Σιωπηλή Φίλη

3

Ποιητικές εικόνες, υπνωτιστική ατμόσφαιρα και ένας λυρικός, δραματουργικά χαλαρός (έως και ισχνός) στοχασμός πάνω στη σχέση ανθρώπου και φύσης. Βραβείο κριτικών στο περσινό φεστιβάλ Βενετίας.

Σιωπηλή Φίλη 2

Η Ίλντικο Ενιέντι πέρασε για πρώτη φορά πίσω από την κάμερα το 1989 και με το "Ο 20ος μου Αιώνας", ένα τολμηρό και πρωτότυπο "επιστημονικό παραμύθι", κέρδισε την Χρυσή Κάμερα στο φεστιβάλ Καννών. Από τότε μεσολάβησαν άλλες μόλις τέσσερις μεγάλου μήκους ταινίες (ανάμεσά τους και το "Η Ψυχή και το Σώμα" του 2017), με την 71χρονη Ουγγαρέζα να επιστρέφει τώρα σε ένα μοντέρνο σινε-παραμύθι, το οποίο διηγείται τις ιστορίες τριών επιστημόνων διαφορετικών γενεών και τη σχέση τους με ένα αιωνόβιο δέντρο.

Το 1908 μια νεαρή Γερμανίδα γίνεται η πρώτη φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, παρά την έντονα σεξιστική συμπεριφορά των εξεταστών καθηγητών. Θα γνωρίσει ένα φωτογράφο και θα γίνει βοηθός του, συνδυάζοντας την αγάπη της για τη βοτανολογία με την τέχνη της φωτογραφίας. Το 1972 ένα γεράνι θα ενώσει τις πορείες ενός μοναχικού φοιτητή, ο οποίος ζει σε ένα κοινόβιο σπίτι κοντά στην πανεπιστημιούπολη, και μιας από τις συγκατοίκους του, η οποία ερευνά τις αλληλεπιδράσεις ανθρώπων και φυτών. Το 2020, τέλος, ένας Κινέζος νευρολόγος αποκλείεται, λόγω της η πανδημίας του COVID-19, στο Μάρμπουργκ. Ενώ προσπαθεί να ολοκληρώσει την έρευνά του σχετικά με την εγκεφαλική δραστηριότητα των νεογνών, επισκέπτεται τακτικά το βοτανικό κήπο, γοητευμένος από ένα γιγαντιαίο δέντρο γκίνγκο.

Από τη μια μεριά η αιωνιότητα, με τους δικούς της, άγνωστους σε εμάς νόμους της. Από την άλλη η ακόρεστη δίψα μας για αποκρυπτογράφηση των μυστικών του σύμπαντος και στη μέση μια σκηνοθέτιδα ημιτονίων και ποιητικών εικόνων που αναζητά τον άρρητο τρόπο επικοινωνίας ανθρώπου και φύσης, ορατού και αοράτου κόσμου. Κινηματογραφημένες σε διαφορετικό φορμά (ψηφιακά, σε 16 mm και σε ασπρόμαυρο φιλμ 35 mm), οι τρεις εξόχως ατμοσφαιρικές, μα άνισες σε δραματική δύναμη ιστορίες της προσπαθούν να ανακαλύψουν αυτή την κρυφή σύνδεση, συνθέτοντας ένα σαγηνευτικά λυρικό στοχασμό πάνω στην πολύτιμη ασημαντότητά μας, ο οποίος απέσπασε το βραβείο κριτικών στο περσινό φεστιβάλ Βενετίας.

Εγχ-Α/Μ. Γερμανία, Ουγγαρία, Γαλλία. 2025. Διάρκεια: 147΄. Διανομή: ONE FROM THE HEART

Περισσότερες πληροφορίες

Σιωπηλή Φίλη

Stille Freundin / Silent Friend
3
  • Δραματική
  • 2025
  • Διάρκεια: 147 '
  • Ίλντικο Ενιέντι

Στο βοτανικό κήπο μιας γερμανικής πανεπιστημιούπολης ένα γιγάντιο, αιωνόβιο δέντρο γκίνγκο γίνεται σιωπηλός μάρτυρας της ζωής τριών γενεών ανθρώπων.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Ντε Γκωλ: Η Ώρα της Αντίστασης

Πρώτο μέρος ενός πεντάωρου βιογραφικού έπους, πιστού στην ακαδημαϊκή εξιστόρηση. Παρά τους αγιογραφικούς τόνους, σκιαγραφεί με μια απρόσμενη ειρωνεία πολλούς από τους "ηρωικούς" χαρακτήρες του.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
01/10/2026

Ντίγκερ

Το "SOS Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα" εμπνέει μια μαύρη κωμωδία με πολλαπλούς σατιρικούς στόχους. Πικρότερος όλων, αυτός που αφορά την αυτοκαταστροφική τάση ενός ολόκληρου πολιτισμού να μετατρέπει τα πάντα σε γκροτέσκο θέαμα.

NAZA

Αποκαλυπτικότατο σινε-χρονικό ως προς την οργανωμένη, ψυχρή και μεθοδική επιτέλεση μιας γενοκτονίας. Ανατριχιαστικό στις λεπτομέρειές του, έχει περισσότερο πολιτικό και (πολύ) λιγότερο κινηματογραφικό περιεχόμενο.

"Winter is coming"... στη μεγάλη οθόνη: Ανακοινώθηκε η πρεμιέρα της ταινίας "Game of Thrones"

Η Warner Bros. ανακοίνωσε επισήμως πότε θα κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία "Game of Thrones: Aegon’s Conquest".

Η ταινία της Έφης Σπύρου διαγωνίζεται στο Aesthetica Short Film Festival του Ηνωμένου Βασιλείου

Η πειραματική ταινία μικρού μήκους "Between Water and Roof: Stories of Black" της Έφης Σπύρου θα προβληθεί στην κατηγορία "Experimenta"l και είναι υποψήφια για το Βραβείο Καλύτερης Πειραματικής Ταινίας.

Νύχτες Πρεμιέρας: 10 ταινίες που δύσκολα θα ξαναδείς στη μεγάλη οθόνη

Αυτή είναι η ευκαιρία σου να δεις αυτές τις 10 ταινίες από το φετινό πρόγραμμα των Νυχτών Πρεμιέρας στη μεγάλη οθόνη.

Κρύβει ακόμη αποκαλύψεις ο ασπρόμαυρος ελληνικός κινηματογράφος;

Όσες βρεθήκαμε στην επίσημη ελληνική πρεμιέρα της αποκατεστημένης ταινίας "Εύα" (1953) της Μαρίας Πλυτά δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η ιστορία πρέπει να ξαναγραφεί.