Οι καλύτερες σκηνές δράσης στην ιστορία των "Επικίνδυνων Αποστολών"

Στην κουβέντα για το ποιο είναι το καλύτερο action franchise του 21ου αιώνα, το ντιμπέιτ καταλήγει γρήγορα μεταξύ δύο διεκδικητών. Από τη μία των "Επικίνδυνων Αποστολών" και από την άλλη, του "John Wick". Η ποιοτική εποποιία που αποτέλεσε η "Επιχείρηση: Χάος" (Γκάρεθ Έβανς, 2011) φεύγει γρήγορα από τη συζήτηση, δυστυχώς, λόγω των αδύναμων σίκουελ που το διαδέχτηκαν. Στις περιπτώσεις των προαναφερθέντων τίτλων, όμως, η πλάστιγγα γέρνει στο μέρος των περιπετειών με τον Τομ Κρουζ, διότι κάθε φορά οι συντελεστές τους όχι μόνο εφεύρισκαν τρόπο να επινοούν ξανά και ξανά νέες μεθόδους υλοποίησης αποστομοτικών action σεκάνς, αλλά επιπλέον, έσπαγαν με κρότο τα ταμεία. Εξάλλου, όπως γράφαμε πρόσφατα: "Οι θεαματικές αυτές σκηνές λειτουργούν διότι μας κάνουν κομμάτι της δράσης. Αν το προσέξετε, σχεδόν πάντα το σκηνοθετικό στήσιμό τους κατασκευάζεται σαν την παρουσίαση ενός μαγικού τρικ. Από εδώ ο πρωταγωνιστής, από εκεί ο εθελοντής-θύμα, από την άλλη το ανυπέρβλητο εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί. Στο επίκεντρο ο θαυματοποιός Κρουζ που θολώνει τα όρια ανάμεσα στην αυταπάτη, την αλήθεια και την ψευδαίσθηση, χρησιμοποιώντας κάθε δυνατότητα του σινεμά ως άλλο μαγικό ραβδί". Προς επίρρωση των επιχειρημάτων μας, επιλέξαμε παρακάτω τις καλύτερες σκηνές δράσης από όλες τις "Επικίνδυνες Αποστολές".

Οι καλύτερες σκηνές δράσης των "Επικίνδυνων Αποστολών":

Υποβρύχια καταδρομή ("Επικίνδυνη Αποστολή: Μυστικό Έθνος", 2015)
Μεγάλες ενότητες γυρισμένες κάτω από το νερό δε βλέπουμε συχνά στον κινηματογράφο για μερικούς πολύ καλούς λόγους. Αφενός προϋποθέτουν εξουθενωτική προετοιμασία από άποψη παραγωγής (αδιάβροχες κάμερες, ειδικά φώτα κ.ο.κ.), όπως επίσης ειδική προπόνηση για τον ή τους ηθοποιούς που πρόκειται να συμμετάσχουν. Στην τελευταία κατηγορία εμπίπτει ο ατρόμητος Κρουζ, ο οποίος για αυτήν τη σκηνή χρειάστηκε να μάθει να αναπνέει με τρόπο που δε θα απειλήσει την υγεία του, κάτι που εν τέλει χρειάστηκε, αφού υποτίθεται πως έμεινε κάτω από το νερό για έξι ολόκληρα λεπτά…

Σοφέρ με χειροπέδες ("Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση Μέρος Πρώτο", 2023)
Σε μια από τις πιο διασκεδαστικές στιγμές της "Θανάσιμης Εκδίκησης", ο πράκτορας Ίθαν Χαντ τα κάνει όλα λίμπα στην καρδιά της Ρώμης, καθώς προσπαθεί να αποφύγει κακοποιούς και καραμπινιέρι οδηγώντας ένα κωμικά μικρό αυτοκίνητο, την ώρα που ο Κρίστοφερ ΜακΚουόρι σκηνοθετεί με καταιγιστικό ρυθμό μια καταδίωξη που κόβει την ανάσα.

