Το τραγούδι της Φλέρυς

3,5

Ο πεζογράφος Δημήτρης Οικονόμου υπογράφει το πρώτο του θεατρικό έργο, εμπνευσμένος από την προσωπικότητα της Φλέρυς Νταντωνάκη, και παραδίδει ένα ωραίο, μεστό και ρέον κείμενο, που υπηρετείται με ευαισθησία και συγκίνηση, αν και χωρίς εκπλήξεις, από την Ελένη Κοκκίδου.

Το τραγούδι της Φλέρυς Ελίνα Γιουνανλή©

Ο πεζογράφος Δημήτρης Οικονόμου υπογράφει το πρώτο του θεατρικό έργο και αιχμαλωτίζει σε ένα μονόλογο σπαράγματα της ζωής και της προσωπικότητάς της μεγάλης ερμηνεύτριας Φλέρυς Νταντωνάκη. Τοποθετεί τη δράση ύστερα από ένα πραγματικό περιστατικό –την τελευταία συναυλία που έδωσε, το 1985 στη Ρωμαϊκή Αγορά, απ’ όπου αποχώρησε πριν τη λήξη της– και, χωρίς να φέρνει κάτι νέο στο δραματουργικό είδος των βιογραφικών μονολόγων (είδος που έχει τη δική του γοητεία και γι’ αυτό γνωρίζει ευρεία αποδοχή), παραδίδει ένα ωραίο, μεστό και ρέον κείμενο, που ακολουθεί την ηρωίδα στα γεγονότα της ζωής της που τη σημάδεψαν και στις εσωτερικές διαδρομές της, στους δαίμονες και στις μουσικές διεξόδους της.

Το τραγούδι της Φλέρυς
Ελίνα Γιουνανλή©

Μόνη στη σκηνή, στον προσωπικό της χώρο που ανασυνθέτει η Άση Δημητρολοπούλου με μερικές παρτιτούρες πεσμένες στο πάτωμα, ένα παλιό ραδιόφωνο, μια κιθάρα σε μια γωνία, η Φλέρυ βρίσκει καταφύγιο στις αναμνήσεις της, έχοντας μόλις δραπετεύσει από το πλήθος που αδημονεί να την ακούσει – ίσως όμως και να την κατασπαράξει. Ξορκίζει τα άσχημα παιδικά της χρόνια και τον βάναυσο πατέρα της, επιστρέφει στην εγκατάστασή της στην Αμερική, στο όνειρό της να γίνει ηθοποιός που ναυάγησε νωρίς, στη γνωριμία και συνεργασία της με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως η Τζόαν Μπαέζ, και βέβαια στη γνωριμία της με τον Μάνο Χατζιδάκι ("ήταν για μένα ο πατέρας που δεν είχα"), του οποίου υπήρξε μούσα.

Το τραγούδι της Φλέρυς
Ελίνα Γιουνανλή©

Η επαναστάτρια και ευαίσθητη Φλέρυ, το για πάντα πληγωμένο παιδί, η προικισμένη και ταλαντούχα αλλά εντέλει παραγνωρισμένη καλλιτέχνιδα ("ακόμη και στον τάφο μου λάθος θα γράψουν το όνομά μου", επισημαίνει) επιδίδεται σε μία εκ βαθέων εξομολόγηση, ενώ το κείμενο –μυθοπλαστικό αλλά προϊόν έρευνας– χρησιμοποιεί τα βιωμένα γεγονότα για να συλλάβει κάτι από το πνεύμα και την αύρα αυτού του μυθικού, σχεδόν εξωπραγματικού πλάσματος, που φλέρταρε με την ιδέα του θανάτου, πίστευε στο υπερρεαλιστικό στοιχείο και ταλανιζόταν από το φόβο για τους δαίμονες και τις ανέστιες, περιπλανώμενες ψυχές.

Το τραγούδι της Φλέρυς
Ελίνα Γιουνανλή©

Ο Μάνος Καρατζογιάννης στη σκηνοθεσία, αναμενόμενα ίσως, περιορίζεται σε μια διακριτική καθοδήγηση και στρέφει τον προβολέα στην Ελένη Κοκκίδου, που ενσαρκώνει για πρώτη φορά το κείμενο. Αρχικά ίσως δείχνει υπερβολικά γήινη και η έναρξη του μονολόγου σηματοδοτεί μια κάπως μελιστάλαχτη και ίσως μελοδραματική ερμηνεία, σταδιακά, όμως, η ηθοποιός εισάγεται –και παρασέρνει κι εμάς– σε αυτό το ταξίδι στο μυαλό και την ψυχή της Νταντωνάκη, συλλαμβάνοντας με ευαισθησία και συγκίνηση την ευθραυστότητα και τη μοναδικότητά της. Τη συνοδεύει στο πιάνο ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου, αθέατος στους θεατές, αφήνοντας έτσι τους ήχους και τις νότες να απλωθούν στο χώρο σαν να προέρχονται από τα βάθη του μυαλού της.

