© Λεωνίδας Τούμπανος
Είναι κάποια σποτ που εμφανίζονται σε γειτονιές της πόλης, σε πολύ συγκεκριμένα όσο και χαρακτηριστικά σημεία τους, και μοιάζουν να υπήρχαν από πάντοτε εκεί. Που σου βγάζουν ρε παιδί μου την αίσθηση πως φτιάχτηκαν για να γίνουν αμέσως κλασικά. Αυτό πιστεύω πως ισχύει και για το Zebra, με το μπαρ του Ψυχικού να έχει καταφέρει -για όλους τους σωστούς λόγους- να δημιουργήσει ένα πιστό κοινό, το οποίο επεκτείνει διαρκώς.
Οι αιτίες εντοπίζονται σε πολλούς παράγοντες και ένας εξ' αυτών είναι αδιαμφισβήτητα και το φαγητό, στο οποίο έχει γίνει σοβαρή προσπάθεια και έχει δοθεί προσοχή ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια, δίχως οι γεύσεις εδώ να είναι δυσνόητες ή εκκωφαντικά περίπλοκες.
Αντιθέτως, ενσωματώνοντας το ύφος του μενού του στην τάση που θέλει τα μπαρ διεθνώς να σερβίρουν και φροντισμένο φαγητό, το Zebra το πραγματοποιεί με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο και επιλογές που ισορροπούν ανάμεσα στη ζεστασιά του comfort και την κομψότητα μιας high end κουζίνας του είδους. Το κάνει δε, τόσο για τα πιο 'στημένα', εστιατορικά πιάτα του όσο και για τα bites που εύκολα μπορεί να απολαύσει κανείς στην εντυπωσιακή μπάρα του.
H έμπειρη σεφ Ελένη Βλαχογιάννη είναι εκείνη που επιμελείται ό,τι προέρχεται από την κουζίνα και φτάνει στο πιάτο σου εδώ. Το αντιλαμβάνεσαι ήδη από τις πρώτες μπουκιές στα sliders που στάζουν ζουμεράδα, crunchy spring rolls ή αυτές τις τέλειες σφαίρες κατσικίσιου τυριού πάνω σε βάση με ενεργό άνθρακα, που μοιάζουν ικανές να σε εθίσουν. 'Ή ακόμη στη σαμόσα με κοτόπουλο, κάρι, καρότο, φρέσκο κρεμμύδι και τσάτνεϊ μήλου, που ενεργοποιεί αυτομάτως σιελογόνους αδένες. 'Όλα τα μπορούν να παίξουν τόσο στο πλάι του ποτού σου όσο και solo.
Για τους fans της σαλάτας, οι προτάσεις έχουν ειδικό βάρος και καλύπτουν προσδοκίες και προτιμήσεις: Must η κόκκινη κινόα, με παντζάρια, γιαούρτι και σος μηλόξυδου. Η ίδια σημασία έχει αποδοθεί και για τους pasta aficionados, με τα ραβιόλι με πορτσίνι να ξεχωρίζουν, ενώ στα βαθύτερα του μενού ο σολομός με λαχανικά και σος καλαμάνσι, το ζουμερό κοτόπουλο με λεμόνι και θυμάρι ή η τρυφερή ταλιάτα ενδείκνυνται για οποιαδήποτε γευστική κατεύθυνση ακολουθήσεις.
Και για το φινάλε; Ποσαρισμένο αχλάδι σε σαμπάνια, μους καραμέλα-σοκολάτα και τουίλ μελιού. Όχι απλά επιδόρπιο – λόγος για να επιστρέψεις.
Σε όλα τα παραπάνω προσθέτεις την σε υψηλές στροφές δουλειά της μπάρας, τη μοναδική ατμόσφαιρα καθώς και το audiophile σκηνικό που στήνεται τακτικά, είτε με lives είτε με guest DJs, και έχεις το πλήρες πακέτο.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook και το Instagram.
