Ελίνα Γιουνανλή
Το Εθνικό Θέατρο επαναφέρει τη δράση των ζωντανών εξ αποστάσεως μεταδόσεων (live streaming) παραστάσεων, διευρύνοντας την πρόσβαση στη θεατρική εμπειρία και φτάνοντας ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες γωνιές της χώρας. Με στόχο την ενίσχυση της σχέσης του με το κοινό της Περιφέρειας, μεταδίδει ζωντανά παραστάσεις από τις Σκηνές του Κτηρίου Τσίλλερ σε τέσσερις περιοχές της Ελλάδας: Σουφλί, Ιθάκη, Κύθηρα και Κάρπαθο, αξιοποιώντας σύγχρονα τεχνολογικά μέσα.
Η πρωτοβουλία της Πρώτης Σκηνής της χώρας, με χορηγό τη ΔΕΗ, προσφέρει στους κατοίκους των περιοχών αυτών τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν δωρεάν, σε απευθείας σύνδεση, επιλεγμένες παραστάσεις του φετινού καλλιτεχνικού προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου. Οι προβολές πραγματοποιούνται σε χώρους που έχουν επιλεγεί σε συνεργασία με τους αντίστοιχους Δήμους, δημιουργώντας μοναδικές συλλογικές εμπειρίες θέασης.
Τρίτος σταθμός της δράσης είναι η νέα εφηβική παραγωγή του Μικρού Εθνικού – Εφηβική Σκηνή, "έχεις πέντε λεπτά" της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη, σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη. Η παράσταση θα μεταδοθεί ζωντανά στις 14 Φεβρουαρίου, από την Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ στα Κύθηρα, στην Αίθουσα του Κυθηραϊκού Συνδέσμου.
Είχαν προηγηθεί επιτυχημένες ζωντανές αναμεταδόσεις στο Σουφλί και την Ιθάκη, από την Κεντρική και την Πλαγία Σκηνή του Κτηρίου Τσίλλερ αντίστοιχα, όπου παρουσιάστηκαν ο "Φάουστ", βασισμένος στο έργο του Γκαίτε σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη, καθώς και οι "Τρεις αδελφές" του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη.
Τελευταίος σταθμός της φετινής δράσης θα είναι η Κάρπαθος, όπου στις 27 Μαρτίου θα μεταδοθεί ζωντανά από την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ο "Βυσσινόκηπος" του Αντόν Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου.
Λίγα λόγια για την παράσταση "έχεις πέντε λεπτά"
Το "έχεις πέντε λεπτά" είναι ένα έργο για το όνειρο που κουβαλάμε μέσα μας, για τα όνειρα που άλλοι κάνουν για εμάς και που, συχνά άθελά μας, υιοθετούμε. Για τους φόβους και τους εφιάλτες μας. Για εκείνη τη μοναδική στιγμή της ημέρας ή της νύχτας όπου τολμάμε να γίνουμε κυρίαρχοι του εαυτού μας και να ξεκινήσουμε από την αρχή, τη στιγμή της απόλυτης και ουσιαστικής ελευθερίας.
Το κείμενο της παράστασης υπογράφει η Κατερίνα Λούβαρη Φασόη, ενώ τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Παντελής Δεντάκης. Ερμηνεύουν, οι: Αφροδίτη Καποκάκη, Ανδρέας Κοντόπουλος, Κατερίνα Λούβαρη Φασόη, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Γιάννης Μπαριτάκης, Δανάη Ομορεγκιέ Νεάνθη και Πέννυ Παπαγεωργίου, ενώ εμφανίζονται σε βίντεο οι Άγγελος Ζώρας, Μαρία Μαγκανάρη, Σωτήρης Μανίκας, Ιωάννα Μαυρέα και Χρήστος Τζον Μούσλλι.
Μια αθλητική ομάδα εφήβων αναζητά τη δική της φωνή και ταυτότητα, προσπαθεί να αγκαλιάσει τους φόβους και τις αδυναμίες της. Άνθρωποι που ονειρεύονται, άλλοτε βουβά και άλλοτε ηχηρά, που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα για να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους. Ένα ολόκληρο σύστημα ελέγχου τους περιορίζει και τους ετεροκαθορίζει. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν το σύστημα δεχόταν την κριτική τους; Θα κατέρρεε ή θα επαναπροσδιοριζόταν, θεμελιώνοντας νέες νόρμες και στόχους; Πώς θα τους έβρισκε η επόμενη μέρα;
Η παράσταση αντλεί έμπνευση από όνειρα (του ύπνου και του ξύπνιου) εφήβων που συμμετέχουν στα εργαστήρια του Εθνικού Θεάτρου και μοιράστηκαν γενναιόδωρα το υλικό τους με τη συγγραφέα του έργου. Παράλληλα, καθ’ όλη τη διάρκεια των προβών και των παραστάσεων, ο σκηνοθέτης, ο θίασος και οι συντελεστές βρίσκονται σε στενό διάλογο με εργαστήρι εφήβων του Εθνικού Θεάτρου, με κοινό στόχο την αλληλεπίδραση μέσα από τη γλώσσα και τη δύναμη του ονείρου.
Περισσότερες πληροφορίες
Έχεις πέντε λεπτά
Στην Εφηβική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ανεβαίνει το έργο που με αφορμή την προετοιμασία μιας νεανικής αθλητικής ομάδας για το πρωτάθλημα, μιλά για τις φιλοδοξίες, τον ανταγωνισμό, τον συναισθηματικό χειρισμό, την προσπάθεια, την καταπίεση, τη ματαίωση και βέβαια τα όνειρα· τα όνειρα που βλέπουμε στον ύπνο μας, τα όνειρα που κάνουμε για την ζωή μας, τα όνειρα που προβάλλουν οι άλλοι πάνω μας ή προβάλλουμε εμείς στους άλλους. Το έργο εμπνέεται από όνειρα του ύπνου και του ξύπνιου που εμπιστεύτηκαν στη συγγραφέα έφηβοι που συμμετείχαν πέρυσι στα εργαστήρια του Μικρού Εθνικού. Σύμφωνα με την υπόθεση, μια αθλητική ομάδα εφήβων, προσπαθεί να βρει τη δική της φωνή, την ταυτότητά της, να αγκαλιάσει τους φόβους και τις αδυναμίες της. Άνθρωποι που ονειρεύονται, άλλοτε βουβά, άλλοτε ηχηρά, αφήνοντας τους πάντες άναυδους, άνθρωποι που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα, για να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους. Ένα ολόκληρο σύστημα ελέγχου που τους περιορίζει και τους ετεροκαθορίζει. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν το σύστημα αυτό δεχόταν την κριτική τους; Θα κατέρρεε ή θα επαναπροσδιοριζόταν, θεμελιώνοντας νέες νόρμες και στόχους; Πώς θα κυλούσε η ζωή στο σύστημα την επόμενη μέρα;
