Η ράβδος

3

Η βία, ο αυταρχισμός και οι σχέσεις εξουσίας βρίσκονται στο επίκεντρο του βρετανικού έργου, το οποίο συστήνει στους Έλληνες θεατές μια παράσταση που ανοίγει συζητήσεις, αλλά υστερεί σε σκηνική θερμοκρασία.

Η ράβδος

Ένας καθηγητής, ύστερα από σαράντα πέντε χρόνια σταδιοδρομίας και ενώ μια τιμητική γιορτή ετοιμάζεται από το σχολείο εν όψει της επικείμενης συνταξιοδότησής του, βρίσκεται αποκλεισμένος στο σπίτι όπου κατοικεί με τη σύζυγό του, καθώς ένα εξαγριωμένο πλήθος μαθητών έχει συγκεντρωθεί απ’ έξω, επιδεικνύοντας απειλητικές διαθέσεις. Στα ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις για το συγκεκριμένο γεγονός έρχονται να προστεθούν αυτά που κρύβονται πίσω από την απρόσμενη επίσκεψη της αποξενωμένης κόρης του ζευγαριού, μια επίσκεψη που φέρνει στο φως τις τεταμένες σχέσεις που τη συνδέουν με τους γονείς και κυρίως με τον πατέρα της. Αυτός είναι ο δραματικός πυρήνας –από τον προκύπτουν πολλά θέματα συζήτησης– του τελευταίου έργου του Μαρκ Ρέιβενχιλ, βασικού εκπροσώπου του ρεύματος "in-yer-face theatre", το οποίο χαρακτήρισε το βρετανικό θέατρο των 90s με έργα που ανάβλυζαν βία, ωμότητα, ειρωνεία και έντονη –αν και έμμεση τις περισσότερες φορές– κριτική των θατσερικών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Η ράβδος

Στη "Ράβδο", που έγραψε το 2018 στα 52 του, ο συγγραφέας μιλάει για τη βία και τον αυταρχισμό, για την ηδονή της εξουσίας, διερωτάται πάνω στα όριά της, εκθέτει χειραγωγητικές και πατριαρχικές συμπεριφορές, αυτήν τη φορά στο πλαίσιο της οικογένειας και του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. Επιβεβαιώνει, δε, εκ νέου τη δεινότητα της βρετανικής δραματουργικής σχολής, καθώς υπογράφει ένα πολυεπίπεδο έργο που θίγει καίρια θέματα, τα οποία προκύπτουν δεξιοτεχνικά το ένα μέσα από το άλλο κι έτσι το δραματικό ενδιαφέρον κλιμακώνεται και διατηρείται, παρότι η δράση περιορίζεται στη λεκτική αντιπαράθεση των τριών προσώπων, μάλλον επειδή καθένα απ’ αυτά κρύβει διαφορετικές εκφάνσεις που εκδηλώνονται σταδιακά.

Η ράβδος

Κι όμως η "Ράβδος" δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα έργο ρητορικής και ηθικής διαλεκτικής, παρά για ένα κείμενο-δυναμίτη, που θα επιδρούσε έντονα και βίαια πρώτα στις αισθήσεις και το θυμικό και έπειτα στη σκέψη και τη λογική επεξεργασία των δραματουργικών δεδομένων. Τουλάχιστον αυτή είναι η επίγευση της παράστασης που υπογράφει ο Γιώργος Σκεύας, συστήνοντας το έργο στους Έλληνες θεατές: παραδίδει με καθαρότητα το κείμενο, διεγείρει τη σκέψη, ανοίγει θέματα προς συζήτηση και προβληματισμό, όμως δεν πυροδοτεί, παρά ελάχιστα, κάποια συναισθηματική δόνηση παρόλη τη ζοφερή συνθήκη που έχει συνθέσει ο συγγραφέας (αν και αφήνει και ο ίδιος κάποια αναπάντητα ερωτηματικά).

