Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είδα δυο ταινίες σε εντελώς γεμάτες αίθουσες, το "Marty Supreme" το Σάββατο στο Άστορ, όπου η ουρά έφτανε στη Σταδίου, το ταμείο ήταν κλειστό και στην πόρτα αναγράφονταν sold-out, και το "Άμνετ" στο Cinobo Opera, όπου οι τίτλοι έπεσαν με το κοινό να χειροκροτεί, και πολλά άτομα, ειδικά νεαρότερα, να κλαίνε. Αντίστοιχες εικόνες μου μετέφεραν ως αξιοσημείωτες για arthouse ταινίες φίλοι από σινεμά της Κηφισιάς και των Αμπελοκήπων και είναι πραγματικά αισιόδοξο για εμάς τους σινεφίλ που μετά την πανδημία επιστρέψαμε κανονικά στη συνήθεια της εβδομαδιαίας κινηματογραφικής εξόδου να… ξεβολευόμαστε και να απολαμβάνουμε ξανά σινεμά σε γεμάτες αίθουσες – έστω και με τα παλτά και τις τσάντες στα πόδια! Κατά πόσο όμως οι εικόνες με ουρές έξω από αίθουσες (πέραν του "Καποδίστρια") αντιστοιχούν όντως σε αυξημένους θεατές;
Συμφωνεί το box office;
Τα στοιχεία δείχνουν ότι υπήρξε πράγματι μια έκρηξη τις γιορτές χάρη στις ελληνικές ταινίες και ειδικότερα "Τα Κάλαντα των Χριστουγέννων" και τον "Καποδίστρια", παράλληλα με τη συνεχιζόμενη επιτυχία της "Σπασμένης Φλέβας" και τον παλμό του "Τι Ψυχή θα Παραδώσεις Μωρή; Μέρος Πρώτο", αλλά και arthouse ταινίες που πάνε καλά, όπως το "Father Mother Sister Brother" και τώρα το "Marty Supreme" και το "Άμνετ". Παρ’ όλα αυτά, τα συνολικά εισιτήρια είναι περίπου στα ίδια νούμερα με πέρσι, καταγράφοντας κυρίως μια δυναμική σε συγκεκριμένες αίθουσες τα σαββατοκύριακα. Αυτό δίνει πλεονέκτημα στους κινηματογράφους με πάνω από μία αίθουσες που μπορούν να μοιράσουν τους θεατές σε διαφορετικές ταινίες και δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει μια τάση προς premium σινεμά προς αυτή την κατεύθυνση, με πιο εντυπωσιακό παράδειγμα το υποδειγματικά ανακαινισμένο Athinaion Experience, που με τέσσερις πλέον αίθουσες, προτείνει μια νέα εμπειρία θέασης και ψυχαγωγίας γενικότερα. Έτσι, ένα σινεμά μπορεί να γεμίζει ευκολότερα το σύνολο των θέσεών του αντί να περιμένει από μία μόνο ταινία. Αντίστοιχα, παρατηρείται πολύ πιο έντονα ο προγραμματισμός λογικής εναλλασσόμενου ρεπερτορίου με ολοένα περισσότερες αίθουσες να παίζουν διαφορετικές ταινίες μέσα στην εβδομάδα, όσο και να δοκιμάζονται διαφορετικές ώρες προβολών.
Πόσα sold-out αντέχεις;
Το θέατρο βιώνει όντως ένα hype, με ένα ολοένα μεγαλύτερο και νεαρότερο κοινό, την ίδια στιγμή όμως εκφράζεται η ανησυχία από ένα μέρος της αγοράς ως προς το κατά πόσον μια μερίδα αυτού του κοινού είναι περαστική όσο και για τον κανιβαλισμό του momentum από όσους ανεβάζουν ανεξέλεγκτα τις τιμές των εισιτηρίων, πρακτική που μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ.
Την ίδια στιγμή στα θέατρα τα sold out καλά κρατούν, με τα εισιτήρια για ολοένα περισσότερες παραστάσεις να μοιάζουν δυσεύρετα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, βέβαια, οι προπωλήσεις δεν ανοίγουν για μήνες δημιουργώντας πιο εύκολα sold out μέχρι να ανοίξει η επόμενη προπώληση, ενώ πιο βραδυφλεγείς παραστάσεις, που πιθανότατα άλλοτε θα έπαιρναν μια πίστωση χρόνου μέχρι να τις ανακαλύψει το κοινό, κατεβαίνουν εσπευσμένα όταν η τάση των προπωλήσεων δείχνει ότι δεν τραβάνε. Δεν λείπουν, πάντως, οι μεγάλοι επιχειρηματίες που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την πλασματική εικόνα που δημιουργείται σε μεγάλο μέρος του κοινού ότι "όλα είναι sold out", λειτουργώντας κάποιες φορές αποθαρρυντικά ή δίνοντας την εντύπωση μιας μεγαλύτερης άνθησης από αυτήν που συμβαίνει στην πράξη. Το θέατρο βιώνει όντως ένα hype, με ένα ολοένα μεγαλύτερο και νεαρότερο κοινό, την ίδια στιγμή όμως εκφράζεται η ανησυχία από ένα μέρος της αγοράς ως προς το κατά πόσον μια μερίδα αυτού του κοινού είναι περαστική όσο και για τον κανιβαλισμό του momentum από όσους ανεβάζουν ανεξέλεγκτα τις τιμές των εισιτηρίων, πρακτική που μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ σε βάθος χρόνου δεδομένης και της ευρύτερης κατάστασης της αγοράς.
'Όπως και να ’χει, δεν έχουμε καλύτερο από το να απολαμβάνουμε ποιοτικά θεάματα που έχουν κάτι να πουν σε γεμάτες αίθουσες, ανάμεσα σε θεατές και θεάτριες που βάζουν τα κλάματα ή ξεσπούν σε χειροκροτήματα. Ακόμη κι αν έχει προηγηθεί το φιλμάκι της πρωτοβουλίας κινηματογραφιστών Ορατότης μηδέν "Το ελληνικό σινεμά αξίζει περισσότερα", που σατιρίζει το γεγονός ότι το Υπουργείο Πολιτισμού μέσω του ΕΚΚΟΜΕΔ επενδύει στην ανάπτυξη και την παραγωγή ελληνικών ταινιών ποσό που αναλογεί σε € 0,60 ανά κάτοικο το χρόνο, όσο ένα μπουκαλάκι νερό και μια καραμέλα, κατατάσσοντας την Ελλάδα στην τελευταία θέση της Ευρώπης με βάση το ΑΕΠ της.



