Στην techno του Raffaele Rizzi θα ακούσεις λίγο Adam Beyer και Richie Hawtin (οι οποίοι του έχουν αποδώσει εύσημα), αλλά κυρίως ναπολιτάνικο ταμπεραμέντο με τα Euro στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ιταλική σκηνή του είδους. Ο Raffaele Rizzi είναι ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα, με κυκλοφορίες σε labels όπως η Analytic Trail του συντοπίτη του Markantonio, η Deeperfect του Stefano Noferini και η διαπρεπής Tronic του Christian Smith, στην οποία μόλις έχει βγει το single «Hybrid/Under The Lights»:
Μιλήσαμε με τον χαμηλών τόνων Raffaele Rizzi λίγο πριν έρθει στην Αθήνα για ένα Athens AfteR Hours, το «ακοίμητο» project των Mikele και Romylos, την Κυριακή 12/3 τα ξημερώματα.
Πώς ξεκίνησες το DJing και ποιο κομμάτι σε ενέπνευσε ώστε να αρχίσεις να φτιάχνεις τη δική σου μουσική;
Μπήκα στον κόσμο του DJing από την τρυφερή ηλικία των 15 ετών! Για να είμαι ειλικρινής δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι που με ενέπνευσε, ωστόσο εκείνη την εποχή θαύμαζα πολλούς καλλιτέχνες, όπως τον Gabriel Ananda, τον Paul Ritch και τον Rino Cerrone. Ανακαλύπτοντας όλο και περισσότερο την techno, αποφάσισα να προσπαθήσω να κάνω τη δική μου μουσική.
Πώς θα περιέγραφες τον ήχο σου;
Μου αρέσει να πειραματίζομαι συχνά, χωρίς να φοβάμαι μήπως δεχθώ επικρίσεις – συχνά μάλιστα χρησιμοποιώ στα κομμάτια μου συνθεσάιζερ που φτιάχνω ο ίδιος. Κάποιες φορές που αισθάνομαι άσχημα, φτιάχνω κομμάτια που προορίζονται αποκλειστικά για το dancefloor και για underground εταιρείες, χωρίς ωστόσο να διαστρεβλώνω τη γενική φιλοσοφία του ήχου μου. Κάθε κομμάτι πρέπει να είναι ένα εσωτερικό ταξίδι για μένα, ένα ταξίδι που να το απολαμβάνω από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να το βαριέμαι.
Πολλά από τα κομμάτια σου έχουν big room ήχο. Συμβαίνει εκούσια αυτό; Και προτιμάς να παίζεις σε μικρά ή σε μεγάλα clubs;
Κάθε φορά που γράφω ένα κομμάτι, προσπαθώ να φανταστώ τον εαυτό μου στο dancefloor, αν θα χόρευα με αυτό που γράφω. Μου αρέσει να παίζω μπροστά σε χιλιάδες clubbers, σε μεγάλες διοργανώσεις με καλές υποδομές και δυνατό ηχοσύστημα, ενώ στα μικρά clubs έχω αυτήν τη στενή επαφή με τον κόσμο, η οποία μου είναι απαραίτητη.
Ποια είναι τα σχέδιά σου για τους επόμενους μήνες;
Θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή ένα EP με ένα ρεμίξ από τον Drumcomplex στη Unrilis, την εταιρεία του μάνατζέρ μου, Mario Manganelli, και του Roberto Capuano. Και θα ετοιμάσουμε ένα καινούργιο EP με τον καλό μου φίλο τον Hollen.
Δύο φίλοι σε ένα back2back set:
Ποια είναι η εικόνα της ιταλικής σκηνής;
Ήμασταν ανέκαθεν μια χώρα που βγάζαμε πολύ ταλαντούχους καλλιτέχνες της techno, ενώ έχει να επιδείξει μια πληθώρα καταξιωμένων καλλιτεχνών. Παρατηρώ ότι υπάρχει μια κάμψη στο κοινό των clubs, που είναι παγκόσμια. Δεν νομίζω όμως πως χρειάζεται να μας προβληματίζει, γιατί το κοινό εξακολουθεί να περνά καλά και οι DJs να έχουν δουλειά. Όλα θα πάνε καλά.
Αισθάνεσαι πίεση να μπεις σε best of λίστες όπως στο top-100 του DJ Mag;
Είμαι ικανοποιημένος με τον εαυτό μου όταν συνθέτω μουσική. Αντιμετωπίζω τα πάντα στη δουλειά μου σε χαμηλούς τόνους, χωρίς να κοιτάζω τα charts και τα στατιστικά στοιχεία.
Πώς έκανες αυτό το ανεπίσημο ρεμίξ στο «Another brick in the wall» των Pink Floyd;
Είμαι μεγάλος θαυμαστής των Pink Flyd. Η ιδέα να κάνω ρεμίξ σε ένα τόσο θρυλικό κομμάτι με ενθουσίασε, ακόμη κι αν ήταν ένα ανεπίσημο κομμάτι. Πήγε πολύ καλά. Ακόμη λαμβάνω χιλιάδες μηνύματα από συναδέλφους απ’ όλο τον κόσμο, ενώ η μεγαλύτερη αναγνώριση ήρθε από τον Joseph Capriati, ο οποίος το έπαιξε παντού, στο Awakenings, στο «DC10» και στο «Amnesia». Αυτό ήταν μια ηθική ανταμοιβή για μια δουλειά που έκανα με την καρδιά μου.
Athens AfteR Hours pres. Raffaele Rizzi, την Κυριακή 12/3 τα ξημερώματα από τις 05:00 στο «Methodia» (Κωνσταντινουπόλεως 113 & Αγίου Όρους). Support από τους Mikele και Romylos. Είσοδος €7, φιάλη €70 (απλή) και €90 (σπέσιαλ).
Δύο sets του Raffaele Rizzi:
