Υπάρχουν φωνές που τραγουδούν όμορφα και φωνές που χαράζουν την ιστορία. Η Μελίνα Μερκούρη, πέρα από την υποκριτική της δεινότητα, λειτούργησε ως ένας αυθεντικός φορέας πολιτισμού, μεταμορφώνοντας κάθε κινηματογραφική και θεατρική στιγμή σε πολιτιστική παρακαταθήκη.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 32 χρόνων από τη στιγμή που η "δική μας Μελίνα" πέρασε στην αιωνιότητα (6 Μαρτίου 1994), ανατρέχουμε σε κάποιες εμβληματικές στιγμές όπου η βραχνή, γεμάτη πάθος φωνή της έμεινε στην ιστορία του θεάματος, δημιουργώντας μύθους που παραμένουν ζωντανοί μέχρι σήμερα.
1. Τα παιδιά του Πειραιά
Ταινία: Ποτέ την Κυριακή (1960) | Σκηνοθεσία: Ζυλ Ντασσέν
Το τραγούδι-σύμβολο της Ελλάδας στα πέρατα του κόσμου. Η Μελίνα, ως Ίλια, τραγουδά για την αγάπη της για το λιμάνι και τους ανθρώπους του. Η στιγμή αυτή χάρισε στον Μάνο Χατζιδάκι το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, το πρώτο που δόθηκε ποτέ σε μη αγγλόφωνο κομμάτι, καθιερώνοντας τη Μελίνα ως διεθνή σταρ.
2. Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι
Ταινία: Στέλλα (1955) | Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κακογιάννης
Στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο, η Μελίνα ενσαρκώνει τη γυναίκα-σύμβολο της ελευθερίας. Το τραγούδι των Μάνου Χατζιδάκι και Μιχάλη Κακογιάννη "ντύνει" την τραγική μοίρα μιας γυναίκας που προτιμά τον θάνατο από την υποταγή, σε μια ταινία που επαναπροσδιόρισε το ελληνικό σινεμά.
3. Καημός
Ταινία: Φαίδρα (1962) | Σκηνοθεσία: Ζυλ Ντασσέν
Σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη, η Μελίνα δίνει φωνή στον αρχαίο μύθο που μεταφέρεται στη σύγχρονη εποχή των εφοπλιστών. Ο "Καημός" υπογραμμίζει το απαγορευμένο πάθος της Φαίδρας για τον πρόγονό της, Αλέξη, σε μια από τις πιο ατμοσφαιρικές στιγμές του ευρωπαϊκού κινηματογράφου.
4. Αστέρι μου, φεγγάρι μου (Αγάπη μου)
Ταινία: Φαίδρα (1962) | Σκηνοθεσία: Ζυλ Ντασσέν
Ίσως η πιο ερωτική στιγμή της Μελίνας στο πανί. Η μουσική του Μίκη και οι στίχοι του Γιάννη Θεοδωράκη δημιουργούν ένα νανούρισμα-θρήνο που συνοδεύει την κορύφωση του δράματος. Ένα τραγούδι που ταξίδεψε διεθνώς ως "Love Theme from Phaedra".
5. Ιλισσός
Ταινία: Ποτέ την Κυριακή (1960) | Σκηνοθεσία: Ζυλ Ντασσέν
Άλλη μια συνεργασία με τον Χατζιδάκι που αναδεικνύει την πιο "δροσερή" πλευρά της Μελίνας. Ο Ιλισσός δεν είναι απλά ένα ποτάμι, αλλά το σκηνικό μιας ρομαντικής Αθήνας που χανόταν, ιδωμένο μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας που λάτρευε τη ζωή και την πόλη της.
6. Σε πότισα ροδόσταμο
Ταινία: Φαίδρα (1962) | Σκηνοθεσία: Ζυλ Ντασσέν
Πρώτη εκτέλεση ήταν από τη Μαίρη Λίντα, όμως η Μελίνα δίνει επίσης μια ξεχωριστή ερμηνεία στο υπέροχο τραγούδι των Μίκη Θεοδωράκη και Νίκου Γκάτσου.
7. Χάρτινο το φεγγαράκι
Το "Χάρτινο το φεγγαράκι" γράφτηκε για τις ανάγκες του θεατρικού έργου "Λεωφορείον ο Πόθος" του Τένεσι Γουίλιαμς, σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και στίχους του Νίκου Γκάτσου. Η ερμηνεία της Μελίνας το έκανε αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικής της μυθολογίας. Με μια μελαγχολία που τσακίζει κόκαλα, η Μελίνα τραγουδά για τις ψεύτικες υποσχέσεις και την ανάγκη για πίστη στο όνειρο.
8. Love, Love, Love
Musical: Illya Darling (1967) | Σκηνοθεσία: Ζυλ Ντασσέν
Το Broadway υποκλίθηκε στη Μελίνα όταν το Ποτέ την Κυριακή μεταφέρθηκε στη σκηνή. Το τραγούδι αυτό αποπνέει την αστείρευτη ενέργεια της Μελίνας και την ικανότητά της να μαγνητίζει το κοινό, μεταφέροντας το ελληνικό ταμπεραμέντο στην καρδιά της Νέας Υόρκης.
Κάθε φορά που ακούμε τη φωνή της, η οθόνη φωτίζεται ξανά και η Ελλάδα που εκείνη ονειρεύτηκε, γεμάτη φως και πολιτισμό, ζωντανεύει μπροστά μας. Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό της επίτευγμα: ότι παραμένει παρούσα.
Ακολούθησε το Αθηνόραμα στο Facebook, Tik Tok και το Instagram.
Διαβάστε Επίσης
