Με το απολαυστικό "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" του Γούντι Άλεν έκανε χθες ποδαρικό με κάθε επισημότητα το 64ο Φεστιβάλ των Κανών...
Με το απολαυστικό "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" του Γούντι Άλεν έκανε χθες ποδαρικό με κάθε επισημότητα το 64ο Φεστιβάλ των Κανών, αλλά χωρίς το προεδρικό ζεύγος και την Μαριόν Κοτιγιάρ (στο Χόλιγουντ για τον καινούριο "Μπάτμαν") να δίνουν τελικά το παρών στην εναρκτήρια προβολή. Η βραδιά ξεκίνησε με την απονομή του ειδικού Χρυσού Φοίνικα στον Μπερνάρντο Μπερτολούτσι από τον πρόεδρο της κριτικής επιτροπής Ρόμπερτ Ντε Νίρο, πρωταγωνιστή του επικού "1900". Η συγκίνηση ήταν μεγάλη, καθώς ο Ιταλός σκηνοθέτης παρέλαβε το βραβείο του σε αναπηρικό καροτσάκι, λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου που πέρασε πριν λίγους μήνες, αλλά στην συνέντευξη Τύπου που προηγήθηκε έδειχνε απτόητος: "Ανακαινίζουν τις κόπιες των ταινιών μου, αλλά εγώ είμαι αυτός που χρειάζεται επιδιόρθωση". Πριν το "Μεσάνυχτα στο Παρίσι" προβλήθηκε σε επιχρωματισμένη βερσιόν (από κόπια που βρέθηκε το 1993 στην Ταινιοθήκη της Βαρκελώνης) το 14λεπτο "Ταξίδι στη Σελήνη" του Ζορζ Μελιές του 1902, η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας, με πρωτοποριακά για την εποχή της ειδικά εφέ.
Σκηνοθετημένες από γυναίκες, οι δυο πρώτες ταινίες του διαγωνιστικού προγράμματος άφησαν ανάμεικτες εντυπώσεις. Η τολμηρή "Ωραία Κοιμωμένη" της πρωτοεμφανιζόμενης Αυστραλέζας Τζούλια Λι θέλει την (ανεπαρκή για το ρόλο) Έμιλι Μπράουνινγκ του "Sucker Punch" να φοιτά το πρωί στο πανεπιστήμιο, να δουλεύει σε δυο δουλειές και περιστασιακά να απασχολείται ως… κοιμώμενη πόρνη πολυτελείας σε έναν κλασάτο οίκο ανοχής. Σκηνοθετικό στιλιζάρισμα, ονειρικό κλίμα, φεμινιστική αλληγορία και πολλά από τα ελαττώματα της πρώτης ταινίας, τα οποία έχει προ πολλού αφήσει πίσω της η Λιν Ράμσεϊ ("Morvern Callar", "Ratcatcher"). Η Σκωτσέζα σκηνοθέτις διασκευάζει το διάσημο μυθιστόρημα της Λάιονελ Σράιβερ "Είναι Ανάγκη να Μιλήσουμε για τον Κέβιν", με την Τίλντα Σουίντον στο ρόλο μιας μητέρας της οποίας ο γιός, ανεξήγητα(;), σκορπά τον τρόμο ένα πρωί στο σχολείο του, δολοφονώντας πολλούς συμμαθητές του. Στιγμές έντασης διαδέχονται απλοϊκές ψυχολογικές εξηγήσεις, πολλοί χαρακτήρες είναι υπερβολικοί και άλλοι εντελώς σχηματικοί, με το ψυχρό, εσωστρεφές βλέμμα της Σουίντον να σημαδεύει ως λάιτ μοτίφ ολόκληρη την ταινία.
Στο τμήμα "Ένα Κάποιο Βλέμμα" ο Γκας Βαν Σαντ σήκωσε την αυλαία με το συγκινητικό, απλό και εύκολο για τις δυνατότητές του ερωτικό δράμα "Restless", με την ταχέως ανερχόμενη Μία Βασικόφσκα ("Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων") να της μένουν μόνο τρεις μήνες ζωής, αλλά να δείχνει στον απογοητευμένο Χένρι Χόπερ πως και γιατί αξίζει να ερωτευτείς και να ζήσεις τη ζωή σου. Το βράδυ κάνει πρεμιέρα και το "Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών" με το "Fairy" των Αμπέλ & Γκορντόν & Ρομί ("Rumba"), ενώ την Παρασκευή το πρωί το επίσημο πρόγραμμα συνεχίζεται με το "Έχουμε Πάπα" του Νάνι Μορέτι. (φωτό: "Restless", του Γκας Βαν Σαντ)
