Φρανς

2

Αιχμηρή σάτιρα της κοινωνίας της εικόνας με μια υποψήφια για Σεζάρ Λεά Σεϊντού, συντονισμένη απόλυτα με το σαρκαστικό τόνο της. Μόνο που ο Ντιμόν, μεταμοντέρνος και σκωπτικά μελοδραματικός, δεν μπορεί να τον ελέγξει, πριονίζοντας το κλαδί στο οποίο κάθεται.

France

Αγαπημένο παιδί των "Cahiers du Cinema" και του Φεστιβάλ Καννών, το οποίο τον έχρισε auteur επιβραβεύοντας γενναιόδωρα τη σκληρά ρεαλιστική "Ανθρωπότητά" του (1999), ο Μπρουνό Ντιμόν προχώρησε αφήνοντας πίσω του την αναζήτηση της ντοκιμαντερίστικης αλήθειας σε έναν κόσμο υπόγειας ή καλυμμένης βίας ("29 Φοίνικες", "Καμίλ Κλοντέλ 1915") και υιοθετώντας μια αποδομητική αλά γαλλικά προσέγγιση στο είδος της αστυνομικής περιπέτειας μυστηρίου ("Οικογένεια Βαν Πέτεγκεμ") και στη βιογραφία της Ζαν ντ' Αρκ ("Jeannette, l'Enfance de Jeanne d'Arc", "Jeanne").


Από τη μία εμβληματική εικόνα της Γαλλίας στην άλλη, ο φακός του Ντιμόν βάζει στη θέση της Ιωάννας της Λωρραίνης τη Φρανς ντε Μερ (βρε πώς αλλάζουν οι καιροί...), μια δημοσιογράφο-τηλεοπτική σταρ, η οποία τρέχει από τις συνεντεύξεις Τύπου του Εμανουέλ Μακρόν, τον οποίο στριμώχνει με θαρραλέες ερωτήσεις, στα πολεμικά ρεπορτάζ στη Μέση Ανατολή. Λογικό είναι να παραμελεί την οικογένειά της, να φροντίζει διαρκώς την εμφάνισή της και να σπαταλά χρόνο σε δημόσιες σχέσεις, μέχρι που ένα συνηθισμένο αυτοκινητικό ατύχημα, στο οποίο τραυματίζει ελαφρά έναν νεαρό μοτοσικλετιστή, την οδηγεί σε κρίση συνείδησης και στην επανεξέταση των προτεραιοτήτων της.


Αιχμηρή σάτιρα της κοινωνίας της εικόνας, το "Φρανς" επιτίθεται σε όλα τα αδύναμα σημεία ενός (καπιταλιστικού) μηχανισμού αναπαραγωγής ηχηρών συνθημάτων, ψευδών συναισθημάτων και κοινότοπων πληροφοριών. Μόνο που ο σκηνοθετικά ευρηματικός Ντιμόν (το θεατρικό στήσιμο των ηθοποιών στο κάδρο, τα βλέμματα στην κάμερα, η ψευδαίσθηση των πολλαπλών οθονών) ειρωνεύεται ως μεταμοντέρνος και σκωπτικά μελοδραματικός ακόμα και την ίδια τη σάτιρά του, φτάνοντας στην αυτοπαρωδία. Η υποψήφια για Σεζάρ Λεά Σεϊντού συντονίζεται απόλυτα με τον σαρκαστικό του τόνο, αλλά εκείνος απλώς πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται.

Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία. 2021. Διάρκεια: 133΄. Διανομή: WEIRD WAVE

Περισσότερες πληροφορίες

Φρανς

France
2
  • Δραματική
  • 2021
  • Διάρκεια: 133 '
  • Μπρουνό Ντιμόν

Ύστερα από ένα ασήμαντο αυτοκινητικό ατύχημα, η κορυφαία τηλεοπτική δημοσιογράφος της Γαλλίας παθαίνει κρίση συνείδησης κι αποφασίζει να επανεξετάσει τις προτεραιότητές της.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Σινεμά

Οι επτά ελληνικές ταινίες που ανυπομονούμε να δούμε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο, Τιτανικός Ωκεανός και όλες οι ελληνικές πρεμιέρες που αξίζει να αναζητήσετε στις αίθουσες του 67ου ΦΚΘ.

ΓΡΑΦΕΙ: ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΙΚΟΛΙΤΣΑ
22/10/2026

Όλες οι κριτικές των νέων ταινιών της εβδομάδας

Η άποψη του "α" για τις πρεμιέρες που παίζονται στους κινηματογράφους από τις 22 Οκτωβρίου.

Στον Δαναό, για τις ιστορίες τριών βετεράνων ταξιτζήδων της Αθήνας

Ένα λυρικό πορτρέτο της σύγχρονης Αθήνας μέσα από τις ζωές τριών βετεράνων ταξιτζήδων. Αυτό είναι το "Αλλού ο Δρόμος" της Ειρήνης Βουρλούμη που κάνει πρεμιέρα.

Βασίλισσα στη Θάλασσα

Σοκαριστικά ωμό δράμα το οποίο εγείρει ηθικά ερωτήματα τα οποία προκαλούν αμηχανία, ποντάροντας σε ένα καλογραμμένο σενάριο και τρεις βραβευμένες ερμηνείες χωρίς μανιερισμούς και εκβιαστικές υπερβολές.

Clayface

Ένας (μελλοντικός;) αντίπαλος του Μπάτμαν μάς συστήνεται μέσα από ένα ελάχιστα αληθοφανές θρίλερ τρόμου, αναποφάσιστο για το πως θα αξιοποιήσει την κόμικς καταγωγή του.

Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία

Δεύτερο μέρος της βιογραφίας του Γάλλου στρατηγού, ενδιαφέρον μεν λόγω των ιστορικών γεγονότων που αποτυπώνει, εμμονικό δε με το να χαρακτηριστεί "επικό".

Quiet Life

Προσεγγίζοντας με αποτελεσματική κινηματογραφική ψυχρότητα το πολυδιάστατο σύνδρομο της "παιδικής παραίτησης", μια προσωπική τραγωδία εξελίσσεται σε ευρεία κοινωνική κριτική, θέτοντας ερωτήματα πάνω στην αόρατη "θεσμική" βία.