Περισσότερες πληροφορίες

Το τραγούδι της Φλέρυς

  • Μονόλογος
  • Διάρκεια: 70 '

1985. Ρωμαϊκή Αγορά. Η τελευταία μεγάλη συναυλία της Φλέρυς Νταντωνάκη, της μούσας του Μάνου Χατζιδάκι. Το καλλιτεχνικό γεγονός παίρνει τεράστιες διαστάσεις και το πλήθος είναι τόσο μεγάλο που παρακολουθεί τη συναυλία κρεμασμένο στα κάγκελα. Λίγο πριν την έναρξη, η Φλέρυ παθαίνει κρίση αγοραφοβίας και αρνείται να βγει στη σκηνή. Περνάει κάποια ώρα μόνη της προσπαθώντας να συνέλθει και να βρει το κουράγιο που χρειάζεται. Πώς ένιωθε; Από πού προσπαθούσε να αντλήσει δύναμη; Ποιες ήταν οι αξίες της και ποιοι οι εφιάλτες της; Με αυτά τα δραματικά λεπτά, τις σκέψεις, τα συναισθήματά, τις αγωνίες και τις ανασφάλειες της τραγουδίστριας καταπιάνεται το έργο, αναζητώντας το όριο εκείνο ανάμεσα στην Τέχνη και τη θυσία. Την ιδιοφυία και το τίμημα. Το έργο αποτελεί το πρώτο θεατρικό έργο του Δημήτρη Οικονόμου, το οποίο ερμηνεύει με ζήλο η Κοκκίδου.

Σταθμός Θέατρο

Βίκτωρος Ουγκώ 55

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Τι θα πει η μάνα σου όταν δει το πτώμα σου

Γοητευτικές ιδέες κρύβονται πίσω από το πρωτοπαρουσιαζόμενο έργο που προέκυψε από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του θεάτρου Πορεία, όμως, κατά το ανέβασμά του αποδεικνύεται φτωχότερο των προσδοκιών που δημιουργεί. | Powered by Uber

ΓΡΑΦΕΙ: ΤΩΝΙΑ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ
23/05/2024

Άτλας της δεκαετίας του 2000

Η εντεκαετία 2000-10 έρχεται στο προσκήνιο σε μια παράσταση που υιοθετεί τη φόρμα ενός τηλεοπτικού reality. Μια ωραία ιδέα και μερικές ωραίες σκηνές δεν καταφέρνουν να απογειώσουν, ωστόσο, μια δουλειά που έχει δραματουργικά όσο και σκηνικά ζητήματα. | Powered by Uber

Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας κλείνει τα 30 και ανακοινώνει το φετινό του πρόγραμμα

Το "α" βρέθηκε στη συνέντευξη τύπου στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, έμαθε τις δράσεις του φεστιβάλ (για τις οποίες έχει ανοίξει προπώληση) και σας λέει ποιες ξεχώρισε.

Είστε έτοιμοι να γίνετε μέλη της "Respublica" του σκηνοθέτη του "Rohtko";

Λίγες θέσεις μένουν ακόμη διαθέσιμες στο Terra Vibe Park στη Μαλακάσα για τη νέα δουλειά του Λούκας Τβαρκόφσκι, που βρίσκεται στα όρια σινεμά, θεάτρου και rave party.

Έρχεται το 7ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος με τον Αργύρη Ξάφη και τη Σεσίλ Μικρούτσικου

Με τίτλο "Ο καταποντισμός των μύθων" επιστρέφει για άλλη μια χρονιά στο Λυγουριό της Αργολίδας το σημαντικό εργαστήρι του Εθνικού. Επίκεντρο για φέτος θα είναι ο "Οιδίπους Τύραννος" του Σοφοκλή.

"Και λέγε λέγε": Η νέα ανατρεπτική παράσταση της αιρετικής δημιουργού Λένας Κιτσοπούλου μιλά μόνο μόνο μόνο για τον έρωτα

Διαβάστε όσα πρέπει να ξέρετε για το πολυαναμενόμενο έργο που έκανε πρεμιέρα στη σκηνή Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν και δεν θα περάσει απαρατήρητο και δείτε αποκλειστικές φωτογραφίες της παράστασης.