Πριν από 106 χρόνια, παίχτηκε μια ταινία που έμελλε να γίνει ορόσημο για την ιστορία του κινηματογράφου. Ο Ρόμπερτ Βίνε σκηνοθετεί, την εποχή του βωβού κινηματογράφου, μια ταινία τρόμου που ανήκει στο κινηματογραφικό ρεύμα του Γερμανικού Εξπρεσιονισμού, για έναν θαυματοποιό σε λούνα παρκ, ονόματι Καλιγκάρι, ο οποίος βάζει τον υπνοβάτη, Τσέζαρε, να δολοφονεί αθώους πολίτες. Τα σκηνικά με τις ζωγραφισμένες σκιές, τις πλαγιαστές πόρτες και τις έντονες γωνίες δίνουν ακριβώς την εντύπωση μιας διαστρεβλωμένης αφήγησης, μέσα από ένα βλέμμα που δεν είναι απόλυτα αξιόπιστο. Βρίσκουμε εδώ μια από τις πρώιμες συνδέσεις του σινεμά με την ψυχολογία, ανοίγοντας τον δρόμο για το γνωστό πια είδος του ψυχολογικού τρόμου. Παράλληλα, η επίδρασή του έφτασε από το φιλμ νουάρ έως τον Ίνγκμαρ Μπέργκμαν αλλά και τον Τιμ Μπάρτον.
Γερμανία. 1920. Διάρκεια: 74΄. Διανομή: NEW STAR.