Η αυξητική τάση των κινηματογραφικών φεστιβάλ ανά τη χώρα τα τελευταία χρόνια είναι ένα αξιοπρόσεκτο φαινόμενο, ακόμα περισσότερο από τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών εμφανίζεται σε πόλεις της επαρχίας, όπου συχνά μπορεί να μην υπάρχει καν κινηματογραφική αίθουσα. Μία από αυτές τις φρέσκιες όσο και φιλόδοξες πρωτοβουλίες είναι το κεφαλονίτικο φεστιβάλ "Κύματα" στο Αργοστόλι, το οποίο είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε από κοντά, στη δεύτερη διοργάνωσή του (27/8-3/9).
Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μαρίνου Σκλαβουνάκη, ενός από τους πλέον αναγνωρισμένους location managers του ελληνικού σινεμά (θυμηθείτε τα τοπία των "Μαγνητικών Πεδίων"), το πρόγραμμα του φεστιβάλ μοιράστηκε άτυπα ανάμεσα στο σύγχρονο ελληνικό και σέρβικο κινηματογράφο. Η έναρξη, βέβαια, έγινε με ένα διαχρονικό αριστούργημα, το γοτθικό "Νοσφεράτου" (Φρίντριχ Βίλεμ Μουρνάου, 1922) το οποίο μάλιστα προβλήθηκε συνοδεία άψογης ζωντανής μουσικής από τον πολύπειρο Νίκο Βελιώτη.
Με την παρουσία του στον υπαίθριο Θαλασσόμυλο, τη φυσική έδρα της διοργάνωσης που αναδιαμορφώθηκε ακριβώς για την άρτια διεξαγωγή της, τίμησε το κοινό ο Γιάννης Αγγελάκας, ο οποίος μοιράστηκε μερικές σκέψεις του γύρω από το σινεμά. Θυμίζουμε πως ο θρυλικός frontman των Τρυπών, με πολυετή εξαιρετική σόλο μουσική πορεία, έχει συμμετάσχει σε εμβληματικά φιλμ όπως η "Εποχή των Δολοφόνων" (Νίκος Γραμματικός, 1993) και ο "Χαμένος τα Παίρνει Όλα" (Νίκος Νικολαΐδης, 2002), ενώ έχει διατελέσει και συνθέτης soundtrack ("Ψυχή Βαθιά"). Ο Αγγελάκας, λοιπόν, είπε μεταξύ άλλων: "Η υποκριτική είναι μια σκληρή δουλειά την οποία δε θα ξανακάνω ποτέ. Μου αρέσει να συνθέτω για εικόνες και ιστορίες οι οποίες μου έδωσαν την πρόκληση να γράψω μουσική που διαφορετικά δε θα έκανα ποτέ". Χαρακτήρισε δε τον Νικολαΐδη ένα "μεγάλο δάσκαλο".
Οι επόμενες, πρώτες, μέρες του φεστιβάλ επικεντρώθηκαν στο σκηνοθετικό έργο των σημαντικών δημιουργών Γιάννη Οικονομίδη, Γιώργου Γεωργόπουλου και Εύας Στεφανή. Αξιοσημείωτο το γεγονός πως οι άνθρωποι του Αργοστολίου έδιναν το "παρών" στις καθημερινές διπλές προβολές μέχρι αργά το βράδυ (πολύ μετά τις 12!), όχι μόνο για να απολαύσουν τις ταινίες (από το "Σπιρτόκουτο" και το "Tungsten" μέχρι το "Αθήναι"), αλλά και να συνομιλήσουν με τους σκηνοθέτες. Οι οποίοι, επιπλέον, παρέδωσαν masterclasses γεμάτα από κόσμο όπου έγιναν ζωηρές σινεφίλ συζητήσεις. Ο γράφων πέρασε δύο μέρες με τον Οικονομίδη, σε ένα κινηματογραφικό 48ωρο από το οποίο προέκυψαν ενδιαφέρουσες πληροφορίες γύρω από το οικονομιδικό σινεμά και όχι μόνο.
Όπως, για παράδειγμα, έπειτα από ερώτηση του αγαπητού συναδέλφου Ρόμπι Εκσιέλ, μάθαμε ποιες είναι οι ελληνικές ταινίες προ του Νέου Ελληνικού Σινεμά που επηρέασαν το σκηνοθέτη. Αφού ο Οικονομίδης σημείωσε πως δεν είχε πολλές αναφορές από τις παραγωγές της Φίνος Φιλμς έχοντας μεγαλώσει στην Κύπρο, μοιράστηκε μια σειρά από τίτλους που πρέπει οπωσδήποτε να παρακολουθήσει κάθε σινεφίλ. Μεταξύ άλλων, είναι οι εξής: "Με τη Λάμψη στα Μάτια" (Πάνος Γλυκοφρύδης, 1966), "Η Έβδομη Μέρα της Δημιουργίας" (Βασίλης Γεωργιάδης, 1966), "Οι Βοσκοί" (Νίκος Παπατάκης, 1967), "Ο Φόβος" (1966) και η "Προδοσία" (1964) του Κώστα Μανουσάκη, "Ο Ουρανός" (Τάκης Κανελλόπουλος, 1962), "Το Ξυπόλητο Τάγμα" (Γκρεγκ Τάλας, 1953) και οι πρώτες ταινίες του Μιχάλη Κακογιάννη.
Τέλος, σημειώνουμε πως το φεστιβάλ συνεχίζεται παρουσία των Σέρβων σκηνοθετών Σλόμπονταν Σίγιαν και Σρνταν Γκολούμποβιτς, ενώ ο κριτικός κινηματογράφου Άκης Καπράνος προλογίζει το φανταστικό ντοκιμαντέρ του Νίκου Τριανταφυλλίδη με τίτλο "Screamin' Jay Hawkins: I Put a Spell on Me" (2001), προτού ακολουθήσουν οι συναυλίες του Σταύρου Μητρόπουλου και των Illegal Operation. Δε ξεχνάμε, επίσης την έκθεση 24 Ελλήνων γελοιογράφων που φιλοξενείται στο Θαλασσόμυλο, η οποία αποτελείται από 45 σκίτσα που σχεδιάστηκαν ειδικά για το θεσμό.
