Δηλωμένο φαβορί πριν καν ξεκινήσει το φεστιβάλ, το "Fatherland" του Πάβελ Παβλικόφσι ("Ida", "Ψυχρός Πόλεμος") επιβεβαίωσε τις προβλέψεις ως ένα στιβαρό, κομψό και λιτό (διάρκειας μόλις 82 λεπτών) ιστορικό δράμα. Στο φόντο του απλώνεται η μεταπολεμική Γερμανία και ο Ψυχρός Πόλεμος, ενώ στο κέντρο του απρόμαυρου, στιλιζαρισμένου κάδρου η ευρωπαϊκή καλλιτεχνική κληρονομιά: ο νομπελίστας Τόμας Μαν (Χανς Ζίτσλερ) και η κόρη του Έρικα (Σάντρα Χίλερ) ξεκινούν το 1949 ένα οδικό ταξίδι από την Φρανκφούρτη μέχρι την Βαϊμάρη, όπου ο διάσημος συγγραφέας των "Θάνατος στη Βενετία" και "Το μαγικό βουνό" θα τιμηθεί τόσο από τους Δυτικούς όσο και τους Ανατολικούς συμπατριώτες του. Το ταξίδι θυμίζει τις μπεργκμανικές "Άγριες Φράουλες", τα πολύπλοκα διλήμματα αφορούν την ιστορία του 20ου αιώνα και τα αδιέξοδα των χαρακτήρων σχολιάζουν τη σχέση ζωής και τέχνης, προσωπικών αξιών και δεσμών αίματος, ανθρωπιάς και έλλειψης επικοινωνίας. Όλα με μια καίρια απλότητα που εντυπωσιάζει, ακόμα και με τις απέριττα εκφραστικές ερμηνείες των Ζίτσλερ και Χίλερ.
Σχεδόν τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει για το σινεμά του διπλά οσκαρικού Ασγκάρ Φαραντί ("Ένας Χωρισμός", "Ο Εμποράκος"), ο οποίος επιστρέφει στην Ευρώπη για ένα ακόμα περίπλοκης δομής δράμα χαρακτήρων ,το οποίο διασταυρώνει τις αντιθέσεις κοινωνικών κανόνων και προσωπικών παθών. Εκτός έδρας, όμως, ο Ιρανός σκηνοθέτης δεν ελέγχει απόλυτα το υλικό του, όπως έχει συμβεί με το ενδιαφέρον "Παρελθόν" και το αμήχανο "Το Ξέρουν Όλοι". Στο γαλλόφωνο "Parallel Tales", με τους Ιζαμπέλ Ιπέρ, Βιρτζίνι Εφιρά, Βενσάν Κασέλ, Πιερ Νινέ και Κατρίν Ντενέβ, δείχνει ακόμα πιο βραχυκυκλωμένος, παγιδευμένος σε ένα παραφορτωμένο, δαιδαλώδες σενάριο απανωτών "μεταθέσεων" από τη μυθοπλασία στην πραγματικότητα: μια στριφνή στη συμπεριφορά της συγγραφέας προσπαθεί να τελειώσει το βιβλίο της, βασισμένο στα όσα βλέπει να εξελίσσονται στο απέναντί της διαμέρισμα. Ποια είναι η αλήθεια και ποια η φαντασία, την οποία γεννά η επιθυμία μας; Και τι συμβαίνει όταν μια εκδοχή της πραγματικότητας συγκρούεται με μια άλλη; Οι απαντήσεις υποτίθενται πως κρύβονται στον κισλοφκικό "Δεκάλογο" και πιο συγκεκριμένα στη "Μικρή Ερωτική Ιστορία", η οποία εμπνέει αυτές τις μόνον κατά στιγμές ευρηματικές "Παράλληλες Ιστορίες", ασθμαίνουσες στο ρυθμό τους και όχι απόλυτα πειστικές στην εξέλιξή τους.
Δυο άλλες Γαλλίδες ηθοποιοί κουβαλούν στους ώμους τους δυο ψυχοδράματα τα οποία μπορεί να τις οδηγήσουν ως το φετινό βραβείο ερμηνείας. Στο "La Vie d' Une Femme" της Σαρλίν Μπουρζουά-Τακέ ("Οι Έρωτες της Αναΐς") η Λεά Ντρικέρ είναι εντυπωσιακότατη ως χειρουργός η οποία καλείται να αντιμετωπίσει μια συναισθηματική, επαγγελματική, μα και υπαρξιακή κρίση. Παρά τον κινητικότατο, υψηλής έντασης ρόλο της καταφέρνει να ρυθμίσει στη λεπτομέρεια τις εσωτερικές αναταράξεις της, ποντάροντας στις σιωπές, τα βλέμματα και τις έντεχνες παύσεις της. Η Λεά Σεϊντού, από την άλλη, ποντάρει στον εκφραστικό δυναμισμό της, ξεσπώντας με σαρωτική ειλικρίνεια στο "Gentle Monster" της Μαρί Κρόιτσερ ("Κορσές"). Μιας στιλάτης δημιουργού που αναπτύσσει με κλιμακούμενη αγωνία, αλλά χωρίς σαφή σεναριακή κατεύθυνση την ιστορία μιας αβάν γκαρντ μουσικού και μητέρας ενός μικρού αγοριού, η οποία σοκάρεται όταν η αστυνομία εισβάλλει σπίτι τους και συλλαμβάνει το σύζυγό της με την κατηγορία της διακίνησης πορνογραφικού υλικού.
Ευχαριστούμε την Aegean Airlines για την υποστήριξή της στην πραγματοποίηση του ταξιδιού.
