«Ο Θάνατος του Αλέξανδρου»
Λίγοι σκηνοθέτες του ελληνικού σινεμά έχουν ταυτίσει τα βιωμάτά τους με το καλλιτεχνικό έργο τους όσο ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας Δημήτρης Κολλάτος, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 87 ετών.
Η ταινία που πιστοποιεί το παραπάνω και αποτελεί, κιόλας, τη δημοφιλέστερη δημιουργία του, είναι το "Η Ζωή με τον Άλκη" (1988). Ένα κατάφωρα προσωπικό φιλμ, στο οποίο ο Κολλάτος εμβαθύνει στις πολυπλοκότητες της ανατροφής ενός παιδιού με αυτισμό, όπως ήταν ο γιος του, Άλκης, ο οποίος λίγο έλλειψε να βρεθεί σε ίδρυμα. Αλλά αυτή δεν ήταν η μόνη φορά που ο σκηνοθέτης άντλησε έμπνευση από τη ζωή του. Πέντε χρόνια αργότερα δε θα διστάσει να διαχειριστεί το πένθος του μιλώντας κινηματογραφικά για την αυτοκτονία της συζύγου του, Αρλέτ Μπομάν, στο "Κόκκινα Τριαντάφυλλα σου Έκοψα", ενώ ο γιος του Αλέξανδρος πρωταγωνιστεί στο "Αλέξανδρος και Αϊσέ" που έχει ως φόντο τη μουσουλμανική μειονότητα της Κομοτηνής.
Η ενασχόληση του Κολλάτου με τον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1962 με τη μικρού μήκους "Αθήνα Χι Ψι Ξι" που απέσπασε βραβείο στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, προτού ολοκληρώσει τη μεσαίου μήκους "Ελιές" (1964). Ακολούθησε η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά του, ο πολυβραβευμένος "Θάνατος του Αλέξανδρου" (1966), όπου εκτός από τη σκηνοθεσία κρατά, επίσης, τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενός 26χρονου που πεθαίνει από λευχαιμία. Η τελευταία ταινία του, "Η Εκδίκηση του Διόνυσου" (2014), ένα "one of a kind καταγγελτικό πολιτικό σινε-μανιφέστο" όπως είχε γράψει το "α", απεικόνιζε την Ελλάδα μέσα από το ιδεολογικά αμφιλεγόμενο βλέμμα Κολλάτου. Ο οποίος, παράλληλα, είχε διεκδικήσει και μια θέση στο Ευρωκοινοβούλιο ως ανεξάρτητος υποψήφιος.
