Κάπου ανάμεσα στις πρόβες, ο γνωστός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός Αλέξανδρος Ρήγας μάς εξομολογήθηκε τι ήταν αυτό που τον ώθησε ν’ ανεβάσει και πάλι το «Δώρο», το έργο που έγραψαν με τον Δημήτρη Αποστόλου και πρωτοείδαμε το 2002.
Επανέρχεστε με το «Δώρο», το πρώτο θεατρικό έργο που γράψατε με τον Δημήτρη Αποστόλου…
Επανέρχομαι γιατί είναι ένα έργο που έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για μας κι επιπλέον σχολιάζει με καυστική κι αγαπησιάρικη ματιά μια ολόκληρη γενιά Νεοελλήνων. Τη γενιά που «ανδρώθηκε» σε μια εποχή με φανταχτερά ψέματα και το όνειρο μιας οικονομικής ευμάρειας που ποτέ δεν ήρθε κι έζησε μια σεξουαλική επανάσταση για την οποία δεν ήταν έτοιμη και ως εκ τούτου την πλήρωσε ακριβά. Είναι μια γενιά που έμαθε να κάνει σχέσεις τα σαββατόβραδα στην «Αυτοκίνηση», ν’ αγαπάει με λάθος τρόπο, που φοβάται να πει την αλήθεια και μόλις αυτή η αλήθεια ζητήσει το λόγο, τα χάνει και δεν ξέρει με ποιον τρόπο να ζήσει. Όλα αυτά, λοιπόν, καθώς μεγαλώνουμε κι εμείς, νιώσαμε την ανάγκη να δούμε τι άλλαξε από τότε που πρωτογράψαμμε το έργο και να διαπιστώσουμε χωρίς λύπη ή χαρά πως όλα τριγύρω αλλάζουνε για να μένουν ίδια. Θέλαμε, τέλος, να πούμε μια συγγνώμη γιατί σ’ εκείνη την πρώτη γραφή ήμασταν λίγο παραπάνω αυστηροί με τους ήρωες απ’ όσο τους άξιζε.
Ο τίτλος του έργου κρύβει συμβολισμούς... Ποια είναι τα δώρα που μπορεί να προσφέρει η ζωή;Η ζωή έχει μια θαυμαστή ισορροπία την οποία είμαστε πολύ λίγοι για να τη συνειδητοποιήσουμε και να την αντιληφθούμε. Έχω την πεποίθηση, λοιπόν, ότι η ζωή δεν παίζει με τους κανόνες της δικιάς μας λογικής επεξεργασίας και ως εκ τούτου ποσώς την ενδιαφέρει να χαρίσει κάτι σε μας.
Τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα έχουν κόστος ανάλογο με την αξία τους. Εμείς, για να υπάρξουμε, έχουμε την ανάγκη να θεωρούμε ότι μερικά πράγματα δεν περνάνε από το ταμείο, αλλά κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μας ξέρουμε ότι ακόμα κι αν «διαφύγουμε» απ’ το ταμείο, κάπου στην έξοδο θα περιμένουν οι σεκιουριτάδες.
Τι είναι αυτό που θα θέλατε να σας χαριστεί;Κλείνοντας το μάτι στην παραπάνω ερώτηση και κάνοντας λίγο το κοροΐδο, θα έλεγα ότι πραγματικό δώρο για τη ζωή μου είναι να μ’ αγαπάνε άνευ όρων.
Το έργο και η παράστασηΤο σενάριο είναι επηρεασμένο από το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» του Έντουαρντ Άλμπι. Όλα διαδραματίζονται σ’ ένα μεσοαστικό σπίτι στην Καλογρέζα και ο θεατρικός χρόνος συμπίπτει με τον πραγματικό. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι Βασιλική Ανδρίτσου, Αλέξανδρος Ρήγας, Ελένη Καστάνη, Γιάννης Μποσταντζόγλου.
