Ελλάδα 3.0

2,5

Η νεοελληνική πραγματικότητα ξετυλίγεται γλαφυρά και διασκεδαστικά μέσα από τρεις σατιρικά ευρηματικές, αλλά αναγκαστικά άνισες μεταξύ τους μικρού μήκους ταινίες.

Ελλάδα 3.0

Έχοντας σημειώσει ορατή πρόοδο, τόσο στον τεχνικό τομέα, όσο κυρίως στην αφηγηματική ευχέρεια, η ελληνική μικρού μήκους ταινία των τελευταίων χρόνων έχει αφήσει πίσω της ισχυρό κινηματογραφικό αποτύπωμα, μας έχει συστήσει ταλαντούχους δημιουργούς και έχει φτάσει σε σημαντικότατες διεθνείς διακρίσεις, ανάμεσά τους και τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών ("Η Απόσταση Ανάμεσα στον Ουρανό κι Εμάς" του Βασίλη Κεκάτου). Υπάρχουν λοιπόν κάθε χρόνο αρκετές ελληνικές ταινίες σύντομης διάρκειας οι οποίες ξεπερνούν την αίσθηση του σινε-ανεκδότου και υπηρετούν αποτελεσματικά τη "μικρή" φόρμα τους, όπως είναι οι πρόσφατες "100 Χρόνια Μπροστά" του Μιχάλη Γιγιντή, "Planet Balcony" της Ιωάννας Κρυωνά και "Χους Ει και εις Χουν Απελεύσει" του Δημήτρη Παπαθανάση.

Σε ένα πρωτότυπο πείραμα, οι τρεις τους προβάλλονται τώρα μαζί ως "Ελλάδα 3.0", μια σπονδυλωτή ταινία με κοινή θεματική στα πρότυπα των αντίστοιχων ιταλικών και γαλλικών του ’60 και του ’70. Στην περίπτωσή μας τα συνδετικά στοιχεία είναι το χιούμορ και η σατιρική ματιά στη νεοελληνική καθημερινότητα: ο Λάκης πιστεύει ότι η ζωή του είναι μεταφυσικά και διαχρονικά συνδεδεμένη με το ΠΑΣΟΚ. Κλειδώνοντας στο γραφείο του το νεαρό που του φέρνει τον καφέ, του εξηγεί το πως και το γιατί. Ο Τάσος και ο Συγκ είναι δυο νεαροί συγκάτοικοι που σχολιάζουν τα πάντα από το μπαλκόνι τους, αλλά η εμφάνιση μιας όμορφης κοπέλας στο απέναντι διαμέρισμα θα διαταράξει το μικρόκοσμό τους. Τέλος, ο δημοτικός υπάλληλος ενός νεκροταφείου και ο παπ’ Αργύρης έχουν στήσει μία καλά οργανωμένη επιχείρηση ελέγχοντας "ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει". Κάποιος, όμως, θέλει κάτι παραπάνω.

Τρεις ειρωνικές ματιές στη σύγχρονη καθημερινότητα της λαμογιάς, της ηθικής απαξίας, της απληστίας, του σεξισμού και των διαψευσμένων ονείρων. Ευρηματικές ως αρχική ιδέα, δεν αναπτύσσονται όλες εξίσου εύρυθμα και εύστοχα (ξεχωρίζει το βραβευμένο "Χους Ει…"). Η διαφορά στην κινηματογραφική αισθητική τους δεν ενοχλεί, οι ερμηνείες, με κορυφαία αυτήν του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου, είναι πειστικές και το αποτέλεσμα είναι καλοδεχούμενα ανάλαφρο και πικάντικα διασκεδαστικό.

Ελλάδα. 2025. Διάρκεια: 102΄. Διανομή: TANWEER

Περισσότερες πληροφορίες

Ελλάδα 3.0

2,5
  • Δραματική
  • 2026
  • Διάρκεια: 88 '
  • Ιωάννα Κρυωνά

Ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ διηγείται το πώς η ζωή του είναι μεταφυσικά και διαχρονικά συνδεδεμένη με το ΠΑΣΟΚ. Δυο νεαροί συγκάτοικοι σχολιάζουν τους πάντες και τα πάντα από το μπαλκόνι τους, ενώ ο δημοτικός υπάλληλος ενός νεκροταφείου και ο παπα- Αργύρης έχουν στήσει μία καλά οργανωμένη επιχείρηση ελέγχοντας «ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει».

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Μικρές Ανάσες

Πέντε υποψηφιότητες στα βραβεία Ίρις για ένα στρωτό, ευθύβολο όσο και κοινότοπο κοινωνικό δράμα, το οποίο "φωτοτυπεί" την αθηναϊκή καθημερινότητα και τα αδιέξοδά της.

ΓΡΑΦΕΙ: ΧΡΗΣΤΟς ΜΗΤΣΗς
04/06/2026

Η Ζόι και τα Ζωάκια της

Η καπιταλιστική πλεονεξία τα βάζει με οικολογικά μηνύματα σε ένα διασκεδαστικό ισπανικό animation με αξιαγάπητους χαρακτήρες.

Masters of the Universe

Αδέξιο λανσάρισμα ενός sword and sorcery franchise, μέσα από μια κιτς, ξεπερασμένης αισθητικής και κακόγουστου χιούμορ περιπέτεια φαντασίας.

Ένα Τρελό Τρελό Θηριοτροφείο

Εμβληματική κωμωδία των 70s, το αναρχικό, μετα-χίπικο πνεύμα της οποίας επιτίθεται με βιτριολικό σαρκασμό στο πουριτανικό, μιλιταριστικό και ηθικοπλαστικό αμερικανικό όνειρο.

Thesis

Πρωτότυπο για την εποχή του, αλλά ελαφρά ξεπερασμένο πλέον ψυχολογικό θρίλερ βραβευμένο με εφτά Γκόγια, από τα πρώτα δείγματα του ανανεωτικού ρεύματος του "ισπανικού τρόμου".

Όλα τα Scary Movie, στη σωστή σειρά

Μετά από 5 ταινίες και 13 χρόνια απουσίας, το νέο Scary Movie καταφθάνει στις αίθουσες. Ποια ήταν η καλύτερη ταινία μέχρι τώρα στο franchise;

Πικρές Γιορτές: Η νέα ταινία του Αλμοδόβαρ είναι (σχεδόν) αυτοβιογραφία

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ επιστρέφει στο ισπανόφωνο σινεμά με τις "Πικρές Γιορτές", με τον πρωταγωνιστή να λειτουργεί ως το alter ego του σκηνοθέτη.