Οταν έψαχνες ένα μέρος που ήθελες να συζητήσεις, να διασκεδάσεις, ακόμη και να χορέψεις, ήξερες ότι το «Dirty Ginger» στο Γκάζι βρίσκεται εκεί και σε περιμένει. Τo bar-restaurant του Νίκου Μαούνη και της Έφης Χατζηχρήστου στην Τριπτολέμου άνοιξε στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και περίπου για δεκαπέντε χρόνια (μέχρι το 2013) μας πρόσφερε απλόχερα έναν ακομπλεξάριστο τρόπο διασκέδασης. Σε λίγες ημέρες, λοιπόν, το αγαπημένο μαγαζί κάνει φιλόδοξο re-opening σε κεντρικό δρόμο του Χαλανδρίου, με την ίδια ομάδα. Ρίξαμε τις πρώτες κρυφές ματιές και μιλήσαμε με τον αυτουργό Νίκο Μαούνη για τη νέα εποχή του «Dirty Ginger»...
Νίκο, αλήθεια, γιατί πάλι «Dirty Ginger»;
Για εμένα, την Έφη και τους φίλους μας το «Dirty Ginger» ήταν κάτι παραπάνω από ένα μπαρ, ήταν το στέκι μας, το μέρος συνάντησης για να πούμε τα δικά μας και να διασκεδάσουμε. Τον τελευταίο καιρό αισθανθήκαμε ότι τόσο εμείς όσο και ο κόσμος έχει ανάγκη από ένα τέτοιο μέρος, όπου θα νιώθει οικεία και θα θέλει να επιστρέφει με την παρέα του. Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος που ανοίγει και πάλι το «Dirty Ginger», για να ξαναβρούμε ένα στέκι που, όπως λέει και το τραγούδι του Σαββόπουλου, «πάντα ν’ ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε, με χορούς κυκλωτικούς κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς».
Ακριβώς. Πιστεύουμε ότι κλείνει πλέον ένας μεγάλος κύκλος κατάθλιψης και μιζέριας και μοιάζει να έρχεται κάτι καινούργιο, μια νέα εποχή που ο κόσμος θα θέλει να βγει πάλι έξω και να χαρεί, να περάσει καλά. Αυτή η αλλαγή γίνεται σταδιακά και, όπως φαίνεται, αυτός ο χειμώνας θα είναι διαφορετικός και πιο αισιόδοξος. Χορτάσαμε από μια δεκαετία με δυσκολίες, ήρθε η στιγμή να ξαλαφρώσουμε.
Γιατί δεν επιστρέψατε στο κέντρο κι επιλέξατε το Χαλάνδρι;
Υπάρχει λόγος. Παρότι είμαι παιδί του κέντρου κι εκεί συνήθιζα μέχρι τώρα να κινούμαι επαγγελματικά, θεωρώ ότι και αυτό έχει αλλάξει. Τα τελευταία χρόνια τα μαγαζιά στην καρδιά της πόλης δύσκολα γίνονται στέκια. Κατ’ αρχήν επηρεάζονται από τον τουρισμό. Ο τουρίστας είναι περαστικός, δεν θα επιστρέψει.
Αλλά και ο Αθηναίος δυσκολεύεται να επιστρέψει, το Ιστορικό Κέντρο έχει αρκετά προβλήματα: τις διαδηλώσεις, την έλλειψη πάρκινγκ, την πεζοδρόμηση κ.λπ. Για τον τακτικό πελάτη δεν υπάρχει η ευκολία της πρόσβασης. Πιστεύω ότι πλέον ανθούν οι γειτονιές και το κέντρο αποκτάει έναν χαρακτήρα περισσότερο after office ή after theater. Εμείς θέλουμε στο «Dirty Ginger» ο κόσμος να διασκεδάζει χωρίς άγχος μέχρις αργά και να μην εξαρτάται από τα ωράρια του μετρό.
Ποιες είναι οι ομοιότητες και ποιες οι διαφορές του νέου «Dirty Ginger» με το παλιό;
Δεν είμαι της επανάληψης. Δεν μπορείς άλλωστε να στήσεις ένα μαγαζί copy-paste. Η εποχή έχει αλλάξει, η ψυχολογία, ο τρόπος διασκέδασης, όλα είναι διαφορετικά. Στο «Dirty Ginger» στο Γκάζι πίναμε, καπνίζαμε, χορεύαμε απενοχοποιημένα, σήμερα ο νέος προσέχει την υγεία, την εμφάνιση, τη διατροφή του. Ο κόσμος δεν είναι πια διατεθειμένος για το ξέφρενο γλέντι της Τριπτολέμου.
Αυτό που θέλουμε σίγουρα να κρατήσουμε και να μεταδώσουμε στο νέο «Dirty Ginger» είναι η ατμόσφαιρα του χαλαρού, της καλής διάθεσης χωρίς καθωσπρεπισμούς. Θα μπορείς, για παράδειγμα, να φας ένα κοκορέτσι σε ένα πολύ καλό σερβίτσιο. Επίσης θα θυμηθούμε τις ωραίες ερωτικές μουσικές του «Dirty Ginger» και τις παιχνιδιάρικες συνταγές κοκτέιλ. Το νέο «Dirty Ginger» είναι ένα μαγαζί που θυμίζει το παλιό αισθητικά, γευστικά και οινικά, αλλά θα είναι το «Dirty Ginger» του 2020.
Αποκάλυψέ μας μερικά πράγματα για το μενού...
Αν και θα πρωταγωνιστεί το κρέας, δεν θα λείπουν τα πιάτα με χαρακτήρα, που θα μπλέκουν τη Μεσόγειο με εξωτικούς προορισμούς. Στην ενότητα «κρέας» θα εστιάσουμε σε ελληνικές και εισαγόμενες ποικιλίες, από κατσίκι μέχρι Black Angus, και θα τα πειράζουμε όσο μας παίρνει, πάντα με σκοπό να αναδεικνύεται η γεύση τους. Στην ενότητα «ποτό» έχουμε δουλέψει πολύ τη λίστα κρασιών κι έχουμε επίσης ένα μενού με signature cocktails.
Τo «Dirty Ginger» θα ανοίξει στην Ανδρέα Παπανδρέου 95, στο Χαλάνδρι, μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου και θα είναι ανοιχτό καθημερινά, από τις 12 το μεσημέρι.