Η ράβδος

Όσο για τους ηθοποιούς, παρόλο που ο Δημήτρης Καταλειφός (Έντουαρντ), η Ζωή Ρηγοπούλου (Μορίν) και η Αλεξία Καλτσίκη (Άννα) ερμηνεύουν τα πρόσωπα σχεδόν ακίνητοι και στις ίδιες θέσεις κατά το μεγαλύτερο μέρος της παράστασης –επιβεβαιώνοντας έτσι την αίσθηση πως έχουμε να κάνουμε με οπτικές γωνίες που συγκρούονται παρά με χαρακτήρες–, κατεβάζουν με θέρμη το κείμενο στην πλατεία και συμβάλλουν αποφασιστικά στη δημιουργική διαδικασία της πρόσληψής του.

Περισσότερες πληροφορίες

Η ράβδος

  • Κοινωνικό
  • Διάρκεια: 110 '

Η βία, ο αυταρχισμός και οι σχέσεις εξουσίας βρίσκονται στο επίκεντρο του βρετανικού έργου, μέσα από την ιστορία ενός καθηγητή που περιμένει την αποχαιρετιστήρια γιορτή για την αφυπηρέτησή του. Ο Βρετανός συγγραφέας, εκπρόσωπος του in-yer-face θεάτρου, θέτει ερωτήματα και η παράσταση που σκηνοθετεί ο Γιώργος Σκεύας παραδίδει με καθαρότητα το κείμενο, διεγείρει τη σκέψη και ανοίγει θέματα προς συζήτηση και προβληματισμό.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Μάριο Μπανούσι: "Το "Taverna Miresia" αποτελείται από χώμα, μνήμη και ωραίους συνεργάτες"

Διαβάστε τη συζήτηση που είχαμε πέρσι με τον 26χρονο καλλιτέχνη που έχει ταράξει τα νερά της θεατρικής Αθήνας, με αφορμή τη δουλειά που επιστρέφει στο φεστιβάλ Αθηνών.

ΓΡΑΦΕΙ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟς ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟς
18/07/2024

Η "Καραϊσκάκενα" και η Σοφία Καψούρου βραβεύονται στην Έφεσο

Για δεύτερη φορά η ηθοποιός και συγγραφέας επιστρέφει με μια ακόμη διεθνή διάκριση στις βαλίτσες της από την 17η Συνάντηση Τουρκικών Θεάτρων, με αφορμή τον μονόλογο "Καραϊσκάκενα, o Θρύλος" σε δικό της κείμενο, σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζιά και μουσική του Μάνου Αντωνιάδη.

Η "Μήδεια" παρουσιάζεται στο γυμνάσιο όπου ο Αριστοτέλης δίδαξε τον Μέγα Αλέξανδρο

Όλα τα χορικά της τραγωδίας του Ευριπίδη ενώνονται από τον σκηνοθέτη Θοδωρή Γκόνη σε μια παράσταση που εγκαινιάζει την έναρξη της έρευνας στο αρχαίο γυμνάσιο της Μίεζας.

Τι θα δούμε τις επόμενες μέρες στο Θέατρο Βράχων "Μελίνα Μερκούρη"

Το φεστιβάλ στη σκιά των Βράχων παρουσιάζει 4 παραστάσεις στα τέλη Ιουλίου που δημιουργούν ερωτήματα και "εκπαιδεύουν" το κοινό. Φεστιβάλ στη σκιά των βράχων: Αρχαίες τραγωδίες αλλιώς και κλασικά θεατρικά έργα

Ορέστεια

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος δοκίμασε τα όρια της μεθόδου του σε ένα τιτάνιο έργο και, αν και σε σημεία προδόθηκε, παρέδωσε μια παράσταση με στοιχεία μυσταγωγίας και "ιερού μεγαλείου", που θα εγγραφεί στις σπουδαιότερες της σύγχρονης παραστασιογραφίας του αρχαίου δράματος.

"Lemon" και "Όμορφη πόλη μαγική": Δύο θεατρικές παραστάσεις σε ιδιαίτερους χώρους

Μία παράσταση που περιοδεύει στα πιο απίθανα μέρη αλλά και ένα νέο έργο με τις μελωδίες του Μίκη Θεοδωράκη φιλοξενούνται αυτήν την εβδομάδα σε δύο μοναδικές τοποθεσίες.

Tο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά συνεχίζει με επιτυχία το πολυθεματικό φεστιβάλ

Από τις 15 Ιουλίου έως τις 28 το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά γίνεται "αστείρευτη πηγή" θεατρικής τέχνης, μουσικής και χορού.