Ελικοπτερικώς ("Επικίνδυνη Αποστολή: Η Πτώση", 2018)
Η κορύφωση ενός εκ των καλύτερων σίκουελ του franchise υπογραμμίσει πόσο απενοχοποιημένα υπεροβολικές μπορούν να γίνουν αυτές οι ταινίες. Εν προκειμένω, ας πούμε, έχουμε βόμβες έτοιμες να εκραγούν, μια αναρρίχηση σε βουνό και ένα ελικόπτερο που ίπταται και στο οποίο σκαρφαλώνει ο Κρουζ σα να κάνει περίπατο.

Να κι αν έσπασε, να κι αν δεν έσπασε ("Επικίνδυνη Αποστολή: Η Πτώση", 2018)
Ο τίτλος πήρε μια κατάτι κυριολεκτική χροιά, όταν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Κρουζ έσπασε τον αστράγαλό του πηδώντας από μια ταράτσα σε μια άλλη. Τυπική μέρα για τον Αμερικανό ο οποίος δε μάσησε και συνέχισε να τρέχει, κατά τη λαϊκή ρήση "σήκω και πάτα το, δεν έχεις τίποτα". Προφανώς αυτή η λήψη μπήκε στην ταινία.

Συμφωνία σε Κρουζ μείζονα ("Επικίνδυνη Αποστολή: Μυστικό Έθνος", 2015)
Σε αυτήν τη δεξιοτεχνική σεκάνς που κλείνει το μάτι στον "Άνθρωπο που Γνώριζε Πολλά" (1956) του Άλφρεντ Χίτσκοκ, την ώρα μιας παράστασης στην Όπερα της Βιέννης, ο Χαντ προσπαθεί να σώσει έναν αρχηγό κράτους όσο πιο διακριτικά γίνεται, παρόλο που πρέπει να παλέψει και να κινείται στη σκιά τον παρασκηνίων. Όλα αυτά, με μόνη ηχητική υπόκρουση το επιβλητικό "Turandot" του Πουτσίνι.

…και αεροπλανικώς ("Επικίνδυνη Αποστολή: Η Έσχατη Τιμωρία", 2025)
Το πιο πρόσφατο σίκουελ είναι εμφανώς αδύναμο και φλύαρο, ωστόσο, δικαιώνει την υπομονή με μια σπουδαία αερομαχία στο φινάλε, μεταξύ του Χαντ και του Γκάμπριελ. Ενώ ο χρόνος για τη σωτηρία της ανθρωπότητας μετρά αντίστροφα, ο κατάσκοπος πρέπει να επανακτήσει το κλειδί που θα αποτρέψει τη συντέλεια, ακόμα και εάν αυτό σημαίνει πως ο Κρουζ θα ρισκάρει την ίδια τη ζωή του. Για το θέαμα και μόνο, ευτυχώς…

Χαλαρή σκαρφαλωματική ("Επικίνδυνη Αποστολή - Πρωτόκολλο: Φάντασμα", 2011)
Εικόνες αυστηρώς ακατάλληλες για υψοφοβικούς και ακροφοβικούς, αφού ο σκηνοθέτης Μπραντ Μπερντ κινηματογραφεί με δέος τον Κρουζ καθώς ανεβαίνει τον ψηλότερο ουρανοξύστη του κόσμου. Ειλικρινά, τι άλλο να πούμε;

Μη βρέξει και μη στάξει ("Επικίνδυνη Αποστολή", 1996)
Κάτι που μόνο ο κινηματογράφος μπορεί να σου μεταδώσει, είναι η αίσθηση του να αντιλαμβάνεσαι πως κάτι που βλέπεις στη μεγάλη οθόνη γίνεται ακαριαία κτήμα του συλλογικού ασυνείδητου ή απλούστερα, της ποπ κουλτούρας. Και αυτό το στιγμιότυπο, που ο Κρουζ επιχειρεί μια περίτεχνη κλοπή αλά "Ριφιφί" (Ζιλ Ντασέν, 1954), όχι μόνο εντυπώθηκε αυτόματα στη μνήμη όλων, αλλά μας σύστησε σε ένα νέο, μοντέρνας κοπής κινηματογραφικό ήρωα.