Ατμόσφαιρα θάλασσας ανάμεσα σε πεύκα μακριά από την παραλία. Πολύ καλό ψάρι που αναδεικνύεται από εξίσου καλό ψήστη.

Η πλατεία Ελαιών (Ν. Κηφισιά) καμιά δεκαπενταριά χιλιόμετρα μακριά από τη θάλασσα φαίνεται ότι εξελίσσεται σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία για τους φίλους των ιωδιούχων γεύσεων. Αυτό τουλάχιστον δείχνει να αποδεικνύει το νέο opening «Ιθάκη-Θαλασσινές Γεύσεις» που από τις πρώτες ημέρες δείχνει να ανεβάζει ακόμα πιο ψηλά τον πήχη της προσδοκώμενης ποιότητας για τους απανταχού ψαρόφιλους.

Αν και μέσα στα πεύκα, μακριά από την παραλία, το «Ιθάκη-Θαλασσινές Γεύσεις» θυμίζει καράβι έτοιμο να σαλπάρει με ανοιγμένα πανιά. Η πρώτη εικόνα με το ξύλινο καλογυαλισμένο ντεκ-βεράντα και τις τριγωνικές τέντες δίνει την πρώτη εντύπωση. Αυτή επιβεβαιώνεται στη συνέχεια από τον «τηλέγραφο» (το σύστημα που παλαιότερα μετέφερε τις εντολές της γέφυρας στο μηχανοστάσιο) και την εσωτερική διακόσμηση με άγκυρες, φινιστρίνια, φωτιστικά κλπ. που όλα παραπέμπουν στο υγρό στοιχείο. Και μόνο γι’ αυτά το μαγαζί κερδίζει ένα πρώτο πόντο καθώς ο πελάτης αισθάνεται ιδιαίτερα ευχάριστα με το περιβάλλον που του προτείνεται.
Το menu κάνει μια πρόταση η οποία σε επίπεδο ψαριού είναι αξιόλογη, ενώ σε επίπεδο ορεκτικών, χωρίς να είναι ανεπαρκής, δημιουργεί μια αίσθηση ότι χρειάζεται συμπλήρωμα με μερικές προτάσεις λίγο πιο φευγάτες, πιο σύγχρονες και ιντριγκαδόρικες. Παρ’ όλα αυτά η αθερίνα, η σαρδέλα στη σχάρα και η αχινοσαλάτα ήταν τραγανή και με στεγνό τηγάνι η πρώτη, πλούσια και γευστική η δεύτερη και αναμενόμενα ιωδιούχα η τρίτη. Στην κύρια πρόταση (το ψάρι), οι «Θαλασσινές γεύσεις» τιμούν με το παραπάνω το όνομά τους και περνάνε με επιτυχία τις πρώτες τους εξετάσεις. Αυτά που συνάντησα στα συρτάρια με τα ψάρια, μού φάνηκαν τόσο ορεκτικά (και φρέσκα) που με οδήγησαν στην κατάχρηση. Κατ’ αρχήν δοκίμασα μπαρμπούνια στο τηγάνι. Καλό μέγεθος, στεγνό (ως προς το λάδι) τηγάνι, χυμώδες εσωτερικό. Ελπίζω να είναι πάντα έτσι και με αυτή τη σκέψη τα προτείνω. Εντύπωση μου έκανε επίσης μια «αυγωμένη» γλώσσα του κιλού. Δύσκολο ψάρι στο ψήσιμο. Είναι εξαιρετικά πλακέ και αν «ξεφύγει» λίγο στεγνώνει. Αυτό που ήλθε στο τραπέζι (επίσης τηγάνι) ήταν απλά άψογο. Τέλος, η επαγγελματική ευσυνειδησία με οδήγησε σε μια σφυριδούλα μισού κιλού για να δω αν η κουζίνα ξέρει να μανουβράρει εξίσου καλά και τη σχάρα. Απ’ ότι φάνηκε ξέρει.

Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε τα επιδόρπια (επαρκή χωρίς κάτι το ιδιαίτερο) και το κρασί το οποίο καλύπτεται από μια αξιοπρεπή wine list, το «Ιθάκη-Θαλασσινές Γεύσεις» είναι βέβαιο ότι αξίζει τη μετακίνηση, ειδικά αυτή την εποχή με το καλοκαιρινό πρόσημο. Φυσικά, πάνω απ’ όλα το αξίζει γιατί προτείνει, παρά τις μικρές επιφυλάξεις στα πρώτα, καλό φαγητό.
Πλήρες δείπνο, 25-40€/άτομο, χωρίς το κρασί