Λογοτεχνικό είδος, το οποίο διαδίδεται όλο και περισσότερο και ως κινηματογραφική φόρμα, η αυτομυθοπλασία (autofiction) αφορά το συνδυασμό προσωπικής βιογραφικής εξιστόρησης και επινενοημένων γεγονότων και χαρακτήρων.
Η φιλμογραφία της βραβευμένης με Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου Κάρλα Σιμόν ("Ένα Αξέχαστο Καλοκαίρι", "Οι Ροδακινιές του Αλκαράς") είναι βασισμένη σ’ αυτήν ακριβώς τη σεναριακή φόρμουλα, με την τρίτη ταινία της να "διασκευάζει" για ακόμα μια φορά την οικογενειακή της ιστορία. Εδώ η Καταλανή σκηνοθέτιδα, γεννημένη το 1986, ονομάζεται Μαρίνα και το 2004, σε ηλικία 18 ετών, είναι έτοιμη να κυνηγήσει μια υποτροφία για κινηματογραφικές σπουδές.
Επειδή, όμως, οι επίσημες πληροφορίες για την πατρική καταγωγή της είναι ελλιπείς και εκείνη είναι ορφανή, πρέπει να ταξιδέψει ως το Βίγο για να πάρει μια απαραίτητη βεβαίωση από τους παππούδες της. Κουβαλώντας μαζί της τη βιντεοκάμερά της και το ημερολόγιο τής μητέρας της, η Μαρίνα θα φτάσει ως την παραθαλάσσια πόλη της Γαλικίας και θα συναντήσει την πατρική της οικογένεια για πρώτη φορά. Θα διαπιστώσει πως τα όσα λίγα ξέρει για το παρελθόν της τυλίγονται με ένα πέπλο μυστηρίου, το οποίο θα αποτραβηχθεί αποκαλύπτοντας μια σειρά από μυστικά και ψέματα.
Κάθε προσπάθεια απομνημόνευσης (εδώ από γραπτή έως βιντεοσκοπημένη καταγραφή) δεν είναι παρά μια άποψη για ένα γεγονός, για μια σχέση ή για ένα συναίσθημα. Πόσο αυτή είναι ακριβής; Πόσο αντικειμενική και ανεπηρέαστη;
> Διάβασε την αναλυτική κριτική του 'α' εδώ.
