Κάτι περίεργο συμβαίνει με τον "Κόκορα" του Τάσου Γερακίνη. Χωρίς ιδιαίτερο θόρυβο και χωρίς να βρίσκεται διαρκώς στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας, η ταινία συμπληρώνει ήδη τέσσερις εβδομάδες στις κινηματογραφικές αίθουσες και, αντί να εξαφανίζεται, μοιάζει να αποκτά μια δεύτερη, υπόγεια ζωή.
Sold out προβολές στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, θεατές που συνεχίζουν να την ανακαλύπτουν, έντονες συζητήσεις μετά τις προβολές και ένας ήρωας που φαίνεται να αρνείται πεισματικά να μείνει μέσα στην οθόνη.
Ο Αργύρης έχει ήδη βγει έξω. Από στόμα σε στόμα. Από θεατή σε θεατή. Από post σε post. Και πόσο μ@λ@κ@ς είναι τελικά ο Αργύρης; Το ερώτημα δεν γεννήθηκε σε κάποιο γραφείο. Γεννήθηκε μέσα στις αίθουσες. Στις συζητήσεις που ακολουθούσαν τις προβολές του "Κόκορα", οι θεατές επέστρεφαν ξανά και ξανά στον Αργύρη. Τον υπερασπίζονταν, τον κατηγορούσαν, διαφωνούσαν μεταξύ τους για τις επιλογές του και προσπαθούσαν να αποφασίσουν πόσο συμπαθής, πόσο ανεύθυνος, πόσο τραγικός — ή απλώς πόσο μ@λ@κ@ς — είναι. Ήταν ένα από τα ερωτήματα που επανέρχονταν συχνότερα στις κουβέντες μετά την ταινία.
Και κάπως έτσι η συζήτηση βγήκε από την αίθουσα και μετατράπηκε σε μια δημόσια, άτυπη ψηφοφορία: "Από το 1 έως το 5, πόσο μ@λ@κ@ς είναι τελικά ο Αργύρης;". Άλλοι τον υπερασπίζονται. Άλλοι τον καταδικάζουν. Άλλοι αναγνωρίζουν πάνω του έναν φίλο, έναν πατέρα, έναν σύζυγο, έναν γνωστό τους ή —ακόμη χειρότερα— κάτι από τον ίδιο τους τον εαυτό. Γιατί όσο περισσότερο συζητιέται η ερώτηση, τόσο λιγότερο φαίνεται να αφορά αποκλειστικά τον Αργύρη.
Ο ήρωας κουβαλά συμπεριφορές και αντιφάσεις εξαιρετικά αναγνωρίσιμες: Την ανάγκη κοινωνικής ανόδου, την οικογενειακή εξάρτηση, την περηφάνια, την ανάγκη επιβεβαίωσης, το όνειρο του "δικού μου μαγαζιού", την πίστη ότι κάπου υπάρχει μια λύση που θα αλλάξει επιτέλους τη ζωή μας. Αυτή η σαρκαστική αλλά όχι μισάνθρωπη παρατήρηση του σύγχρονου Νεοέλληνα αποτελεί κεντρικό στοιχείο της ίδιας της ταινίας.
Και τότε η ερώτηση επιστρέφει προς εκείνον που την απαντά: Μήπως τελικά, βαθμολογώντας τον Αργύρη, βαθμολογούμε λίγο και τον εαυτό μας; Η ψηφοφορία γίνεται έτσι, σχεδόν κατά λάθος, μια μικρή άτυπη αυτοαξιολόγηση της κοινωνίας που τον γέννησε.
Και μετά ήρθε ένα βίντεο.
Μια σκηνή με τον Αργύρη και την Πόπη άρχισε να κυκλοφορεί στο Facebook και πλησίασε το μισό εκατομμύριο προβολές, φτάνοντας σε περισσότερους από 300.000 διαφορετικούς θεατές και συγκεντρώνοντας περισσότερες από 6.500 αντιδράσεις. Το ενδιαφέρον όμως δεν ήταν μόνο οι αριθμοί. Μια ατάκα μέσα σε μια σκηνή μυθοπλασίας ήταν αρκετή για να ξεκινήσει ένας κανονικός ελληνικός καβγάς.
