Θα αναβιώσει το "Gran Turismo" τις ταινίες αγώνων ταχύτητας;

Πριν από μερικές μέρες έφυγε από τη ζωή ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς σκηνοθέτες, ο Γουίλιαμ Φρίντκιν. Εκτός από το horror αριστούργημα "Ο Εξορκιστής" (1973), ο Φρίντκιν ευθύνεται για την καλύτερη σεκάνς καταδίωξης στην ιστορία του σινεμά, όπως απεικονίζεται στο επίσης κλασικό "Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία" (1971). Στα 70s το αυτοκίνητο εξακολουθούσε να συμβολίζει την ελευθερία, την αυτάρκεια και την ανεξαρτησία, όντας το μέσο που πρόσφερε στην κυριολεξία τα κλειδιά για την απομάκρυνση από τα πνιγηρά όρια της πόλης. Το σινεμά, ως η ύψιστη τέχνη της διαφυγής από τη ρουτίνα, φρόντιζε να αποθεώνει τη δύναμη των τεσσάρων τροχών αλλά και τους υψηλούς παλμούς που συνόδευαν τη γρήγορη οδήγηση. Από εκείνη την εποχή αξίζει να αναφέρουμε ακόμη το φρενήρες "Two-Lane Blacktop" (Μόντε Χέλμαν, 1971) και το μεταμοντέρνο "Le Mans" (Λι Κάτζιν & Τζον Στέρτζις, 1971). Στην πορεία το κινηματογραφικό ενδιαφέρον έφθινε, με αποτέλεσμα σήμερα μονάχα το "Fast & Furious" να τιμά το άτυπο σινε-είδος, βέβαια υπό τελείως διαφορετικούς όρους και προθέσεις. Κάπου εδώ ξεμυτίζει το θεαματικό "Gran Turismo" του πάντα ενδιαφέροντος Νιλ Μπλόμκαμπ ("District 9", "Elysium"), το οποίο φιλοδοξεί να κάνει μια ολική επαναφορά των αγωνιστικών ταινιών, απευθυνόμενο μάλιστα στους λάτρεις τόσο των γκραν πρι όσο και της gaming κοινότητας.

Κατατακτήριες δοκιμές

Το "Gran Turismo" αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση ταινίας, καθώς κινείται εντός τριών διαφορετικών πλαισίων ταυτόχρονα. Αφενός, όπως προδίδει ο τίτλος, στηρίζεται στο σπουδαίο βιντεοπαιχνίδι που σχεδίασε ο Καζουνόρι Γιαμαούτσι. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά ρεαλιστικό προσομοιωτή, ο οποίος έχει κατασκευαστεί βασισμένος σε πραγματικά στοιχεία, από τους ήχους των εξατμίσεων μέχρι την παραμικρή μηχανική λεπτομέρεια ενός αυτοκινήτου. Πράγμα που αναπόφευκτα κάνει το "Gran Turismo" ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια εκεί έξω. Αφετέρου, ο Μπλόμκαμπ έχει ως σεναριακή πηγή ένα απίστευτο πλην αληθινό γεγονός. Μεταξύ των εκατομμύριων "οδηγών" στο παιχνίδι ήταν και ο νεαρός Γιαν Μάρντενμπορο από το Κάρντιφ, γιος παλαίμαχου ποδοσφαιριστή, ο οποίος είχε σημειώσει αμέτρητες ώρες μπροστά από το ψηφιακό πιλοτήριο. Η στιγμή για να αποδείξει πόσο ταλαντούχος είναι ήρθε σε ένα παγκόσμιο διαγωνισμό όπου, αλίμονο, βγήκε νικητής. Το έπαθλό του; Να πάρει μέρος σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το οποίο θα του έδινε την ευκαιρία να τρέξει σε επαγγελματικούς αγώνες ταχύτητας. Όλα αυτά το 2011, όταν ο Μάρντενμπορο ήταν μόλις 19 και δεν είχε οδηγήσει ποτέ του αυτοκίνητο υψηλής ταχύτητας. Ωστόσο, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία, ο θαρραλέος Ουαλός όχι μόνο ανταπεξήλθε στις δυσκολίες αλλά κατάφερε έπειτα από αρκετούς αγώνες να βρεθεί στο βάθρο του θρυλικού 24ωρου αγώνα στο Λε Μαν. Και εδώ έρχεται ο τρίτος παράγοντας του κινηματογραφικού "Gran Turismo", διότι η ταινία αποτίνει φόρο τιμής σε δημοφιλέστατα σιρκουί, όπως το απαιτητικό Χουνγκάρορινγκ της Ουγγαρίας, όπου φιλοξενήθηκε μέρος των γυρισμάτων.

Καρό σημαία

Επομένως, ο Μπλόμκαμπ είχε στα χέρια του μια ιδανική συνταγή για να φτιάξει ένα χορταστικό μπλοκμπαστερικό θέαμα. Σε επίπεδο εντυπώσεων τα έχει καταφέρει άψογα. Ο Νοτιοαφρικανός σκηνοθέτης φόρτωσε τις κάμερές του στα αγωνιστικά, κατασκεύασε ειδικούς φακούς και μηχανήματα στήριξης για να φροντίσει οι γωνίες λήψης να αντιστοιχούν σε εκείνες του παιχνιδιού, ενώ στις ενότητες των αγώνων υπάρχουν στιγμές που το μοντάζ (και του ήχου) κόβει την ανάσα. Και σε περίπτωση που αναρωτιόσασταν, ο ίδιος ο 31χρονος σήμερα Μάρντενμπορο, έλαβε μέρος στα γυρίσματα του "Gran Turismo" ως stuntman του πρωταγωνιστή Άρτσι Μαντέκουε. Εξάλλου, ο Ουαλός δεν έχει σταματήσει να τρέχει στα σιρκουί της Ευρώπης τα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια…