριόμουν να πρέπει να μαντέψω ποιος ενοχλητικός κρύβεται από πίσω.
Για κάτι τέτοιους λόγους (και για μερικούς ακόμη) αποφάσισα κάποια στιγμή, παρά τις εμπνευσμένες μου ιδέες για στολές (κυρίως για άλλους) να απέχω από το άθλημα. Θα είμαι ωστόσο ειλικρινής: τα τελευταία χρόνια κάποια πάρτι μουσικής, κινηματογραφικής ή τηλεοπτικής θεματολογίας με βάζουν ξανά στην πρίζα. Μερικά τέτοια πάρτι σε μπαρ και κλαμπ της πόλης θα βρείτε στις σελίδες του Nightlife, ενώ αν δεν έχετε αποφασίσει πώς (ή τι) θα ντυθείτε, τα βεστιάρια της πόλης θα σας δώσουν τις καλύτερες λύσεις της προτελευταίας στιγμής (για την τελευταία στιγμή κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί).
Όσον αφορά την πόλη τώρα, η αποκριάτικη Αθήνα που θυμάμαι ως παιδί (μιας και αρχίσαμε τις συγκρίσεις) είχε κάτι ορμητικό αλλά και εφηβικά άτσαλο μαζί. Πλαστικά ρόπαλα, κακόηχα σφυριά, χαρτοπόλεμος στο στόμα, λαστιχένιες μάσκες που προσπαθούσαν να μιμηθούν επίκαιρες φάτσες (Χομεϊνί, Κάρτερ, Αραφάτ, Ζισκάρ ντ’Εστέν) με τραγικά αποτελέσματα, στολές από φτηνή φόδρα και χάρτινα αξεσουάρ, συνωστισμός και οχλοβοή στα στενά της Πλάκας και ήχοι από… συνθεσάιζερ που παίζανε παραδοσιακά. Ένα σκηνικό που μύριζε έντονα παρακμή (καμία σχέση προφανώς με την αυθεντική πλακιώτικη Αποκριά), ασχέτως αν κάποιοι το νοσταλγούν ακόμα. Και που ύστερα από λίγα χρόνια αυτή του η κακόγουστη μορφή έσβησε.
Ο Δήμος της Αθήνας πριν από κάποια χρόνια ανάστησε το καρναβάλι της πόλης, το εμπλούτισε με δρώμενα, εκδηλώσεις, συναυλίες και πάρτι και το διέσπειρε εύστοχα στις γειτονιές του κέντρου, από τον Νέο Κόσμο και τον Άγιο Αρτέμιο μέχρι τους Αμπελοκήπους και τον Κολωνό. Αυτές τις ημέρες οι αποκριάτικες δράσεις κορυφώνονται με παιδικές παρελάσεις, live μουσικές, αναβιώσεις εθίμων, εκπαιδευτικά προγράμματα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα και ξεσηκωτικά (ως μικρό αντίδοτο στη γενική μουντάδα των καιρών) που θα τα βρείτε στο site του «αθηνοράματος», μαζί με τις εκδηλώσεις της Καθαράς Δευτέρας οι οποίες όπως κάθε χρόνο έχουν ως επίκεντρο το λόφο του Φιλοπάππου με τους χαρταετούς, την ταραμοσαλάτα, το χταποδάκι και το χαλβά. Όλα μαζί (και τα πάρτι και οι οικογενειακά street events) δίνουν ένα καλό πακέτο εξόδου για όσους μείνουν στην Αθήνα αυτό το μακρύ σαββατοκύριακο. Και μετά ετοιμαζόμαστε κατευθείαν για το τριήμερο της 25ης. Αυτό είναι που λένε «από Μάρτη καλοκαίρι»;