Η κουβέντα ξέφυγε γρήγορα από την ταινία και πέρασε στην πολιτική, στις ιδεολογικές ταυτότητες, στην οικογένεια, στο ποιος είναι "σωστός" και ποιος "λάθος", με σχόλια που κινούνταν από το χιούμορ και την ταύτιση μέχρι την οργή, τη συνωμοσιολογία και την ωμή πολιτική επιθετικότητα.
Η μυθοπλασία είχε μετατραπεί σε πραγματική κοινωνική σύγκρουση. Και κάπως έτσι μια ταινία που σαρκάζει τον σύγχρονο Νεοέλληνα βρέθηκε να παρακολουθεί τον σύγχρονο Νεοέλληνα να συνεχίζει, ζωντανά στα σχόλια, τη συζήτηση που είχε ξεκινήσει μέσα στην αίθουσα.
Ποιος είναι όμως ο "Κόκορας";
Ο "Κόκορας" είναι μια γλυκόπικρη κοινωνική τραγικωμωδία με κεντρικό ήρωα τον Αργύρη Μαυραγάνη, έναν θυρωρό του Δήμου Αθηναίων που αποφασίζει να προσφέρει στον εξάχρονο γιο του την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή.
Η δυνατότητα του παιδιού να φοιτήσει σε ιδιωτικό σχολείο τον βάζει σε ένα κυνήγι χρημάτων, βοήθειας και κοινωνικής ανέλιξης. Ο Αργύρης θέλει να αλλάξει επίπεδο ζωής, να αποκτήσει τη δική του επιχείρηση, να πραγματοποιήσει το δικό του "ελληνικό όνειρο". Στην πορεία, όμως, συγκρούεται με την οικογένειά του, τη γυναίκα του, τις φιλοδοξίες του και τελικά με την ίδια του την εικόνα για το τι σημαίνει επιτυχία.
Δεν είναι ένας ήρωας που απλώς αποτυγχάνει. Επιθυμεί, σχεδιάζει, επιμένει, ταπεινώνεται και τελικά αναγκάζεται να επαναπροσδιορίσει τι θέλει πραγματικά από τη ζωή του. Ίσως γι’ αυτό να δυσκολεύονται τόσο πολύ οι θεατές να συμφωνήσουν για το αν πρέπει να τον αγαπήσουν, να τον λυπηθούν ή να τον πλακώσουν στις σφαλιάρες.
Από το Σαν Φρανσίσκο στις ελληνικές αίθουσες
Ο "Κόκορας" έχει ήδη αποσπάσει το Audience Award στο San Francisco Greek Film Festival και συνεχίζει τώρα την πορεία του στις ελληνικές αίθουσες. Στον ρόλο του Αργύρη βρίσκεται ο Νικόλας Κασάπης, μαζί με τους Κόρα Καρβούνη, Δημήτρη Καταλειφό, Ελένη Κοκκίδου, Γιούλικα Σκαφιδά, Γιάννη Σαρακατσάνη, Γιάννη Δρακόπουλο και Κωνσταντίνο Μουταφτσή.
Σκηνοθεσία – Σενάριο: Τάσος Γερακίνης/ Παραγωγή: DECA PRODUCTIONS/ Διανομή: The Film Group KOKORAS_MASTER_REFERENCE
Ο "Κόκορας" συνεχίζει τις προβολές του σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Και ίσως τελικά το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο: "Πόσο μ@λ@κ@ς είναι ο Αργύρης;". Αλλά κάτι λίγο πιο άβολο: Γιατί τόσοι πολλοί φαίνεται να αναγνωρίζουν κάτι δικό τους πάνω του;
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
